Ομιλία Ανδρέα Λοβέρδου κατά τη συζήτηση επί της προτάσεως δυσπιστίας κατά της Κυβέρνησης

Ομιλία Ανδρέα Λοβέρδου κατά τη συζήτηση επί της προτάσεως δυσπιστίας κατά της Κυβέρνησης

Κύριε Πρόεδρε,

Κυρίες και κύριοι Βουλευτές,

Η υπερψήφιση της πρότασης δυσπιστίας κατά της παρούσας κυβέρνησης είναι μονόδρομος για μας.
Κάποιοι από σας ειρωνεύτηκαν την υπερψήφισή της από κόμματα της αντιπολίτευσης.
Τους λείπουν όμως στοιχειώδεις γνώσεις κοινοβουλευτισμού.
Οι κυβερνήσεις πολύ σπάνια τερματίζουν την διαδρομή τους από προτάσεις δυσπιστίας.
Αυτό όμως δεν σημαίνει ότι οι προτάσεις δυσπιστίας στερούνται πολιτικής σημασίας και χρησιμότητας
Το νόημά τους είναι να αποδειχτεί στον λαό πως οι κυβερνήσεις έπρεπε να πέσουν, αλλά αυτό δεν γίνεται γιατί στηρίζονται σε μια «τσιμεντοποιημένη» κοινοβουλευτική πλειοψηφία.
Είναι ακριβώς η περίπτωσή σας.
Και σας παραπλανά το γεγονός, πως εντός Βουλής είστε περισσότεροι.
Δίχως να μπορείτε να συνειδητοποιήσετε πως εκτός Βουλής είστε πλέον μια ισχνή, μια αδύναμη μειοψηφία.
Υπερψηφίζουμε λοιπόν την πρόταση δυσπιστίας.
Και δεν θα μπορούσε να γίνει διαφορετικά,
γιατί στην ιστορία της Μεταπολίτευσης
καμία άλλη κυβέρνηση δεν συνδύασε τέτοια εκφορά δημαγωγίας και εθνικολαϊκισμού, όπως οι ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ,
με τόση κυβερνητική αναποτελεσματικότητα.
Σ’ αυτά τα τριάμιση χρόνια της διακυβέρνησής σας,
ο αντιπολιτευτικός μου λόγος υπήρξε σκληρός, αλλά δίκαιος.
Τον επικαλούμαι σήμερα αυτούσιο!
Όμως δεν αμφιλέγεται πως έως σήμερα,
στα ζητήματα Εξωτερικής και Αμυντικής Πολιτικής που άπτονται ζωτικών εθνικών συμφερόντων
η στάση μας υπήρξε ψύχραιμη,
υπήρξε νηφάλια,
υπήρξε εποικοδομητική.

Ήταν και θα παραμείνει πάνω από όλα πατριωτική.
«Ο πατριωτισμός υποστηρίζει πάντοτε την χώρα του. Ενώ τις κυβερνήσεις μόνο όταν το αξίζουν».
Είχε πει ο Μαρκ Τουέιν.

Γι αυτούς τους λόγους,
κυρίες και κύριοι της Πλειοψηφίας θα έπρεπε να εκτιμήσετε την υπεύθυνη αυτή στάση και να την αξιοποιήσετε για την δημιουργία μιας ευρύτερης συναντίληψης.

Εσείς όμως από την αρχή του εγχειρήματός σας
επιλέξατε συνειδητά έναν μοναχικό και αλαζονικό δρόμο χωρίς καμία απόπειρα δημιουργίας ενωτικού κλίματος με τις υπόλοιπες πολιτικές δυνάμεις.

Έναν δρόμο που εντάξατε και υπαγάγατε στις μικροπολιτικές και κομματικές σας σκοπιμότητες.

