Σε Κοινοβουλευτική Δραστηριότητα

Ομιλία του Κοινοβουλευτικού Εκπροσώπου του Κινήματος Αλλαγής, Κώστα Σκανδαλίδη, στη συζήτηση για το νομοσχέδιο του Υπουργείου Εσωτερικών «Ενίσχυση διαφάνειας και λογοδοσίας σε θεσμικούς φορείς της Πολιτείας, αποκατάσταση της ακεραιότητας του Ενιαίου Συστήματος Κινητικότητας και λοιπές διατάξεις του Υπουργείου Εσωτερικών».

Κύριε Υπουργέ, εσείς είστε ένας άνθρωπος που κατά βάση κινείστε στην πραγματικότητα και ασφαλώς δεν λέτε μεγαλοστομίες για τα νομοσχέδια που φέρνετε. Πολλές φορές, μάλιστα, παραδέχεστε ότι είναι νομοσχέδια διαχειριστικά, δίνουν κάποιες λύσεις σε κάποια θέματα.

Αυτό το νομοσχέδιο το συγκεκριμένο νομίζω ότι αποτελεί επιτομή αυτού που λέει το γνωμικό «ώδινεν όρος και έτεκε μυν». Και τα τρία μέρη του νομοσχεδίου είναι μακριά από τις πραγματικές ανάγκες. Το δεύτερο δεν το σχολιάζω. Είναι μια ρύθμιση που συμφωνούμε μεν, αλλά είναι πολύ μερικό πράγμα. Το πρώτο για το lobbying θεωρώ ότι είναι πολύ μακριά από τα ευρωπαϊκά θέσμια και, άρα, είναι μια ημιτελής πρόταση. Και το τρίτο, οι ρυθμίσεις για την κινητικότητα στη διοίκηση είναι μερικές, επιλεκτικές και αποσπασματικές.

Με την ευκαιρία αυτή θα επαναλάβω κάτι που το λέω πολύ συχνά: Ψάχνω να βρω μια έστω πράξη της Κυβέρνησης που να έχει τον χαρακτήρα μιας ολοκληρωμένης μεταρρύθμισης στους θεσμούς, στην οικονομία, στο κοινωνικό κράτος, στη διοίκηση, παρότι όλα τα νομοσχέδια που φέρνει τα φέρνει με τη μορφή ότι είναι μια μεγάλη μεταρρύθμιση που γίνεται στον τόπο. Με το φανάρι του Διογένη το ψάχνω γιατί αυτό απαιτεί μεγάλες αλλαγές και ο μεταρρυθμιστικός οίστρος σας είναι λεκτικός. Είναι μια σημαία που στα λόγια κυματίζει ψηλά, αλλά που είναι συνεχώς σε υποστολή.

Και εξηγούμαι σε ό,τι αφορά τα δύο κεντρικά σημεία του νομοσχεδίου. Πρώτον, σε ότι αφορά το lobbying. Κατ’ αρχήν, εδώ επιχειρήθηκε και επιχειρείται μια ιδεολογική συζήτηση περί της χρησιμότητας ή όχι, τι ισχύει στον καπιταλισμό. Όλα αυτά είναι γνωστά. Είναι γνωστές οι θέσεις των Κομμάτων από θέση αρχής, από το πώς μελετάμε τον κόσμο και τι πιστεύουν για το μέλλον της ανθρωπότητας.

Όμως, εδώ υπάρχουν δύο συγκεκριμένα πολιτικά συστήματα που υπάρχουν στη σημερινή κοινωνία -στη μελλοντική δεν ξέρω-: Το ένα είναι τα δημοκρατικά και κοινοβουλευτικά καθεστώτα και το άλλο είναι τα αυταρχικά και ολοκληρωτικά καθεστώτα. Τα δημοκρατικά και κοινοβουλευτικά καθεστώτα επιχειρούν μέσα από τον συνεχή διάλογο και τη δυνατότητα να εξελίξουν τη Δημοκρατία, παρότι αυτή παραβιάζεται συνεχώς και συστηματικά από τις δυνάμεις της εξουσίας, της κάθε μορφής εξουσίας. Όμως, κάνουν βήματα προς τα εμπρός.

