Σε Κοινοβουλευτική Δραστηριότητα

Ομιλία του Κοινοβουλευτικού εκπροσώπου του Κινήματος Αλλαγής, Κώστα Σκανδαλίδη, στην ολομέλεια της Βουλής στη συζήτηση για το νομοσχέδιο του Υπουργείου Ανάπτυξης για τις επενδύσεις.

Ο κύριος Πρωθυπουργός σήμερα έκανε, ουσιαστικά, ένα νέο διάγγελμα μετά από αυτό που πριν λίγες ημέρες, επίσης, έκανε. Και μόνο η συχνότητα των διαγγελμάτων, αποδεικνύει ότι η πολιτική της Κυβέρνησης είναι «βλέποντας και κάνοντας», γιατί η αναβλητικότητα, η αναποτελεσματικότητα, φέρνουν την υποχρεωτικότητα καθυστερημένα σε κλάδους και σε διαδικασίες, έστω και στην κατεύθυνση που εμείς προτείναμε. Και νομίζω ότι αυτό δεν αποτελεί μια αποτελεσματική πολιτική για την Κυβέρνηση. Έπρεπε να είχαν προηγηθεί και άλλες επιλογές, που είχαν σχέση με το δημόσιο και τους ανθρώπους που έρχονται σε επαφή με στρώματα του πληθυσμού, με πολλούς ανθρώπους καθημερινά. Θα έπρεπε να έχουν σχεδιαστεί όλα αυτά από την αρχή, με συγκεκριμένα -αν θέλετε- μέτρα και βήματα που θα παίρνονταν σε έναν χρόνο συγκεκριμένο.

Αντί γι’ αυτό βλέπουμε να ξεχνάει ακόμα και σήμερα, στην κρίσιμη αυτή στιγμή, το ΕΣΥ, να μην λέει ούτε μια κουβέντα για το Εθνικό Σύστημα Υγείας, όπου το κεντρικό πρόβλημα της σημερινής μέρας είναι το πώς τα νοσοκομεία μας και η δημόσια υγεία αντιμετωπίζει αυτή την τεράστια λαίλαπα που έχει ενσκήψει στη χώρα.

Μας δικαιώνει για μια ακόμα φορά, όταν επί τόσο καιρό εμείς εγκαλούμε, συνεχώς, να φτιαχτεί ένα εθνικό μέτωπο από όλες τις κοινοβουλευτικές δυνάμεις και σε ένα σχεδιασμό που να είναι ολοκληρωμένος, να πούμε και εμείς τις απόψεις μας, να αγωνιστούμε όλοι μαζί να αντιμετωπίσουμε αυτή τη λαίλαπα και να μην χρειάζεται να κάνουμε, για λόγους μικροπολιτικούς, κινήματα ή μέτωπα αντιπολιτευτικά απέναντι στην Κυβέρνηση ή κυβερνητικά επικοινωνιακά απέναντι στην Αντιπολίτευση στο όνομα της άγρας ψήφων. Το θέμα υπερβαίνει τις αντιπαραθέσεις των κομμάτων στη Βουλή και αν δεν το κατανοήσουμε, δεν είναι δυνατό ποτέ να αντιμετωπιστεί. Είναι κρίμα, γιατί συνδέεται με ψυχές που χάνονται, με ανθρώπους που δοκιμάζονται, με στρώματα του πληθυσμού που βρίσκονται σε απόγνωση.

Για άλλη μια φορά, θέλω να θέσω ένα θέμα που, τελικά, έχει γίνει η φωνή βοώντος εν τη ερήμω. Αυτό είναι το θέμα της νομοθέτησης. Ειλικρινά, δεν μπορώ να καταλάβω πώς μια κυβέρνηση φιλοευρωπαϊκή, που λέει ότι είναι σύγχρονη, που λέει ότι αγωνίζεται και ήταν στις βασικές προγραμματικές δηλώσεις του Πρωθυπουργού για την καλύτερη νομοθέτηση, πάει από το κακό στο χειρότερο, νομοθετεί σαν η πιο πρόχειρη και αναποτελεσματική κυβέρνηση που είχε ποτέ ο τόπος. Τέσσερις τροπολογίες έχετε φέρει, κύριοι  της Κυβέρνησης,  εκατόν σαράντα σελίδες ακριβώς. Μετρήστε τις. Δηλαδή, ο Βουλευτής που έπρεπε να πάρει απόφαση πάνω σε αυτές τις τροπολογίες, πόσο χρόνο χρειάζεται να τις διαβάσει, πόσο χρόνο χρειάζεται να τις αξιολογήσει, πόσο χρόνο χρειάζεται να πάρει μια απόφαση, για να πάρει μια θέση για το περιεχόμενό τους;

