Σε Κοινοβουλευτική Δραστηριότητα

Ομιλία Δημήτρη Κωνσταντόπουλου στο νομοσχέδιο για το Ταμείο Ανάκαμψης

Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι,

Σ’ αυτήν την δύσκολη χρονιά που πέρασε και μάλιστα με την εμπειρία της πανδημίας του κορονοϊού να μας συγκλονίζει τόσο εμάς όσο και την παγκόσμια κοινότητα, είχαμε την ευτυχία, μέσω της κρίσης αυτής, να δούμε την Ευρώπη των λαών να υψώνει το ανάστημά της.

Είδαμε τη δυσκίνητη Ευρώπη των αριθμών να στρίβει και να καταλήγει σε μια πολύ μεγάλη συμφωνία για το Ταμείο Ανάκαμψης.

Ένα Ταμείο που θωρακίστηκε με 750 δις ευρώ και τούτο για να θωρακιστούν με τη σειρά τους οι ευρωπαϊκές οικονομίες.

Πρόκειται για μια σημαντική στιγμή για την ευρωπαϊκή ολοκλήρωση και για το ευρωπαϊκό εγχείρημα.

Ακόμη κι αν δεν μιλάμε, για μια πραγματική «δημοσιονομική ομοσπονδία», η συμφωνία να εκδοθούν τίτλοι χρέους της ίδιας της Ευρωπαϊκής Ένωσης με εγγύηση τον προϋπολογισμό της, ώστε να μπορεί να χρηματοδοτηθεί το Ταμείο Ανάκαμψης, είναι ένα βήμα που θυμίζει την πρόταση του ΠΑΣΟΚ του 2011.

Τότε που το ΠΑΣΟΚ όρθωσε ανάστημα και σήκωσε το βάρος για να μην χρεωκοπήσει η Ελλάδα. Τότε που το αντιμνημονιακό μενος κυριαρχούσε ως σημαία της αντιπολίτευσης!

Και μάλιστα τότε, που μέσα στη λαίλαπα της κρίσης ο τότε πρωθυπουργός Γιώργος Παπανδρέου μιλούσε για την έκδοση κοινών ευρωομολόγων από τις χώρες της Ευρωζώνης.

Και τούτο, ώστε οι χώρες της Ευρωζώνης να βοηθηθούν στην αντιμετώπιση της κρίσης χρέους.

Τελικά ένα το συμπέρασμα, το ΠΑΣΟΚ δικαιώνεται αργά και σταθερά !

Αγαπητοί συνάδελφοι ,
Το Ταμείο Ανάκαμψης με άλλα λόγια, έχει την ίδια αιτιολογική βάση και λογική με την τότε δική μας πρόταση για το ευρωομόλογο.

Και είναι μεγάλο, πολύ μεγάλο το βήμα αυτό, γιατί αυτό που έκανε το 2012 ο Ευρωπαϊκός Μηχανισμός Σταθερότητας, το κάνει σήμερα με την εγγύηση των κρατών-μελών η ίδια η Ευρωπαϊκή Ένωση.

Προτάχθηκε η ιδέα του «κοινού χρέους» για την ανάσχεση των οικονομικών επιπτώσεων της πανδημίας.

Και όχι η επιβάρυνση των προϋπολογισμών των κρατών-μελών με την παράλληλη έκτακτη στήριξη των υφιστάμενων μηχανισμών, όπως η ποσοτική χαλάρωση της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας, ή οι προληπτικές πιστωτικές γραμμές του Ευρωπαϊκού Μηχανισμού Σταθερότητας.

Η ιδέα αυτή σφυρηλατήθηκε με την επίπονη προσπάθεια της χώρας την περίοδο 2008-2018, για να ξεπεράσει την οικονομική κρίση, όταν η Ευρώπη ήταν θεσμικά απροετοίμαστη.

Η επίτευξη της Συμφωνίας αυτής, λοιπόν, σε μια περίοδο όπου η Ελλάδα, είχε μόλις ολοκληρώσει έναν επίπονο κύκλο μνημονίων και δημοσιονομικών περιορισμών, θα μπορούσε να αλλάξει καθοριστικά το τοπίο για την ελληνική οικονομία.

Στη χώρα θα εισρεύσουν 32 δις ευρώ από το Ταμείο Ανάκαμψης.

Εάν μάλιστα δούμε τη μεγάλη εικόνα και αθροίσουμε όλες τις διαθέσιμες γραμμές
του πολυετούς προϋπολογισμού, τότε μιλάμε για 70 και πλέον δις ευρώ.

Γι’ αυτό και ο εθνικός στόχος της απορρόφησης και αξιοποίησης των κονδυλίων αυτών, έπρεπε να συντεθεί πολιτικά και τεχνοκρατικά από τις πολιτικές δυνάμεις, τους κοινωνικούς φορείς και την κοινωνία των πολιτών.

