Ομιλία Κώστα Σκανδαλιδη στη Βουλή κατά τη συζήτηση επί της πρότασης δυσπιστίας.

Ομιλία Κώστα Σκανδαλιδη στη Βουλή κατά τη συζήτηση επί της πρότασης δυσπιστίας.

Κυρίες και κύριοι, ψηφίζουμε «ΝΑΙ» στην πρόταση δυσπιστίας, γιατί καταδικάσατε την Ελλάδα να πορεύεται χωρίς πυξίδα σε έναν κόσμο τρικυμίας, σε μια εποχή που το καράβι έπρεπε να πλεύσει σε ήρεμα νερά, με μια Κυβέρνηση δίγλωσση, δίβουλη, αμήχανη, να υποτάσσει στις εσωτερικές αναγκαιότητες, τα κρίσιμα εθνικά ζητήματα και να ανοίγει τον ασκό του Αιόλου. Σε μια εποχή που η εξωτερική απειλή δυναμώνει, που η σύγκρουση γεωστρατηγικών και οικονομικών συμφερόντων μαίνεται στην περιοχή, η Ευρώπη, που προσπαθεί να βρει τον βηματισμό της, υποτάσσεται στις πιέσεις και επιχειρεί να κλείσει άρον άρον κρίσιμα εθνικά θέματα.

Και τώρα έρχεστε με τη Συμφωνία στο θέμα των Σκοπίων. Είναι μια συμφωνία που κακώς επισύρει αυτή τη δραματική αντιπαράθεση με ιστορικούς απλώς όρους. Έχει πολύ συγκεκριμένες προτάσεις. Έχει θετικά σημεία που οφείλει κανείς να αναγνωρίσει, πάνω σε αυτά που παλεύαμε αυτά τα χρόνια. Έχει, όμως, τόσο μεγάλα κενά, που τα θετικά αναιρούνται.

Έχει κενά σε αυτά που είπε η Πρόεδρος του Κινήματος Αλλαγής το πρωί και που αφορούν την ταυτότητα, τη γλώσσα, τον χρόνο που γίνεται η πρόσκληση του ΝΑΤΟ και σε τελευταία ανάλυση τον τρόπο που τελικά η Εθνική Αντιπροσωπεία πρόκειται να αποφασίσει με ένα «ΝΑΙ» ή με ένα «ΟΧΙ» πάνω σε μια κατάσταση που θα έχει διαμορφώσει μια σειρά από τετελεσμένα. Και να μην υποβαθμίζουμε αυτά τα κενά, λέγοντας μερικά πράγματα που δεν στέκουν, όπως, παραδείγματος χάριν, ότι «nationality» σημαίνει ιθαγένεια. Η λέξη «nationality» είναι κλασικά η λέξη που σημαίνει εθνότητα.

Και αυτή η εθνότητα και αυτός ο αυτοπροσδιορισμός, που ουσιαστικά αποδεχόμαστε μέσα από τη Συμφωνία να χρησιμοποιούν κατά το δοκούν στο εσωτερικό των Σκοπίων, είναι ακριβώς ένα από τα μεγάλα κενά που σήμερα φέρνει η πρόταση που φέρνετε στην Εθνική Αντιπροσωπεία.

Εγώ θα μείνω σε ένα θέμα καθαρά δημοκρατικής και πολιτικής νομιμοποίησης. Προχώρησε μόνος του ο Πρωθυπουργός, ερήμην της Κυβέρνησης, με την οπερετική αντίθεση του Υπουργού Άμυνας, που μας κάνει ρεζίλι διεθνώς, χωρίς καμιά διαβούλευση με τα κόμματα που εκπροσωπούν τον λαό, με ένα χρονοδιάγραμμα που θα φέρει τη μεν χώρα να δέχεται τετελεσμένα και την άφωνη Βουλή να αποφασίζει κατόπιν εορτής με ένα «ΝΑΙ» ή με ένα «ΟΧΙ» και το κυριότερο, με τη μεγάλη πλειοψηφία του λαού απέναντι τόσο στο εθνικό θέμα όσο και στη γενικότερη κατάσταση που φέρατε τη χώρα. Σε έναν λαό τέτοιες αποφάσεις εντείνουν την ανασφάλειά του, μεγαλώνουν το αίσθημα της αναξιοπρέπειας που έχει και είναι φανερό ότι βρίσκουν τη χώρα στο σημείο μηδέν.

Ο τρόπος που χειριστήκατε το Μακεδονικό είναι συνέχεια του τρόπου, της προχειρότητας με την οποία χειριστήκατε το ταξίδι του Ερντογάν, την απάντηση στις απειλές της Τουρκίας -πότε λεονταρισμοί, πότε μετριοπαθείς- την αιχμαλωσία των αξιωματικών μας, τις μεταναστευτικές ροές.