Και το χειρότερο από όλα είναι, ότι επιληφθήκατε του εθνικού αυτού ζητήματος
με αβυσσαλέα άγνοια
( και μόνο το γεγονός ότι ο Πρωθυπουργός συζήτησε για το ενδεχόμενο της χρήσης του ονόματος Ίλιντεν αυτό πιστοποιεί )
και με πλήρη περιφρόνηση των γεωπολιτικών του συνεπειών.

Είναι αρκούντως χαρακτηριστική όσο και επαναλαμβανόμενη η φράση από εξέχοντα στελέχη της κυβέρνησης
«Παραλάβαμε το βάρος του σκοπιανού ζητήματος»
Οφείλατε να γνωρίζετε ότι τα εθνικά θέματα της χώρας έχουν ιστορικό βάθος και ως εκ τούτου συνέχεια.
Και είναι τόσο λυπηρό όσο όμως και αδιανόητο ένας πολιτικός να αντιμετωπίζει ως άχθος κάθε εθνικό ζήτημα που συμβαίνει να έχει τις ρίζες του πριν την χρονική αφετηρία της δικής του κυβερνητικής θητείας.

Το σκοπιανό ζήτημα,
αυτή η ΑΙΧΜΗ,
γιατί νομίζω θα ήταν βαρύ να το χαρακτηρίσω δηλητήριο,
έχει ιστορική και πολυκύμαντη πορεία.

Η απαρχή του ανάγεται στα τέλη του 19ου αιώνα με την ίδρυση της βουλγαρικής εξαρχίας από σουλτανικό φιρμάνι το 1870
και μέχρι την ημερομηνία-ορόσημο, το 1991, οπότε και δημιουργήθηκε ανεξάρτητο κράτος μετά την διάλυση της Γιουγκοσλαβίας
υπήρξαν αρκετοί ιστορικοί σταθμοί.

Γεγονότα στα τέλη του 19ου αιώνα
Βαλκανικοί πόλεμοι
Μεσοπόλεμος
Β Παγκόσμιος Πόλεμος
Ελληνικός Εμφύλιος
Βαλκανικό Σύμφωνο

Το ζήτημα λοιπόν αυτό που ξεδιπλώνεται ιστορικά σε τρεις αιώνες ήταν πάντοτε υφέρπον.
Και όπως χαρακτηριστικά αναφέρουν διπλωμάτες,
άλλοτε με περισσότερη ένταση και άλλοτε σιωπηρά,
γινόταν σταθερά η προσπάθεια των Σκοπίων να θυμίζει την ύπαρξη και την ατζέντα των απαιτήσεών τους.
Η ιστορική λοιπόν ακολουθία γι’ αυτή την αιχμή που το 1991, μετά από διακυμάνσεις μπαίνει στη φάση και της λαϊκής διπλωματίας,
συνθέτει το ειδικό βάρος αυτού του θέματος της εξωτερικής μας πολιτικής.

Ειδικό βάρος που υποτιμήσατε.
Εξ ου και οι με αλαζονικό κομπασμό δηλώσεις σας “θα λύσουμε και αυτό το θέμα” τον περασμένο Δεκέμβριο.

Και προχωρήσατε μόνοι σας.

Χωρίς επίγνωση πως ο λαός στάθηκε απέναντι σ΄αυτή την επιλογή σας για τρεις λόγους:
α. Από συναίσθημα πατριωτισμού
β. Από έχθρα πια προς το δίδυμο Τσίπρα-Καμμένου
γ. Από το συναίσθημα ταπείνωσης των χρόνων της κρίσης, που σχηματίζει στο μυαλό τη σκέψη : “Ε όχι και οι Σκοπιανοί”!

Και όταν καταλάβατε πως είστε μόνοι,
τότε αλλάξατε στάση
Και ζητήσατε στήριξη από την αντιπολίτευση.

Με βάρβαρο τρόπο όμως και εκβιαστικό
Που ασφαλώς δεν περνάει.

Και πράγματι ο ΥΠΕΞ μας ενημέρωσε την Μεγάλη Εβδομάδα με τρόπο λεπτομερή.

