Σε Κοινοβουλευτική Δραστηριότητα

Ομιλία Χρήστου Γκόκα στην Ολομέλεια κατά τη συζήτηση του Νομοσχεδίου του Υπ. Εργασίας για τις αλλαγές στον εργασιακό Νόμο.

Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, είναι γεγονός ότι η χώρα μας σήμερα, μετά την υπερδεκαετή οικονομική κρίση και την υγειονομική κρίση με την πανδημία, αλλά και τις επιπλέον δυσμενείς επιπτώσεις της και στην οικονομία και στην ελληνική κοινωνία, έχει ανάγκη πλέον ένα ολοκληρωμένο σχέδιο παραγωγικής και αναπτυξιακής ανασυγκρότησης που θα στηρίζει την παραγωγή αλλά και τον κόσμο της εργασίας, δηλαδή επιχειρήσεις, επαγγελματίες και εργαζομένους, που θα φέρει επενδύσεις σε παραγωγικές δραστηριότητες, αλλά και θα προσφέρει αξιοπρεπή εισοδήματα και συνθήκες εργασίας για όλους. Θα μειώσει την ανεργία που έχει πάρει την ανηφόρα, με κοινωνική συνοχή, με ένα σύγχρονο κοινωνικό κράτος, με στήριξη της κοινωνικής ασφάλισης που κινδυνεύει με κατάρρευση.

Όμως, οι προβλέψεις είναι δυσοίωνες, αφού με τα πολλά προβλήματα των μικρών και μεσαίων επιχειρήσεων οι κίνδυνοι να οδηγηθούν στην ανεργία και άλλοι εργαζόμενοι δημιουργεί μεγάλη ανασφάλεια σε πάρα πολλούς.

Από   όλες   τις   πλευρές,   κυρίες   και   κύριοι   συνάδελφοι,   διατυπώνονται διάφορες εκτιμήσεις για τη νέα πραγματικότητα που διαμορφώνεται στην αγορά εργασίας με την εξέλιξη της τεχνολογίας, την ψηφιακή μετάβαση, τη ρομποτική και τους αυτοματισμούς. Άλλοι βλέπουν αυτή την πραγματικότητα σαν κίνδυνο, άλλοι ως άλλοθι για αλλαγές που φέρνουν, όμως, ανατροπή στις εργασιακές σχέσεις σε βάρος των εργαζομένων, πίσω από αόριστες και γενικές θεωρίες περί μεταρρυθμίσεων.

Εμείς λέμε ότι πράγματι χρειάζεται να υπάρξει μια νέα ρύθμιση που να αντιστοιχεί στις νέες συνθήκες στον χώρο της εργασίας, αλλά σήμερα με αυτό το νομοσχέδιο δεν συζητάμε για αυτό. Συζητάμε ένα μονόπλευρο αντεργατικό στον κεντρικό πυρήνα του νομοσχέδιο, που προφανώς θεωρεί ότι με αυτό τον τρόπο εξυπηρετεί την ανάπτυξη. Χωρίς διάλογο, χωρίς διαβούλευση με την κοινωνία, με τους φορείς για ρυθμίσεις που θα στηρίζουν και θα διασφαλίζουν τη συμμετοχή όλων  σε  μια  νέα   αναπτυξιακή   πορεία,   τις   παραγωγικές   δραστηριότητες,   τις επιχειρήσεις και τους εργαζόμενους. Που θα συνδέει την ανάπτυξη με νέες θέσεις εργασίας.

Εμείς,   κυρίες   και   κύριοι   συνάδελφοι,   μιλάμε   για   μια   νέα   ρύθμιση   με πρόνοια για τον εργαζόμενο, για την ασφάλειά του, την αξιοπρέπειά του και την αξιοποίηση των ικανοτήτων του με κατάρτιση και επιμόρφωση.

Πράγματι, τα δεδομένα αλλάζουν. Και το επιχείρημα από την πλευρά της πλειοψηφίας της Νέας Δημοκρατίας είναι ότι οι αλλαγές, οι εξελίξεις, δικαιολογούν ανατροπές, έτσι γενικά, και πολλές φορές με ειρωνικό και κυνικό συγχρόνως τρόπο έκφρασης.

