Σε Κοινοβουλευτική Δραστηριότητα

Ομιλία Κώστα Σκανδαλίδη Κοινοβουλευτικού Εκπροσώπου Κινήματος Αλλαγής στη σημερινή συζήτηση στη Βουλή στο «Νομοσχέδιο του Υπουργείου Περιβάλλοντος και Ενέργειας «Για την κύρωση του Μνημονίου Συνεργασίας μεταξύ της Ελληνικής Δημοκρατίας και της Κυπριακής Δημοκρατίας για την υλοποίηση έργων υποδομής για την ανασυγκρότηση και αναβάθμιση των πυρόπληκτων περιοχών της Ανατολικής Αττικής».

Εγώ θεωρώ ότι είναι αυτονόητη η υπερψήφιση αυτού του μνημονίου. Και είναι αυτονόητη για έναν πάρα πολύ απλό λόγο. Γιατί ένα άλλο κράτος θέλει να δώσει πόρους σε ένα αδελφό κράτος, η Κύπρος θέλει να δώσει πόρους για να βοηθήσει στην αντιμετώπιση μιας φυσικής καταστροφής και την αποκατάσταση των κατοίκων που δέχθηκαν όλη αυτή την τραγική συνέπεια της πυρκαγιάς και του τρόπου που την αντιμετωπίσαμε μέχρι τα τώρα.

Εκ των πραγμάτων, έρχεται η Κυβέρνηση με μία συμφωνία υπογεγραμμένη, ένα μνημόνιο υπογεγραμμένο και θεωρώ τη στοιχειώδης από εμάς υποχρέωση πέρα από οποιαδήποτε διαφωνία ή συμφωνία, να το ψηφίσουμε αυτό. Και με αυτή την έννοια είναι η θετική μας ψήφος. Δεν παίρνουμε τόσο θέση στο ζήτημα κατοικίες ή νοσοκομείο γιατί αυτά δεν τα έχουμε μελετήσει, δεν τα ξέρουμε, δεν έχουμε τις απαραίτητες τεχνικές ή άλλες προϋποθέσεις για να τα αντιμετωπίσουμε σήμερα και δεν ξέρουμε την γνώμη των κατοίκων την οποία θα έπρεπε να ζητήσουμε και να την έχουμε και αυτή, δηλαδή, ποια είναι η πλειοψηφούσα άποψη στους ανθρώπους που έχουν πάθει αυτή την καταστροφή και ζουν όλο αυτό τον καιρό, όλα αυτά τα χρόνια χωρίς να έχουν αποκατασταθεί.

Και νομίζω ότι είναι ένα θέμα που μας πονάει όλους. Και ο τρόπος που γίνεται η αντιπαράθεση πάλι σήμερα εδώ στην Βουλή είναι μία αντιπαράθεση με τα ίδια επιχειρήματα, το ίδιο μοτίβο. Είναι σαν δύο κόμματα να παίζουν πινγκ-πονγκ στο ίδιο τραπέζι και εμείς θέλουμε να έχουμε μία απόσταση από αυτό το τραπέζι. Άρα δεν θέλουμε να έχουμε μία ίση απόσταση απέναντι στη Νέα Δημοκρατία και τον ΣΥΡΙΖΑ, όπως  μας καταγγέλλει η Κυβέρνηση. Θέλουμε να έχουμε μία απόσταση σοβαρή από το τραπέζι του πινγκ-πονγκ που παίζεται όλο αυτό τον καιρό. Αυτή είναι η πρώτη μου παρατήρηση.

Η δεύτερη παρατήρηση αφορά την ασυνέχεια του κράτους. Είναι αδιανόητο αυτό που συμβαίνει με τις κυβερνήσεις και μιλάω τώρα για μια συνολική ευθύνη των κυβερνήσεων. Έχει υποστεί η χώρα αυτή πολλές καταστροφές και έχει κάνει και ανασυγκροτήσεις. Έχει κάνει για παράδειγμα την ανασυγκρότηση της Καλαμάτας μετά τον καταστροφικό σεισμό. Έχει κάνει ανασυγκρότηση μετά από τον σεισμό της Αθήνας. Απέκτησε εμπειρία. Έχει ακόμη κάνει και ανασυγκροτήσεις περιοχών, όπως το Λαύριο, την περιοχή του κέντρου της Αθήνας κ.λπ. με ειδικές συνθήκες και μετά από έναν σχεδιασμό.