Και όμως, η κρίση στην περιοχή γέννησε μια ιστορική ευκαιρία. Η χώρα ήταν και είναι ακόμα και σήμερα ο μόνος πυλώνας ανάπτυξης, δημοκρατίας, ασφάλειας και προστασίας των ευρωπαϊκών συνόρων. Θα μπορούσε κάτω από διαφορετικές συνθήκες και με διαφορετική κυβέρνηση να επαναδιαπραγματευτεί με τη Δύση τον ρόλο της στις επόμενες δεκαετίες.

Το ερώτημα είναι: Με ποια εθνική ηγεσία, με ποια εθνική στρατηγική, με ποιο εθνικό μέτωπο δυνάμεων του ενωμένου ελληνισμού, που θα μπορούσε να απαιτήσει σε νέους εθνικούς στόχους την κατάκτησή τους και να περάσει μέσα από μια νικηφόρα πορεία;

Είναι φανερό, κυρίες και κύριοι, ότι αυτή η Κυβέρνηση δεν μπορεί να οδηγήσει τη χώρα στις σημερινές κρίσιμες συνθήκες και είναι προφανής ο λόγος για τον οποίο ψηφίζουμε την πρόταση δυσπιστίας.

Ψηφίζουμε την πρόταση δυσπιστίας, γιατί μετά την τυπική έξοδο από τα μνημόνια οδηγείτε τη χώρα ξυπόλητη στα αγκάθια. Τέσσερις προϋποθέσεις τέθηκαν:

Πρώτον, η αξιολόγηση. Την κλείσατε άρον-άρον, με πλήρη παράδοση και με ουσιαστική αναθεώρηση του τρίτου μνημονίου, με την περιβόητη εγγύηση στο Υπερταμείο.

Το πλαίσιο μετά την έξοδο, που είναι ένα μνημόνιο χωρίς χρηματοδότηση και που βάζει απείρως περισσότερα βάρη στις πλάτες του λαού, με ένα Μεσοπρόθεσμο Αναπτυξιακό Σχέδιο ανύπαρκτο, άδικο και βάναυσο στην ουσία, όταν ουσιαστικά ό,τι ψηφίσαμε πριν τα κάνει πράξη στον συγκεκριμένο χρόνο και με άτεγκτο τρόπο.

Τέλος, ενώ η συζήτηση για το χρέος κάτω από μια σοβαρή διαπραγμάτευση θα είχε πρώτα οδηγήσει σε κάποιες αποφάσεις που αφορούν το χρέος και την ελάφρυνσή του, έρχεται, αφού γίνουν αυτά τα τρία προηγούμενα, να σημαδέψει τα επόμενα χρόνια με τα αιματηρά πλεονάσματα και την ύφεση στην οποία θα καταδικάσετε τη χώρα με τρόπο που να δείχνει ότι όχι απλώς πηγαίνει ξυπόλυτη στα αγκάθια, αλλά πρόκειται κυριολεκτικά να γκρεμιστεί.

Ψηφίζουμε την πρόταση δυσπιστίας, γιατί με την πολιτική σας δημιουργήσατε μείζονα κρίση θεσμών και δημοκρατίας. Με την εργαλειακή αντίληψη και την άλωση του κράτους, με τη χειραγώγηση των θεσμών, με την κατάργηση της ανεξαρτησίας των εξουσιών, με τη νέα διαπλοκή που πασχίζει να σας μετατρέψει από κυβέρνηση σε εξουσία, δηλαδή σε καθεστώς, δείχνετε την αντίληψη που έχετε για τη λειτουργία της δημοκρατίας. Είναι κρίσιμο στη σημερινή φάση να αντιμετωπίζουμε μαζί με την οικονομική κρίση και κρίση μιας δημοκρατίας που σε όλη τη διάρκεια της Μεταπολίτευσης ήταν στέρεη και σταθερή.

Ψηφίζουμε την πρόταση δυσπιστίας, γιατί με την πολιτική σας σε μια εποχή που ο ελληνισμός ενωμένος έπρεπε να θέτει τους νέους εθνικούς στόχους, καλλιεργείτε την πόλωση, τον διχασμό, τη μετωπική σύγκρουση. Καλλιεργείτε ακριβώς όσα έχει βιώσει με βάναυσο τρόπο στη διάρκειά του το ελληνικό έθνος και η ελληνική ιστορία.