Ξεχνάτε, όμως, ότι κάποια πράγματα, κάποιες έννοιες και κάποιες αξίες δεν αλλάζουν, δεν έχουν σχέση με τα χρόνια. Τα δικαιώματα, τα εργασιακά δικαιώματα που συζητάμε σήμερα, η ατομική και συλλογική ασφάλεια, η ισότιμη διασφάλιση της αξιοπρέπειας  στην εργασία και στο επίπεδο ασφάλειας  δεν ξεπερνιούνται όσες δεκαετίες και αν περάσουν. Πάντως όσα πρέπει να αλλάξουν, αλλάζουν με διάλογο.

Σε αυτό το νομοσχέδιο, ο αναχρονισμός που προκύπτει παρουσιάζεται ως καινοτόμες διατάξεις, ενώ στην πραγματικότητα ευνοούνται οι εργασιακές και οι κοινωνικές ανισότητες, η αβεβαιότητα και η ανασφάλεια των εργαζομένων. Ισχυρίζεστε   ότι   κατοχυρώνεται   και   προστατεύεται   ο   εργαζόμενος.

Πραγματικά πιστεύετε ότι αυτές οι ρυθμίσεις είναι υπέρ του εργαζόμενου; Είναι αυτό   μεταρρύθμιση;   Είναι   αυτό   που   περίμενε   ο   κόσμος   της   εργασίας   στις συνθήκες που βιώνει; Μιλήσατε με εργαζόμενους και σας είπαν ότι συμφωνούν με όλα αυτά;

Και για ποια προστασία μιλάμε, όταν τις συλλογικές διαπραγματεύσεις αντικαθιστά η ατομική διευθέτηση του χρόνου εργασίας, όταν προκύπτει μείωση του   εισοδήματος   των   εργαζομένων   και   όταν   έχουμε   την   απελευθέρωση ουσιαστικά των απολύσεων, όταν το Σώμα Επιθεώρησης Εργασίας μετατρέπεται σε δήθεν Ανεξάρτητη Αρχή, όταν καταργείτε το οκτάωρο και θεσμοθετείτε τη δεκάωρη απασχόληση για τους εργαζόμενους με ατομική και όχι συλλογική σύμβαση εργασίας και χωρίς αύξηση αποδοχών.

Οι έννοιες «υπερωρία» και «υπερεργασία» φαίνεται να μην σας αφορούν. Αλλά κυρίες και κύριοι συνάδελφοι και στα δύσκολα χρόνια της οικονομικής κρίσης, της πολιτικής αστάθειας και των ισχυρών πιέσεων και της δημαγωγίας, ο ν. 3986/2011 από την κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ προέβλεπε τη διευθέτηση του χρόνου εργασίας -που δεν ψηφίσατε- αλλά με τη σύναψη συλλογικής σύμβασης εργασίας. Και αυτή είναι η σημαντική και ουσιώδης διαφορά.

Για   ποια,   επίσης,   εργασιακά   δικαιώματα   μιλάτε,   όταν   αφαιρείτε   το δικαίωμα στη συλλογική διεκδίκηση; Αυτό το νομοθέτημα σήμερα οδηγεί τα ζητήματα που τυχόν υπάρχουν και αφορούν στη συνδικαλιστική δράση στο άλλο άκρο.   Ακυρώνεται   πλήρως   ο   ν.   1264/1982,   πάλι   από   την   κυβέρνηση  του ΠΑΣΟΚ.