Εγώ θεωρώ ότι στη σημερινή εποχή που οι μεγάλες επιχειρήσεις παίζουν έναν καταλυτικό ρόλο στην πορεία της παγκοσμιοποίησης και γενικότερα σε κάθε χώρα είναι φανερό ότι μια συζήτηση που θα γίνεται με διαφανή τρόπο, ανεξάρτητα αν λύνεις ολοκληρωτικά το πρόβλημα, γιατί δεν θα πάψει η άτυπη διαδικασία, παρά μονάχα μέσα από άλλους θεσμούς που οφείλει η Κυβέρνηση να τους μελετήσει και να τους νομοθετήσει, είναι φανερό ότι αυτή η συζήτηση είναι για να προχωρούμε μπροστά.

Αφού υπάρχει μια εξέλιξη στην Ευρώπη και στην Αμερική γύρω απ’ αυτά τα πράγματα, θα μπορούσαμε κι εδώ να φέρουμε μια πιο ολοκληρωμένη πρόταση.

Πιστεύω, κύριε Υπουργέ, ότι αυτό το σχέδιο νόμου αποτελεί μια προσχηματική προσπάθεια προς αυτήν την κατεύθυνση, καθώς είναι ένα νομοσχέδιο που διακατέχεται από πολλά «ναι μεν, αλλά», γιατί στο όνομα των πολιτών διατυμπανίζει τη διαφάνεια και την προσπάθεια να μπει μια τάξη σ’ έναν τομέα που μέχρι τώρα δεν υπάρχει συγκεκριμένο πλαίσιο και κανόνες, καθώς το θέμα των lobbies στην Ελλάδα λειτουργεί με άγραφους κανόνες του ανταγωνισμού και της αγοράς, αλλά στην ουσία γίνεται χωρίς τους πολίτες και αυτό διότι ναι μεν προβλέπεται η πρόσβαση των πολιτών στο μητρώο των εκπροσώπων συμφερόντων που δημιουργείται, αλλά το εν λόγω μητρώο θα είναι ημιτελές, καθώς δεν περιλαμβάνει σημαντικούς παίκτες και ουσιαστικές ομάδες πίεσης.

Επομένως, προσχηματικά δημιουργείται ένα νομοθετικό πλαίσιο που καλύπτει ένα μέρος του προβλήματος και αφήνει εκτός αυτούς που στην πραγματικότητα κάνουν το παιχνίδι.

Είναι απαραίτητος ο ευρύτερος ορισμός των εκπροσώπων συμφερόντων και αυτό είναι το συμπέρασμα και από την ακρόαση των φορέων, οι οποίοι στο σύνολό τους επισήμαναν ότι πρόκειται για μια πολύ στενή ρύθμιση εκτός ελληνικής πραγματικότητας. Επαναλαμβάνω ότι υπάρχουν τα ευρωπαϊκά δρώμενα και η καλή πρακτική της Ευρωπαϊκής Ένωσης περί πολιτικής ακεραιότητας και εύκολα μια πρόταση προσαρμοσμένη σ’ αυτά θα έδινε έναν πιο ουσιαστικό και αποφασιστικό χαρακτήρα σε μια αλλαγή που ξεκινά με καλή πρόθεση, αλλά μένει στον δρόμο από βενζίνη.

Πάω τώρα σ’ ένα από τα θέματα που για μένα αποτελεί και έναν πολύχρονο πόνο. Κάνετε πάλι μια προσπάθεια για «μερεμέτια» στη δημόσια διοίκηση. Λείπει από εσάς το ολοκληρωμένο σχέδιο για τη λειτουργία της δημόσιας διοίκησης και της αυτοδιοίκησης. Λείπει μια στοιχειώδης χαρτογράφηση που δεν την έχουμε, δεν την ξέρουμε, μια αποτύπωση μιας κατάστασης. Λείπουν οι προτάσεις για τη νέα διοίκηση στη νέα εποχή της ψηφιοποίησης στη βάση αυτής της αποτύπωσης και της αλλαγής που πρέπει να γίνει στο κράτος, γιατί όλοι ορκιζόμαστε ότι αυτό που απαιτείται σήμερα είναι μια μεγάλη δημοκρατική αλλαγή στο κράτος.