Η συμφωνία έχει θετικά στοιχεία είναι αλήθεια.
Πχ το όνομα Β. Μακεδονία είναι το καλύτερο σε σχέση με τα υπόλοιπα που έθεσε στο τραπέζι ο Νίμιτς.
Και η διαδικασία που τυπικά καθορίστηκε έχει πράγματι εγγυήσεις.

Θέλω όμως να επισημάνω δυο σημαντικά στοιχεία προκαταβολικά:
Πρώτον υπήρξε η μοναδική συγκυρία να είναι ηγέτης των Σκοπίων ο Ζάεφ
και δεύτερον, να έχει διαμορφωθεί από τη δεκαετία του 2000 ευνοϊκή συγκυρία σε διεθνές επίπεδο για την Ελλάδα.

Πρέπει όμως να καταγράψω τα αρνητικά στοιχεία της συμφωνίας

Τα αρνητικά,
Εξαιτίας των οποίων αρνούμαστε να αναλάβουμε την ευθύνη της στήριξής της.

Ξεκινώ από τη θέση αρχής, πως εκφράζω μια παράταξη πατριωτική
που αρνείται και τον εθνικισμό
αλλά και τον εθνομηδενισμό.

Δυστυχώς οι ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ πάσχετε και από τα δύο αυτά αρνητικά.

Επισημαίνω πως η πρόταση της κυβέρνησης πάσχει θεσμικά-συνταγματικά διότι δεν υπάρχει απόφαση ΥΣ
Κι αυτό λόγω διαφωνίας ΑΝΕΛ
Έτσι όμως παραβιάζονται οι παγκοσμίως σχεδόν ανεξαίρετους κανόνες λειτουργίας μιας κοινοβουλευτικά στηριζόμενης κυβέρνησης
και δημιουργείται το ευτράπελο να καταψηφίζουν οι ΑΝΕΛ τη συμφωνία της κυβέρνησής τους,
αλλά να υπερψηφίζουν την Κυβέρνηση επί πρότασης δυσπιστίας που έχει κύριο θέμα αυτή την ίδια τη συμφωνία.

Η αντιπολίτευση βεβαίως έσπευσε να δώσει κι εκείνη ένα μικρό παράδειγμα με κόμμα που λέει ναι στη συμφωνία αλλά καταψηφίζει την κυβέρνηση που την υπέγραψε
Τί να πει κανείς!!!

Η συμφωνία έχει πάντως προβληματικό δρόμο σε ό,τι αφορά το Συμβούλιο Ασφαλείας, ίσως λόγω της Ρωσίας.
Το κείμενο δεν προβλέπει κάτι σχετικό.
Υπάρχουν εξ αντικειμένου δύο σενάρια που δεν γνωρίζουμε κατά πόσο η Κυβέρνηση είναι έτοιμη να τα χειριστεί.

Κι εδώ πρέπει να ειπωθεί το εξής.
Εσείς ήσασταν κατά του ΝΑΤΟ.
Τώρα είστε φανατικά υπερ.
Το ΝΑΤΟ όμως ενδιαφέρεται και σωστά για τα δυτικά Βαλκάνια ενόψει παρεμβάσεων της Ρωσίας.

Εσείς όμως είστε σύμφωνοι με αυτό ;;;
Για κάποιοι από σας δεν συμμερίζονται καθόλου τις επιφυλάξεις ή την αντιπαλότητα απέναντι στη Ρωσία.

Ειδικά οι ΑΝΕΛ!
Αλλά στους ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ δεν έχει νόημα να αναζητά κανείς θέσεις αρχής.
Η δεύτερη περίπτωση αρνητικής κριτικής στη συμφωνία σχετίζεται με τις ρυθμίσεις περί ιθαγένειας και γλώσσας κυρίως στα άρθρα 1 και 7 αλλά και σε άλλες ρυθμίσεις της συμφωνίας.

