Σε Κοινοβουλευτική Δραστηριότητα

Ομιλία του Κοινοβουλευτικού Εκπροσώπου του Κινήματος Αλλαγής Κώστα Σκανδαλίδη στην ολομέλεια της Βουλής για το θέμα της αντιμετώπισης της έξαρσης της πανδημίας.

Θέλω να μιλήσω ξανά για το μέγα θέμα της επικαιρότητας, γιατί νομίζω ότι η τραγική κατάσταση που βιώνει ο τόπος αυτόν τον καιρό θα ήταν αδιανόητο να μας αφήσει έστω και για μια στιγμή αδιάφορους. Οι πολίτες νιώθουν έρμαιο της Βαβέλ των διαφορετικών γλωσσών που μιλούν -με την πρωτοβουλία και πρωτοκαθεδρία της Κυβέρνησης- τα κόμματα της Αντιπολίτευσης, οι επιδημιολόγοι και επιδημιολογούντες, οι δημοσιογράφοι, αλλά και οι κάθε λογής ομάδες πολιτών που νιώθουν την ανάγκη να πάρουν θέση. Το να συνεχιστεί αυτό το κλίμα κάτω από το καταθλιπτικό βάρος των θανάτων και όλων αυτών που ζούμε αυτό τον καιρό νομίζω ότι είναι ευθύνη της Κυβέρνησης που γίνεται σχεδόν αποκλειστική και αποκτά ένα τεράστιο πολιτικό βάρος.

Κατά τη γνώμη μου, η Κυβέρνηση πρέπει να απαντήσει σε μερικά ερωτήματα που νομίζω ότι έρχονται στα χείλη του καθενός σ’ αυτήν την Αίθουσα, αλλά και στα χείλη του κάθε πολίτη και αφορούν το γιατί πεθαίνει τόσος κόσμος εδώ, όταν οι άλλες ευρωπαϊκές χώρες έχουν φτάσει σε ελάχιστους θανάτους. Ούτε η επιστημονική κοινότητα το εξηγεί ούτε η Κυβέρνηση. Γιατί η πρωτοβάθμια περίθαλψη βρίσκεται σε διάλυση και γιατί υποβαθμίζεται συνεχώς η πρωτοβάθμια φροντίδα; Πόσοι μπαίνουν έγκαιρα στα νοσοκομεία από αυτούς στους οποίους ιχνηλατείται ο ιός; Μήπως το σύστημα δεν μπορεί να τους υποδεχθεί, γιατί είναι υποβαθμισμένο και παραλυμένο, χωρίς να ενδιαφέρεται κανείς για το πώς θα διευρυνθεί, με αποτέλεσμα αυτή η καθυστέρηση να δημιουργεί τον κίνδυνο για περισσότερους θανάτους;

Γιατί δεν παίρνετε μια γενική απόφαση για υποχρεωτικό εμβολιασμό όσων έρχονται καθημερινά σε επαφή με πολύ κόσμο, όπως είναι οι εκκλησίες, οι δημόσιοι υπάλληλοι και οι εργαζόμενοι στα μέσα μαζικής μεταφοράς;

Γιατί η καθημερινή ενημέρωση για την πορεία των εμβολιασμών δεν αναφέρεται ποτέ στο πόσοι από αυτούς είναι νέοι εμβολιασμοί, δηλαδή γίνονται πρώτη φορά, όταν η συνολική σύγκριση που έχουμε φθάσει, υποτίθεται, στο 60% πρέπει να μας δείχνει και πόσοι νέοι εμβολιασμοί γίνονται κάθε μέρα, για να καταλάβουμε το πόσο ελάχιστοι είναι; Μιλάμε για χίλιους οκτακόσιους, δύο χιλιάδες, δυόμισι χιλιάδες, που σημαίνει ότι δεν θα φτάσουμε ποτέ στο 80%. Αυτό σημαίνει ότι το πρόγραμμα απέτυχε όχι οργανωτικά, αλλά πολιτικά και επικοινωνιακά.