Είναι ντροπή, γιατί οι Βουλευτές δεν είναι ένα γρανάζι του συστήματος. Είναι άνθρωποι που βουλεύονται, που θέλουν να πουν τη γνώμη τους και που θέλουν να νομοθετούν με τον καλύτερο δυνατό τρόπο. Τι προσδοκάτε με το «επιτελικό» σας κράτος, φέρνοντας αυτές τις τροπολογίες; Να αποδείξετε ότι είσαστε αποτελεσματικοί; Δεν είσαστε αποτελεσματικοί, γιατί πηγαίνετε να εφαρμόσετε αυτούς τους νόμους με τις εκατόν σαράντα σελίδες, πώς τροποποιούνται, πώς πηγαίνετε στους  προηγούμενους νόμους και πώς, τελικά, ο κάθε πολίτης θα μπορεί να βρει λύσεις στα προβλήματά του μέσα από τέτοια νομοθετικά πλαίσια;

Η πολυνομία και η γραφειοκρατία δεν αντιμετωπίζονται με τέτοια «επιτελικά» κέντρα, που τελικά νομοθετούν με τον τρόπο που νομοθετούν.

Η Κυβέρνηση έφερε ένα νομοσχέδιο με τις καλύτερες προϋποθέσεις της: να χτυπήσει τη γραφειοκρατία και να επιταχύνει τις επενδύσεις. Το νομοσχέδιο, όμως, δεν κινείται αποτελεσματικά προς αυτή την κατεύθυνση, παρά τις επιμέρους θετικές του διατάξεις και τα επιμέρους θετικά του κεφάλαια, όπως το τελευταίο. Αθροίζει όλες τις διατάξεις προηγούμενων αναπτυξιακών νόμων. Ενώ, ακόμη, δεν έχουν εκδοθεί οι υπουργικές αποφάσεις του ν.4635/2019, του δικού σας νόμου, του «Επενδύω στην Ελλάδα», επαναδιατυπώνονται οι διατάξεις του και προστίθενται ορισμένα πράγματα που βελτιώνουν την κατάσταση.

Αυτή την υστέρηση ανάμεσα στην κυβερνητική πρακτική και στην εφαρμογή των νόμων ποιος μπορεί να την καλύψει; Ποιος μπορεί να ερμηνεύσει και να καλύψει αυτή την υστέρηση;

Στο όνομα της βελτίωσης του επενδυτικού περιβάλλοντος οι διατάξεις του ταυτίζονται με την απορρύθμιση του κάθε χωροταξικού και περιβαλλοντικού σχεδιασμού, υποβαθμίζοντας έτσι τον σημαντικότερο παραγωγικό πλούτο της χώρας.

Ορίζετε την εμβληματική επένδυση -εξαιρετικής σημασίας- η οποία δεν κινείται σε ένα πλαίσιο συγκεκριμένων όρων και προϋποθέσεων. Απλά αποφασίζεται από μια τριμελή επιτροπή χωρίς σχέδιο, χωρίς όρους, χωρίς οριοθετήσεις, χωρίς προϋποθέσεις, χωρίς αντικειμενική βάση.

Μιλάτε συνεχώς, σε κάθε νόμο που φέρνετε, για τις μεγάλες επιχειρήσεις και δεν εισάγονται αντίστοιχα κίνητρα για τις μικρές επιχειρήσεις. Και, βέβαια, κάνετε και τη φοβερή οικονομία: Παίρνετε την περιφερειακή επένδυση, τη δυνατότητα από τα 3 εκατομμύρια -από τις περιφερειακές αρχές- στο 1 εκατομμύριο. Αυτή είναι η άποψή σας για τον περιφερειακό σχεδιασμό της χώρας.