Ξέρετε ποιο είναι το πρόβλημα; Το πρόβλημα είναι ότι έχετε έναν στόχο. Θέλετε πάση θυσία να διαμορφώσετε ένα σενάριο κομματικής σωτηρίας. Έχετε απλώσει τον τραχανά. Έχετε βάλει όλα τα θέματα στο τραπέζι. Τα διεκδικείτε με κάθε τρόπο. Παίζετε το ένα με το άλλο, ανάλογα με τη συγκυρία και με τις τακτικές. Σ’ αυτό είστε ικανοί, το ομολογώ. Όμως, το σενάριο κομματικής σωτηρίας είναι κόντρα, δυστυχώς, στα σενάρια εθνικής σωτηρίας που έπρεπε να είναι το πρόγραμμα ενός προοδευτικού κόμματος, μιας προοδευτικής Κυβέρνησης που οδηγεί τη χώρα πραγματικά στην πρόοδο και στην ανάπτυξη.

Αυτός είναι ο πιο σημαντικός λόγος για τον οποίο εμείς ζητούμε εκλογές τώρα, γιατί η χώρα οδηγείται σε δρόμο ολισθηρό και αδιέξοδο και γιατί κάθε μέρα που περνά αυτός ο κίνδυνος γίνεται μεγαλύτερος.

Θα ήθελα να πω και μια κουβέντα για την Αξιωματική Αντιπολίτευση. Είναι αυτή που διαχρονικά έχει την ιστορική ευθύνη για την έναρξη του Μακεδονικού και τον τρόπο χειρισμού. Είναι αυτή που καλλιέργησε την πόλωση και καλλιεργεί και αποδέχεται την πόλωση, γιατί ο δικομματισμός αυτός την ευνοεί και στέκεται στις δημοσκοπικές της επιδόσεις. Είναι αυτή που με την πολιτική της γέννησε την κρίση, την κρίση που έφερε τα μνημόνια. Δεν έφεραν τα μνημόνια την κρίση.

Εδώ θέλω να πω και μια κουβέντα για την παράταξη που εκπροσωπώ. Λοιδορήθηκε, κατηγορήθηκε, σήκωσε το βάρος με αίσθημα ευθύνης και περηφάνιας. Όμως, είναι αυτή η παράταξη που έθετε και πετύχαινε εθνικούς στόχους σε όλη τη μεταπολιτευτική περίοδο.

Το 1981 άλλαζε τους όρους ένταξης στην τότε ΕΟΚ. Στα μέσα της δεκαετίας του 1980 πετύχαινε με βέτο τα Μεσογειακά Ολοκληρωμένα Προγράμματα και τα μετέπειτα Προγράμματα Σύγκλισης. Τον Μάρτιο του 1987 χειρίστηκε την ελληνοτουρκική κρίση με τρόπο που ουσιαστικά ανέτρεψε για πρώτη φορά τους αρνητικούς συσχετισμούς που είχαν διαμορφωθεί μετά τη Μεταπολίτευση. Το 1994, μετά από τέσσερα χαμένα χρόνια, έφερε το Πρόγραμμα Σύγκλισης που υλοποιήθηκε για να οδηγήσει τη χώρα στην ΟΝΕ και το ευρώ και βάζοντας εθνικούς στόχους έφτασε στο Ελσίνκι και την ένταξη της Κύπρου, που ήταν εθνικές επιτυχίες. Ήταν εθνικοί στόχοι συγκεκριμένοι, υπαρκτοί και μετρήσιμοι.

Ακούω διάφορες εκδοχές της ιστορίας. Υπάρχει μια κοινή άποψη ανάμεσα στο κυβερνών κόμμα και την Αξιωματική Αντιπολίτευση για το διάβασμα της ιστορίας. Είναι η εποχή του κ. Μητσοτάκη, όπου διαχωρίζεται ο κ. Μητσοτάκης ο παλαιός με τον κ. Σαμαρά. Τέσσερα χαμένα χρόνια ήταν εκείνα. Δυο Προγράμματα Σύγκλισης απέρριψε η Ευρωπαϊκή Ένωση, αφού καθυστέρησε η χώρα εκείνη την τετραετία. Και είναι η εποχή που επιχειρείται πάλι να διαχωριστεί ο κ. Καραμανλής ο νεώτερος με τον κ. Σαμαρά. Είναι η τετραετία που οδήγησε ουσιαστικά στην κρίση.

Όμως, δεν μπορεί σε καμία περίπτωση η ιστορία να ξαναγραφεί. Και τώρα ο λαός δεν ξεχνά ή μάλλον ήρθε η στιγμή να θυμηθεί ότι εμείς οδηγούσαμε πάντα τα πράγματα προς τα εμπρός και εσείς κάνετε κάθε προσπάθεια να τα φέρετε πίσω.

Όμως, δεν θα σας περάσει. Επιστρέφουμε.