Εγώ έχω μια γνώμη την οποία έχω από παλιά και θα την επαναλάβω, κύριε Υπουργέ, γιατί θεωρώ ότι έρχεται σε αντιπαράθεση με αυτό που εσείς επιχειρείτε σήμερα. Μια αλλαγή στο κράτος τι σημαίνει καταρχήν; Στα πλαίσια της ψηφιοποίησης και της λειτουργίας του σύγχρονου κράτους πρέπει να υπάρξει μια ορθολογική ανακατανομή του υπάρχοντος προσωπικού στη βάση των νέων αναγκών του σύγχρονου κράτους. Τι ενισχύεται, παραδείγματος χάρη, στο Εθνικό Σύστημα Υγείας και να προβλέψετε οργανωμένα πόσοι επιπλέον θα μπουν τα επόμενα δύο χρόνια εκεί για να το κάνετε στα πλαίσια του τριετούς προγραμματισμού των προσλήψεων. Τι γίνεται σε ό,τι αφορά την πολιτική προστασία και την ενίσχυση της αυτοδιοίκησης σε διοικητικούς μηχανισμούς, όχι μόνο σε μέσα, για να μπορεί να ανταποκριθεί. Άρα απαιτείται για το υπάρχον δυναμικό να υπάρξει μια ανακατανομή. Δεν ισχυρίζομαι εγώ ότι θα προσλάβετε ξαφνικά τόσους ανθρώπους στη διοίκηση που θα συμπληρώσουν όλα τα κενά που υπάρχουν, αλλά λέω ότι υπάρχει ένας παραλογισμός ακόμα και μετά τις αλλαγές που έγιναν.

Η λειτουργία της διοίκησης απαιτεί μια ανακατανομή. Πρώτα, λοιπόν, η ανακατανομή στη βάση του σύγχρονου κράτους. Αυτό πρέπει να είναι επιτελικό κράτος, όπως λέτε, που σημαίνει αποκέντρωση εξουσιών και διοικητικών μηχανισμών. Πώς αξιολογείται στο εσωτερικό της δημόσιας διοίκησης για να γίνει αυτή η κατανομή; Χρειάζεται ένα «ΑΣΕΠ» στη λειτουργία του εσωτερικού της δημόσιας διοίκησης για την αξιολόγηση. Όλα αυτά που φέρνετε για αξιολογήσεις κ.λπ. είναι μικρά πράγματα τα οποία δεν έχουν καμία σημασία και κυρίως κατευθύνονται στο συγκεντρωτικό κράτος. Μετά απ’ αυτό να μη φοβηθούμε, να γίνουν και αναγκαστικές μετατάξεις με βάση το δυναμικό που έχουμε. Αυτή θα ήταν μια μεγάλη αλλαγή για να μπορείς μετά να πεις ως Κυβέρνηση ότι «εγώ έχω έναν τριετή προγραμματισμό και χρειάζεται το ελληνικό κράτος σε όλη του τη δομή τόσους ανθρώπους μ’ αυτήν τη διαδικασία και μ’ αυτούς τους πόρους που διαθέτει ο κρατικός προϋπολογισμός». Αυτό θα ήταν μια πράξη πραγματικής αλλαγής στη δημόσια διοίκηση.

