Σε Άρθρα – Απόψεις

Άρθρο του Μιχάλη Κατρίνη, Επικεφαλής Κοινοβουλευτικής Ομάδας Κινήματος Αλλαγής, στην εφημερίδα «Τα Νέα»:

Η κυβέρνηση νομίζει ότι παραδίδει μαθήματα οικονομίας, ακολουθώντας δογματικά την «καμπύλη Κούζνετς». Θεωρεί, μάλλον, ότι μέσω της διαρκούς ανάπτυξης η εισοδηματική ανισότητα θα μειώνεται αυτομάτως μέχρι που, τελικά, θα σταθεροποιηθεί σε ένα «αποδεκτό» επίπεδο, άσχετα από τις επιλογές της οικονομικής πολιτικής.

Ξεχνούν, βέβαια, στη Νέα Δημοκρατία τα μαθήματα της βιομηχανικής επανάστασης, όπου μετά από μισό αιώνα βιομηχανικής ανάπτυξης, το βιοτικό επίπεδο των εργατών είχε χειροτερέψει και το προσδόκιμο ζωής είχε μειωθεί δραματικά. Σίγουρα ξεχνούν ότι η τεχνολογική επανάσταση  των τελευταίων είκοσι ετών βασίζεται στα φτηνά εργατικά χέρια της Κίνας και της Νοτιοανατολικής Ασίας, με πολύπλευρες αρνητικές συνέπειες σε ολόκληρο τον δυτικό κόσμο.

Ξεχνούν ,επίσης, ότι λίγο πριν τον πρώτο παγκόσμιο πόλεμο, η Ρωσία είχε τον υψηλότερο ρυθμό ανάπτυξης σε ολόκληρη την Ευρώπη, με τη συντριπτική πλειοψηφία του πληθυσμού της να επιβιώνει σε άθλιες συνθήκες, οδηγώντας στην επανάσταση του 1917 που αναμφισβήτητα άλλαξε τον ρου της ιστορίας. Και για αυτό ‘’κλείνουν τα μάτια’’ στην πραγματική κατάσταση που κρύβεται πίσω από τους οικονομικούς δείκτες. Άραγε, αναλογίζεται κάποιος στο επιτελείο του κ.Μητσοτάκη τι σημαίνει ότι το 24% των νοικοκυριών βρέθηκε στο τέλος του 2021 με περισσότερα χρέη από οποτεδήποτε άλλοτε;

Αναλογίζεται κάποιος στο Μαξίμου τι πραγματικά σημαίνει ο εξωφρενικός πολλαπλασιασμός  της τιμής του φυσικού αερίου και του ηλεκτρικού ρεύματος; Και μιλάμε για μια κυβέρνηση που οδήγησε στην πλήρη εξάρτηση της χώρας από το φυσικό αέριο, υπονομεύοντας πλήρως την ανάπτυξη των ΑΠΕ, ενώ απέκλεισε  τις ενεργειακές κοινότητες, τους αγρότες και τους μικρούς καταναλωτές. Μία κυβέρνηση που άφησε ασύδοτους τους μεγάλους ιδιώτες παρόχους της ενέργειας να μεταφέρουν αυτόματα τις αυξήσεις στους καταναλωτές, χωρίς καν να τους πιέσει να συνεισφέρουν στην προσπάθεια άμβλυνσης των επιπτώσεων σε νοικοκυριά και επιχειρήσεις, απορροφώντας ένα μέρος του κόστους της ακρίβειας.

Αναλογίζεται κάποιος τι θα σημάνει η προβλεπόμενη αύξηση έως και 20% σε δεκάδες προϊόντα ευρείας κατανάλωσης, αλλά και τρόφιμα; Αυξήσεις που όχι μόνο δεν συνοδεύονται από αυξήσεις εισοδημάτων, αλλά από δραματικές μειώσεις του μέσου μισθού-όχι του κατώτατου και της πραγματικά αστείας αύξησης του 2% που ‘’διθυραμβικά’’ ανακοίνωσε ο πρωθυπουργός- απολύσεις, «ευέλικτες» μορφές εργασίας, κανένα κίνητρο για το επιχειρείν και λουκέτα μικρομεσαίων επιχειρήσεων.

Η πρωτοφανής υποτίμηση της πραγματικότητας από την κυβέρνηση, η άγνοια και η πλήρης ανεπάρκεια στην  αντιμετώπισης του προβλήματος, έχουν αφήσει απροστάτευτους του πιο αδύναμους, οι οποίοι παλεύουν για την επιβίωση τους. Άλλωστε η ΓΣΕΕ διαπιστώνει πως 1 στα 3 νοικοκυριά δυσκολεύεται πολύ να καλύψει τις βασικές ανάγκες του, ενώ το 27,9% είναι κοντά στα όρια της φτώχειας!

Και αυτή είναι ξεκάθαρα μια ταξική επιλογή, πέρα από κάθε οικονομική και κοινωνική λογική. Έχοντας στη διάθεσή μας εμπειρικά και στατιστικά στοιχεία ενός και πλέον αιώνα από διαφορετικές πολιτικές που ακολουθήθηκαν στο πλαίσιο συγκρουόμενων οικονομικών θεωριών, γνωρίζουμε ότι η οικονομική ανισότητα οδηγεί σε κοινωνική ανισότητα, κοινωνικούς αποκλεισμούς και πολίτες δύο, τριών ή και τεσσάρων κατηγοριών και ταχυτήτων, με συνέπειες που ιστορικά… τρομάζουν!

Εμείς, ως Κίνημα Αλλαγής, με βάση την αρχή ότι στο κέντρο της κάθε οικονομικής δραστηριότητας βρίσκεται ο άνθρωπος, αποποιούμαστε τον λαϊκισμό των δήθεν προοδευτικών δυνάμεων και προτείνουμε συγκεκριμένα μέτρα. Στοχευμένες, άμεσες και ουσιαστικές οικονομικές παρεμβάσεις που από τη  μία θα ανακόπτουν την ένταση του προβλήματος και από την άλλη θα ανακουφίζουν αποτελεσματικά εκείνους που πλήττονται περισσότερο.

Το ΠΑΣΟΚ δηλώνει ‘’παρών’’ στη μεγάλη ιστορική πρόκληση. Δηλώνει ‘’παρών’’ στην ιστορική αναγκαιότητα της εποχής μας, η οποία επιβάλει ρεαλιστικές προτάσεις και γενναίες αποφάσεις, ώστε να μην γίνει η ισότητα «το απειλούμενο είδος των πολιτικών ιδανικών»!

Πληκτρολογήστε και πατήστε το enter.

Παναγιώτης Βλάχος: «Αναπτυξιακός δυναμισμός με κοινωνική συνοχή»Γιώργος Μπουλμπασάκος: «Πολιτικά κενά»