Ισχυρίζεται   ο   κύριος   Υπουργός   ότι   οι   εργαζόμενοι   θα   μπορούν   να αξιοποιήσουν εποικοδομητικά τον ελεύθερο χρόνο τους και πως το νομοσχέδιο θα προσφέρει αξιοπρεπείς συνθήκες για αυτούς και τις οικογένειές τους. Πώς; Με τη διεύρυνση του καταλόγου των επιχειρήσεων που θα λειτουργήσουν νόμιμα και τις   Κυριακές;   Με   τη   διευκόλυνση   των   απολύσεων,   αφού   ο   εργοδότης απαλλάσσεται   από   την   υποχρέωση   πληρωμής   μισθών   υπερημερίας   που υποκαθίσταται από την πληρωμή μιας μικρής πρόσθετης αποζημίωσης, όταν καταλύεται   κάθε   προστασία   του   εργαζομένου,   αφού   η   απώλεια   μιας   θέσης εργασίας σε καμιά περίπτωση δεν μπορεί να θεραπευτεί με την καταβολή αυτής της πρόσθετης αποζημίωσης;

Για τους νέους μας τα πράγματα είναι ακόμη χειρότερα. Τα ευέλικτα ωράρια,   η   μείωση   του   ήδη   χαμηλού   εισοδήματος,   ο   ακανόνιστος   χρόνος εργασίας  απογοητεύουν  τους  νέους, ενισχύουν την επιλογή  να  φύγουν  στο εξωτερικό, στερούν τη χώρα από το καλύτερο ανθρώπινο δυναμικό και αυτή η κατάσταση   προφανώς   θα   επιδεινώσει   δραματικά   το   ήδη   οξύ δημογραφικό πρόβλημα, αφού και όσοι θα μένουν δεν θα μπορούν να δημιουργήσουν ή να ολοκληρώσουν οικογένεια.

Στις όποιες θετικές διατάξεις έχουμε αναφερθεί, όπως αναφέρθηκε και σε όλα τα ζητήματα ο εισηγητής μας, ο κ. Μουλκιώτης, όλες τις προηγούμενες μέρες αναλυτικά.

Όμως, η Ψηφιακή Κάρτα Εργασίας, που καταψηφίσατε το 2011, και θα μπορούσε να αποτελεί μια δικλείδα ελέγχου του χρόνου εργασίας, στην ουσία αποτελεί κενό γράμμα, αφού δεν προβλέπεται η άμεση εφαρμογή της.

Τέλος για   τον   όποιο   αντίλογό   σας,   κύριε   Υπουργέ   και   κυρίες   και   κύριοι συνάδελφοι της Πλειοψηφίας, δεν έχετε παρά να διαβάσετε τόσο την έκθεση της Επιστημονικής Επιτροπής της Βουλής, αλλά και τις θέσεις που προέρχονται από τον χώρο της δικαιοσύνης και τους δικηγορικούς συλλόγους που καταγράφουν με τρόπο καθαρό και απόλυτο την κριτική και τη διαφωνία τους για όλα τα επίμαχα   θέματα   που   και   εμείς   αναδεικνύουμε.   Μια   είναι   η   επιλογή:   να αποσυρθούν αυτές οι διατάξεις. Είναι ανάγκη να μην καταργηθούν δικαιώματα,

να μην δοθεί χώρος και περιθώριο για αυταρχισμούς. Δεν λέμε ότι όλοι θα λειτουργήσουν με αυταρχισμό,  αλλά αφήνετε  το περιθώριο  όποιος  θέλει  να μπορεί να λειτουργήσει με αυτό τον τρόπο.

Κλείνοντας, από την πλευρά μας δεσμευόμαστε για ένα νέο κοινωνικό Συμβόλαιο, με κατοχύρωση των δικαιωμάτων για όλους, για να διαμορφώσουμε για τους νέους μας, για τη νέα γενιά τις προϋποθέσεις που θα δικαιώνουν τις ελπίδες τους για δημιουργία και για ένα καλύτερο μέλλον, στον τόπο τους. Και αυτή είναι η δέσμευσή μας και σήμερα και αύριο, όταν η αλλαγή των πολιτικών συσχετισμών θα μας δώσει αυτή τη δύναμη και αυτή τη δυνατότητα.

Πληκτρολογήστε και πατήστε το enter.

Φώφη Γεννηματά για εργασιακό νομοσχέδιο: «Ο κόσμος αλλάζει, κύριοι της Ν.Δ. Αλλάζει προς την πρόοδο»Γιώργος Αρβανιτίδης: «Το προοδευτικό "προσωπείο" της ΝΔ έπεσε! Βλέπει τους εργαζομένους ως κόστος και όχι ως κεφάλαιο»