Εσείς τι κάνετε; Θέλω να πω εδώ κάτι και ως ένα στοιχείο δικής μας αυτοκριτικής, παρότι εμείς κάναμε όλες τις αλλαγές στο κράτος. Η αχίλλειος πτέρνα στη δημόσια διοίκηση είναι η ασυνέχεια του κράτους. Είναι φοβερό. Ψήφισα νόμο για τους δείκτες αποδοτικότητας στη δημόσια διοίκηση και το 2008 ξαναψήφισε μια άλλη κυβέρνηση –δεν με ενδιαφέρει ποια- τον ίδιο νόμο ακριβώς, επειδή δεν είχε εφαρμοστεί την προηγούμενη φορά και έβαλε τους διοικητικούς παράγοντες να ξαναφτιάξουν τον νόμο από την αρχή. Είναι φοβερό να αλλάζει ο Υπουργός της ίδιας κυβέρνησης και να γίνονται τέτοια πράγματα. Να μην πάω στα διαφορετικά κόμματα όπου είναι χάος και όλα τα φτιάχνουν από την αρχή. Αυτό είναι το σύγχρονο κράτος που θέλουμε; Δεν πάει πουθενά. Δεν ανταποκρίνεται σε καμία ανάγκη. Θα είναι πολυδάπανο, πολυάριθμο, γραφειοκρατικό, τα πάντα.

Εσείς τώρα, λοιπόν, δυστυχώς μέχρι τώρα –δεν ξέρω τι θα κάνετε αύριο- συνεχίζετε στην ίδια διαδρομή την πεπατημένη, μικροδιευθετήσεις, κομματικές παρεμβάσεις και η εύκολη λύση, μετακλητοί παντού. Αυτός θα καλύψει τις ανάγκες, ο μετακλητός υπάλληλος. Παραμερίζετε τη δημόσια διοίκηση, περιφρονείτε τις δομές και τους θεσμούς της, αφού κάνετε τις μικροδιευθετήσεις σας. Ενεργείτε χωρίς σχέδιο, χωρίς στοιχειώδη απολογισμό, χωρίς στοιχεία στη δημόσια θέα. Κάποιες παρεκκλίσεις με την κινητικότητα να έχει μονόδρομη κίνηση από κάτω προς τα πάνω. Από τους πιο περιφερειακούς φορείς προς τα πάνω ανεβαίνουν οι μετακινήσεις και οι διάφορες αλλαγές. Γιατί; Γιατί η κατάργηση, η κινητικότητα να έχει μόνο μονόδρομη στάση; Δηλαδή έχει ο δήμος μια ανάγκη, τον έχει τον υπάλληλο και έρχεται μια απόφαση από το παραπάνω κράτος και του παίρνει τον υπάλληλο. Αυτό στο όνομα του πελατειακού κράτους προφανώς. Αυτό δεν δίνει καμία διάσταση εξορθολογισμού και εκσυγχρονισμού, όχι μεταρρύθμισης, αλλά στοιχειώδους εξορθολογισμού στη δημόσια διοίκηση, χωρίς αξιολόγηση, χωρίς απόφαση των θεσμών, με παρακάμψεις, με διαδικασίες, με υπογραφές, με «by pass», με όλα αυτά που γίνονται.

Κύριε Υπουργέ, πόσο επιτελικό είναι αυτό το κράτος που στην κορυφή έχει έναν πολυδαίδαλο και πολυάριθμο στρατό μετακλητών και στην κεντρική διοίκηση συγκεντρώνει δημόσιους λειτουργούς με αδιαφανή κριτήρια, με κριτήρια καθαρά πελατειακά και παλαιοκομματικά; Είναι κατ’ επίφαση επιτελικό κράτος. Γι’ αυτό όταν φτάνει η κρίσιμη στιγμή της κρίσης, το κράτος γίνεται φύλλο και φτερό, όπως έγινε στις τελευταίες κρίσεις. Φύλλο και φτερό. Η ασυνέχεια του κράτους, λοιπόν, αναπαράγεται αδιαλείπτως με την αδιάπτωτη συνέχεια του πελατειακού και κομματικού κράτους. Αυτή είναι η ελληνική πραγματικότητα.