Εντέλει τι κάνετε με αυτό το νομοσχέδιο; Καταργώντας τους πολεοδομικούς περιβαλλοντικούς όρους, δίνοντας γενικές δυνατότητες ανατροπής κάθε χωροταξικού σχεδιασμού στο όνομα των επενδύσεων, δίνοντας εξουσιοδοτήσεις χωρίς όρους στο κέντρο, μεταφέρετε, ουσιαστικά, κάθε επένδυση στη διακριτική ευχέρεια του κυβερνητικού κέντρου.

Πιστεύω ότι πρόκειται για μια εντελώς λαθεμένη επιλογή, που κάθε άλλο παρά θα βοηθήσει, όπως θα εξηγήσω παρακάτω.

Επαίρεστε ότι είστε η πιο φιλοεπενδυτική κυβέρνηση. Είχατε προϋπολογίσει 3,5 δισεκατομμύρια αρχικά από το Ταμείο Ανάπτυξης στον προϋπολογισμό του 2021. Τον αναθεωρήσατε στην πορεία στα 1,7 δισεκατομμύρια. Και από αυτά δεν έχετε εκταμιεύσει, ουσιαστικά, ούτε ένα ευρώ. Φταίει μόνο η γραφειοκρατία ή ότι δεν έχετε κανένα σχέδιο. Η επενδυτική στρατηγική για μια πραγματικά φιλοεπενδυτική κυβέρνηση έχει δύο, κατά τη γνώμη μου, κρίσιμες προϋποθέσεις: προσέλκυση μεγάλων επενδύσεων τόσο από το εσωτερικό όσο και από το εξωτερικό – εμβληματικών όπως τις λέτε- και η δεύτερη και κρισιμότερη προϋπόθεση είναι η κινητοποίηση -αν θέλουμε να υπάρξει ανάπτυξη στη χώρα- και της παραμικρής παραγωγικής δυνατότητας που διαθέτει ο τόπος πλουσιοπάροχα σε όλη του την έκταση, σε όλες του τις κοινωνικές τάξεις και δυνάμεις.

Το λέω αυτό, διότι η καθυστέρηση γίνεται επειδή δεν υπάρχει, ουσιαστικά, περιφερειακός σχεδιασμός στη χώρα, δεν υπάρχει η δυνατότητα να δώσουμε στην περιφέρεια ονοματεπώνυμο. Είχε πει και ο Πρωθυπουργός για μεγάλα έργα, εμβληματικά, δημόσια έργα που θα γίνουν. Σε αυτά συμφωνήσαμε. Μιλάτε μόνο για τον Άγιο Κοσμά και, μάλιστα, με καθυστέρηση δύο χρόνων. Θα έπρεπε να σχεδιάσετε ένα μεγάλο έργο σε κάθε περιφέρεια, μια μεγάλη επένδυση, δημόσια επένδυση και να φέρετε μια σειρά από ιδιωτικές επενδύσεις και απέξω και επί τόπου στην περιφέρεια, φτιάχνοντας ξανά χωροταξικά σχέδια σε κάθε περιφέρεια με τέτοιο τρόπο ώστε να κινητοποιήσει τις παραγωγικές της δυνάμεις και να δημιουργήσουν προστιθέμενη αξία. Αυτή η περιφερειακή ανάπτυξη είναι έξω από τη λογική σας. Δεν έχετε στο μυαλό σας ποτέ ότι μπορεί να γίνει πέρα από μια κεντρική διευθέτηση και κατανομή των πόρων.

Μα, η κεντρική διευθέτηση και η κατανομή των πόρων σε βάζει στον πειρασμό να επιλέξεις, χωρίς άδειες, χωρίς συγκεκριμένες δεσμεύσεις, με αυθαίρετο τρόπο, πού δίνεις τις επενδύσεις. Και να ήταν αυτό το μόνο πρόβλημα; Το πρόβλημα είναι ότι δεν μπορεί να υπάρξει ουσιαστική ανάπτυξη στη χώρα. Δεν υπάρχει αναστροφή του αναπτυξιακού μοντέλου, δεν υπάρχει συσπείρωση των παραγωγικών της δυνάμεων, δεν υπάρχει δυνατότητα να αξιοποιηθεί ο παραγωγικός της πλούτος. Αυτή είναι η πραγματικότητα.