Εδώ ανατρέπεται η θέση της ελληνικής πλευράς.

Υποστηρίζετε πως απαλείψατε τον αλυτρωτισμό.
Σας λέμε όμως πως τον κατοχυρώνετε.
Και τα ψιλά γράμματα δεν διασώζουν την ανεπίτρεπτη αυτή παραχώρηση.
Κι ακόμη : στο άρθρο 1 παρ.3 γίνεται μία απαράδεκτη αναφορά σε διάσκεψη ΟΗΕ όπου συμπεριέλαβε τη μακεδονική στις επίσημες γλώσσες.
Ένα ελάχιστου επιπέδου από πλευράς αξίας και επιρροής forum σε μια εποχή ψυχρού πολέμου με άλλες προτεραιότητες απέναντι στην Γιουγκοσλαβία του Τίτο, περιβάλλεται με τον τύπο διεθνούς σύμβασης
με την υπογραφή της Ελλάδας!!!

Στην ίδια κατεύθυνση προβληματικό είναι και το άρθρο 1 παρ.3 περ.5 για τους κρατικούς κωδικούς
αλλά και η περ. 8 για τη διευθέτηση των εμπορικών ονομασιών και των σημάτων,
όπως και τα ψιλά γράμματα συνολικώς στο άρθρο 7, με τα σπέρματα της διπλής ονομασίας,
το άρθρο 8 περί συμβόλων και μνημείων, που θα υφίσταται τις πολιτικές διακυμάνσεις της γείτονος.

Πολλά τα προβλήματα σε μια συμφωνία 20 άρθρων, από τα οποία περίπου 5 μοιάζουν με Μέτρα Οικοδόμησης Εμπιστοσύνης!!!

Κλείνω με μια αναφορά στη διαδικασία, που ισχυρίζεται η πλειοψηφία των ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ πως αποκλείει τα τετελεσμένα!

Το απόλυτο λάθος!!!

Τετελεσμένα δημιουργήθηκαν ήδη από την μονογραφή της συμφωνίας και τη διεθνή ανταπόκριση!
Η οποία θα ήταν ίδια όποιο περιεχόμενο κι αν είχε η συμφωνία,
όποιος κι αν την υπέγραφε.
Τέλος!

Τώρα η FYROM θα προσκληθεί στο ΝΑΤΟ,
ο Ζαεφ θα απευθυνθεί στην Σύνοδο Κορυφής του ΝΑΤΟ τώρα τον Ιούλιο,
μετά θα ρυθμιστούν τα θέματα αμυντικής πολιτικής, διακαιωμάτων και υποχρεώσεων σε σχέση με το ΝΑΤΟ,
σε ένα τρίμηνο ως συνήθως,
μετά οι Μόνιμοι Αντιπρόσωποι θα υπογράψουν το πρωτόκολλο ένταξης,
που θα πάρει το δρόμο της κύρωσης από τα Κοινοβούλια των κρατών-μελών,
εμείς θα κληθούμε να κυρώσουμε τόσο το πρωτόκολλο,
όσο και τη συμφωνία.

Να μην έχετε καμία αμφιβολία πως τα πολιτικά τετελεσμένα είναι ενεστώτα.
Θα πάρετε λοιπόν μόνοι σας στις πλάτες σας όλους τους κινδύνους.
Εσείς και οι πρόθυμοι να σας στηρίζουν.

Και αποδείξατε άλλωστε πως δεν είστε άξιοι στήριξης
αφού επικαλείστε τη στήριξη εκ μέρους μας της χώρας όταν ψηφίσαμε το Μνημόνιο ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ,
επικαλείστε δηλαδή την ψήφο μας για να στραφείτε εναντίον μας,

Η Δημοκρατική Συμπαράταξη και το Κίνημα Αλλαγής λέμε όχι στη συμφωνία
Και υπερψηφίζουμε την πρόταση δυσπιστίας.