Γιατί δεν παρεμβαίνετε στην αδιάκοπη πολιτικολογία των επιδημιολογούντων και στην επιδημιολογία των Υπουργών που ενσπείρουν σύγχυση, αβεβαιότητα, ανασφάλεια και τρόμο σε κάθε ελληνικό σπίτι; Δεν μιλώ για χειραγώγηση των μέσων ούτε για φίμωτρο στα κυβερνητικά στελέχη. Μιλώ για συμφωνίες και κοινή δέσμευση απέναντι στο τρομακτικό πρόβλημα που βιώνουμε, μέσα στα πλαίσια της δημοκρατίας και της διασφάλισης των δημοκρατικών διαδικασιών.

Η Κυβέρνηση οφείλει να πάψει εδώ και τώρα να υπεκφεύγει και να καταφεύγει σε επιλεκτικά ημίμετρα, να χειρίζεται την υπόθεση μόνο με επικοινωνιακά και εκλογικά κριτήρια. Πρέπει να πάψει να παρακολουθεί τη δημόσια σφαίρα και το ΕΣΥ να διαλύονται και να νίπτει τας χείρας της. Δεν χωρούν λογικές «Το 25% πρέπει να το αγνοήσουμε. Τώρα έχουμε το εμβόλιο και όσοι θέλουν, ας το κάνουν. Οι άλλοι ας πάρουν τις ευθύνες τους» ή και λογικές διακομματικών επιστημονικών επιτροπών που δεν έχουν θέση, όταν ζούμε ένα θέατρο παράλογου που εξελίσσεται μπρος στα μάτια των πολιτών.

Είμαι ανήσυχος για τη θρυαλλίδα ενός νέου διχασμού αυτή τη φορά με θύμα την ίδια τη ζωή των ανθρώπων. Σας έχει ξεφύγει τελείως η κατάσταση. Κατά τη γνώμη μου, χρειάζεται άλλη διάταξη δυνάμεων. Χρειάζεται άλλος τρόπος διαμόρφωσης του μετώπου που υπηρετεί τον ανθρωπισμό και την επιστημονική αλήθεια. Χρειάζεται άλλη επικοινωνιακή πολιτική και από την Κυβέρνηση, με τη συνευθύνη και τη συμμετοχή των κομμάτων του δημοκρατικού τόξου. Χρειάζονται όλα αυτά.

Εμείς πιστεύουμε ότι υπάρχει ακόμα, έστω και τώρα, η δυνατότητα να αλλάξετε πολιτική. Έχουμε καταθέσει μία σειρά από μέτρα. Έχουμε καταθέσει την πρότασή μας και σ’ αυτήν την περίοδο και σε αυτή τη συγκυρία και μάλιστα ο υπεύθυνος του αντίστοιχου κοινοβουλευτικού τομέα, ο Ανδρέας Πουλάς, έχει καταθέσει πολύ αναλυτικές προτάσεις γι’ αυτό.

Θα ήθελα, λοιπόν, σήμερα να φέρω ξανά στο προσκήνιο αυτές τις προτάσεις και να καταθέσω στη Βουλή τις δικές μας προτάσεις για την αντιμετώπιση της κρίσης.

Φθάσαμε ήδη στο σημείο «μηδέν». Κάποιος πρέπει να ταρακουνήσει τα λιμνάζοντα ύδατα μιας αδιέξοδης αντιπαράθεσης πάνω στην υγεία των ανθρώπων. Η χώρα περιμένει από εμάς μεγαλύτερη ευθύνη, μεγαλύτερη σοβαρότητα και προφανώς λύση στα μεγάλα της προβλήματα.

Πληκτρολογήστε και πατήστε το enter.

Ανδρέας Πουλάς: «Η Πρωτοβάθμια Φροντίδα Υγείας πυλώνας για τη διαχείριση των χρόνιων νοσημάτων και προαγωγή του προσυμπτωματικού ελέγχου μετά την πανδημία COVID-19»Μιχάλης Κατρίνης: «Ευρώπη με αναπτυξιακή και κοινωνική συνοχή, χωρίς τιμωρητικές πολιτικές και λιτότητα»