Έρχεστε, λοιπόν, για μια ακόμα φορά να δείξετε το συγκεντρωτισμό σας και την αναποτελεσματικότητά σας.

Και πάμε στις εκταμιεύσεις. Οι τράπεζες κάνουν, ουσιαστικά, προνομιακή χρηματοδότηση. Το 40% των δανείων εντός και εκτός ισολογισμού τραπεζών είναι «κόκκινα» και ο νέος Πτωχευτικός Κώδικας απειλεί να απαλλάξει τους μισούς Έλληνες από τα δάνεια. Το χρόνιο επενδυτικό κενό με τις πάγιες επενδύσεις ως ποσοστό του ΑΕΠ, είναι σταθερά εδώ και δέκα χρόνια το χαμηλότερο στην Ευρώπη, περίπου οι μισές του μέσου ευρωπαϊκού όρου. Το τραπεζικό σύστημα ενώ έλαβε έκτακτη χρηματοδότηση τον Μάρτιο του 2020 από την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα ύψους 40 δισεκατομμυρίων ευρώ, δεν βρίσκει επενδυτικές ευκαιρίες για να χρηματοδοτήσει και καταθέτει, δυστυχώς, τη ρευστότητα στην Τράπεζα της Ελλάδος. Πάνω από όλα η επιλεκτική πολιτική διαλέγει τους ημέτερους που καταφεύγουν απευθείας στο κέντρο της εξουσίας για να διασφαλίσουν την υλοποίηση των σχεδίων τους.

Ένα, λοιπόν, αναπτυξιακό δυναμικό που αργεί, η μικρή και μεσαία επιχείρηση στενάζει, δεν διευκολύνεται να φτιάξει προστιθέμενη αξία, έχουμε την κατανομή, που επαίρεστε, των 43.000.000.000 σε παροχές και σε ενισχύσεις. Και εγώ ρωτώ: Αυτά που πάνε σε επιχειρήσεις, με τι όρους πάνε και πώς επενδύονται στην επιχείρηση και όχι ως κέρδος την τσέπη του επιχειρηματία; Για να μιλήσουμε επί της ουσίας για το αναπτυξιακό δυναμικό…

Δεν σας λέω ότι αυτό που πάτε να κάνετε τώρα, είναι κάτι εύκολο. Δεν είναι εύκολο. Θυμάμαι το 2010, 2011 σε μια αντίστοιχη μεγάλη διαδικασία να φέρνουμε το περιβόητο «fast track» ή, αν θέλετε, πριν, στην εποχή των Ολυμπιακών Αγώνων με την Επιτροπή που της δώσαμε εξουσίες, αλλά μέσα σε συγκεκριμένο πλαίσιο και όρους, για συγκεκριμένο χρόνο, να κάνει συγκεκριμένη δουλειά εγκεκριμένη από τη Βουλή των Ελλήνων. Εμείς κάναμε κάποιες προσπάθειες. Αν διδαχθήκατε από αυτές κάτι, αν μπορούσατε να πάρετε κάτι, κάντε το για να έχει μια συνέχεια αυτή η δυνατότητα που είχαμε πραγματικά να αξιοποιήσουμε τους πόρους και να σπάσουμε τη γραφειοκρατία με ένα συγκεκριμένο τρόπο που θα είναι διαφανής και αντικειμενικός.

Δυστυχώς, έτσι όπως κυβερνάτε οι κρίσεις θα ανακυκλώνονται, οι προϋπολογισμοί θα μένουν ανεφάρμοστοι, η οικονομία θα παραπαίει, οι μεγάλες επενδύσεις θα καρκινοβατούν, οι πόροι θα μένουν αναξιοποίητοι και, δυστυχώς, μια ιστορική ευκαιρία θα πάει χαμένη και για μια ακόμα φορά για τη χώρα.

Πληκτρολογήστε και πατήστε το enter.

Ανδρέας Πουλάς: «Οι πολιτικές επιλογές της Κυβέρνησης ενισχύουν τη δυσπιστία και την επιφύλαξη»Ανδρέας Πουλάς: «Το λογαριασμό της ολιγωρίας της κυβέρνησης τον πληρώνουν πάλι οι πολίτες»