Κύριε Υπουργέ, θέλετε να μείνετε στην ιστορία; Συζητήστε και μαζί μας και με όλους τους φορείς μια μεγάλη αλλαγή. Έχετε τα κότσια να την κάνετε; Επαναστατήστε στο κόμμα σας. Εμένα δεν με ενδιαφέρει ποια είναι η ιδεολογική σας τοποθέτηση. Έχουμε κάνει αντιπαραθέσεις μεγάλες στο παρελθόν. Επαναστατήστε στο κόμμα σας. Αν μπορείτε να κάνετε αυτήν την αλλαγή, κάτι θα αφήσετε πίσω, αλλιώς δεν πάτε πουθενά. Είναι μια Κυβέρνηση που βλέπει τα τρένα της εποχής μας να περνούν διαρκώς από μπροστά της.


Απάντηση του Κοινοβουλευτικού Εκπροσώπου του Κινήματος Αλλαγής, Κώστα Σκανδαλίδη, στη τοποθέτηση του Υπουργού Εσωτερικών κ. Μ. Βορίδη στη συζήτηση για το νομοσχέδιο του Υπουργείου Εσωτερικών «Ενίσχυση διαφάνειας και λογοδοσίας σε θεσμικούς φορείς της Πολιτείας, αποκατάσταση της ακεραιότητας του Ενιαίου Συστήματος Κινητικότητας και λοιπές διατάξεις του Υπουργείου Εσωτερικών»..

Κύριε Υπουργέ, άλλο η ψηφιοποίηση. Είναι συνδυασμένο μεν, άλλα είναι αλλουνού παπά Ευαγγέλιο, εννοώ σε επίπεδο Κυβέρνησης, που δεν εμποδίζει τη συζήτηση βέβαια και άλλο το υπάρχον προσωπικό της δημόσιας διοίκησης και το τι πρέπει να γίνει με αυτό.

Δεύτερον, μιλήσατε για τις νομοθετημένες παρεμβάσεις σας. Όλες ήταν μερικές και καμία δεν είχε στοιχείο σημαντικής μεταρρύθμισης. Καμία, κατά τη δική μας άποψη! Το υποστηρίξαμε και η πράξη αποδεικνύει, όπως στα πανεπιστήμια, αλλά και σε άλλα, ότι το πράγμα δεν πάει, δεν γίνεται, δεν προχωράει!

Τρίτον, δέχομαι ότι μικροδιευθετήσεις έγιναν πολλές από την Κυβέρνησή σας, θα έλεγα χιλιάδες, στην παιδεία, στην υγεία, στην εργασία, παντού. Και τώρα κλείνετε το κεφάλαιο και λέτε «πάμε να πάρουμε μερικούς, όχι όλους από εκεί που είναι», πράγμα που, κατά τη γνώμη μου, είναι αποσπασματικό.                   

Μας λείπει εδώ μια αποτύπωση της Δημόσιας Διοίκησης σήμερα, που για σας είναι πάρα πολύ εύκολο να την κάνετε. Υπάρχουν τα στοιχεία. Φέρτε τα σε μας να δούμε ποια είναι. Δείξτε μας πού βρίσκεται σήμερα η Δημόσια Διοίκηση να σας πούμε τι πρέπει να γίνει κατά τη γνώμη μας.

Όμως, εγώ πιστεύω ότι αυτό δεν αφορά εσάς προσωπικά. Είναι μόνιμη πρακτική της Κυβέρνησης, ώστε από την πίσω πόρτα να κάνει ό,τι νομίζει αυτή για τον εαυτό της. Αυτή είναι η δική μου αντιπαράθεση και νομίζω ότι είναι σε απόλυτη αντίθεση με αυτά που λέτε.

Πληκτρολογήστε και πατήστε το enter.

Ευαγγελία Λιακούλη: «Το κρυφό lobbying πλήττει τη διαφάνεια και η Κυβέρνηση το αφήνει να δρα ελεύθερα!»Γιώργος Φραγγίδης: «Σημαντικό να αναπτύσσονται σχέσεις συνεργασίας ανάμεσα στις βαλκανικές χώρες»