Αυτή η εμπειρία αξιοποιήθηκε στη συνέχεια απ’ όλες τις κυβερνήσεις για να κάνει πιο εύκολα, πιο γρήγορα τέτοιου τύπου ανασυγκροτήσεις; Όχι. Επανερχόμαστε πάλι από την αρχή. Πότε θα γίνουν τα ρυμοτομικά και τα πολεοδομικά σχέδια; Έγινε η φωτιά στη Μάτι. Αμέσως έπρεπε να ξεκινήσει η διαδικασία με ταχύτατες διαδικασίες, με σύντομους χρόνους, να έχουμε ρυμοτομικό και πολεοδομικό σχέδιο σε μια κατεστραμμένη περιοχή. Και με βάση αυτό να συζητήσουμε τα κριτήρια για το τι είναι καλύτερο και να ζητήσουμε και την γνώμη των κατοίκων. Όλα γίνονται στο πόδι και με χρονική καθυστέρηση αδιανόητη.

Αυτό είναι το πρόβλημα σήμερα, κύριε Πρόεδρε, της ανασυγκρότησης του τόπου μας μετά από μία φυσική καταστροφή. Αυτό είναι το πρόβλημα. Και συνεχίζουμε τα ίδια, ποιος φταίει για τους νεκρούς τότε, πόσοι είναι οι νεκροί σήμερα. Αυτή η αντιπαράθεση με βγάζει από τα ρούχα μου εμένα. Δεν την μπορώ άλλο! Όλοι πονούμε το ίδιο είτε είναι στον ΣΥΡΙΖΑ είτε στη Νέα Δημοκρατία για τους ανθρώπους που χάνονται. Θα συζητήσουμε επί της ουσίας πάνω στα συγκεκριμένα θέματα, για το πώς αυτό το κράτος, επιτέλους, θα αποκτήσει μια συνέχεια και θα παίρνει γρήγορα αποφάσεις; Πώς θα αποκτήσει μια διοίκηση που να αξίζει τον κόπο να ασχολείται κανείς μαζί της;

Να μην πηγαίνει ο πολίτης και να του έχουν γράψει να πληρώσει φόρο για ένα σπίτι το οποίο δεν είναι δικό του, αλλά είναι σε απόσταση τριών χιλιομέτρων από το δικό του σπίτι; Έχω συγκεκριμένο παράδειγμα του σπιτιού μου, των συγγενών μου. Δεν γίνεται αυτή η διοίκηση να φτιάξει σχέδιο ανασυγκρότησης της Ραφήνας και της Νέας Μάκρης. Αν όμως η Κυβέρνηση έδινε προτεραιότητα σε αυτό αποκλειστικά, επειδή είναι το συγκεκριμένο σημείο που πονάει και ξεκινούσε αυτή η διαδικασία, δεν θα καθυστερούσε τέσσερα χρόνια. Είμαστε τέσσερα χρόνια σχεδόν μετά και μιλάμε ακόμα πού θα πάνε τα χρήματα, τα δέκα εκατομμύρια της Κύπρου, τα έντεκα.

Θεωρώ, λοιπόν, ότι είναι κρίμα να συζητάμε κάθε φορά αυτό. Πρέπει να ευχαριστήσουμε ειλικρινά τους αδελφούς μας Κυπρίους για την ευαισθησία τους και για τη συνεισφορά τους. Αλλά επειδή η Κύπρος είναι πιο σύγχρονο κράτος από εμάς, μας βλέπει και λίγο σαν μελαγχολία, δεν μας διακωμωδεί.

Νομίζω ότι πρέπει να προχωρήσουμε γρήγορα σε αυτήν την κατεύθυνση, να φωνάξουμε και τους κατοίκους, να δούμε τι πρέπει να κάνουμε και να το κάνει γρήγορα η Κυβέρνηση.

Πληκτρολογήστε και πατήστε το enter.

Γιώργος Καμίνης: «Τρομακτικό έλλειμμα της διαδικασίας ότι δεν ακούσαμε τους κατοίκους της Νέας Μάκρης και της Ραφήνας»Έκδοση αδειών και αποζημιώσεις πληγέντων από την καταστροφική πυρκαγιά στο Μάτι Αττικής