Για να μπορεί να υπηρετηθεί από όλα τα εμπλεκόμενα μέρη και μάλιστα με στοχοπροσήλωση.

Ενθυμούμαι ότι είχε υποστηρίξει τεκμηριωμένα ο Βαγγέλης Βενιζέλος σε μια συνέντευξή του, ότι «απαιτείται να αποσαφηνισθεί η σχέση μεταξύ διάσωσης και αναδιάρθρωσης της ελληνικής οικονομίας–μεταξύ ολοκλήρωσης των υποδομών και μετασχηματισμού της παραγωγικής δομής».

Και αυτό μπορεί να γίνει μόνο πολιτικά.

Σ’ αυτά τα διλήμματα έγκειται η βασική μας διαφωνία.

Με αυτό το σχέδιο νόμου, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, με το οποίο κυρώνονται οι δύο σχετικές συμβάσεις μεταξύ Ελληνικής Δημοκρατίας και Ευρωπαϊκής Επιτροπής κοινοποιείται για πρώτη φορά στο Σώμα της Βουλής αλλά και γενικότερα στην κοινωνία το πλήρες Εθνικό Σχέδιο Ανάκαμψης και Ανθεκτικότητας.

Οι σημερινές μας παρατηρήσεις αφορούν κ.υπουργέ, τόσο τη μεθοδολογία όσο και τον πυρήνα της συμφωνίας.

Πρώτη Παρατήρηση
Το Εθνικό Σχέδιο Ανάκαμψης είναι «κυβερνητικό» και όχι «εθνικό».
Θα αναρωτηθεί κάποιος γιατί;
Διότι, συζητήθηκε μόνο μεταξύ κυβέρνησης και Ευρωπαϊκής Επιτροπής και όχι με το Σώμα της Βουλής, τους κοινωνικούς εταίρους και τους λοιπούς κοινωνικούς φορείς.

Δεύτερη Παρατήρηση
Η Δημόσια Διαβούλευση ήταν εντελώς προσχηματική.
Οι όποιες προτάσεις κατατέθηκαν θεωρήθηκαν «σε πρώιμο στάδιο μελετητικής ωριμότητας» και απορρίφθηκαν.

Τρίτη Παρατήρηση
Δε φαίνεται να περιλαμβάνει μια σοβαρή ανάλυση της παραγωγικής θέσης, της ελληνικής οικονομίας στην παγκόσμια παραγωγή αγαθών και υπηρεσιών.
Ούτε αντίστοιχη ανάλυση για τη γεωπολιτική και γεωοικονομική της θέση μέσα στην παγκόσμια κοινότητα.

Στο πλαίσιο αυτό μπορούμε να πούμε ότι απουσιάζουν σημαντικές πρωτοβουλίες και συνέργειες με την Αμυντική αλλά και τη Ναυπηγική Βιομηχανία.
Απουσιάζει κυρίως η έννοια μιας στοχευμένης στρατηγικής «Εθνικής Προστιθέμενης Αξίας» που προτείνει το Κίνημα Αλλαγής- ΠΑΣΟΚ.

Η χώρα μας γνωρίζει ότι ένα μεγάλο μέρος των πόρων, επιστρέφει μέσα από την αγορά αγαθών και υπηρεσιών, στις χώρες του ευρωπαϊκού βορρά, στις ισχυρές χώρες της Ένωσης.
Η αντιμετώπιση αυτής της τάσης έπρεπε να είναι στον πυρήνα του Εθνικού Σχεδίου.

Τέταρτη Παρατήρηση
Το τελικό Σχέδιο της Επιτροπής Πισσαρίδη παρουσίασε συγκεκριμένες προτάσεις ανά κλάδο.
Ωστόσο αυτές πρέπει να μετουσιωθούν σε ολοκληρωμένα σχέδια.

Αντίθετα η Κυβέρνηση στο σχέδιο που κατέθεσε υποβίβασε τις κλαδικές πολιτικές σε ένα υποάξονα του σχεδίου.

Οι πόροι που κατευθύνονται προς αυτή την κατεύθυνση δεν είναι αρκετοί.

Θα έπρεπε να συνδιαμορφωθούν με στοχευμένες κλαδικές πολιτικές, όπως προτείνει το Κίνημα Αλλαγής και όχι να υπερεστιάζουμε στη μονοκαλλιέργεια του τουρισμού.
Για παράδειγμα, απουσιάζουν δράσεις στον πρωτογενή τομέα, τη γεωργία, την κτηνοτροφία, των οποίων η συνεισφορά στο ΑΕΠ μειώνεται συνεχώς.

Στην ενεργειακή πολιτική απουσιάζει παντελώς η λογική της Ενεργειακής Δημοκρατίας και των ενεργειακών κοινοτήτων.
Δεν εντάσσονται έργα δημοσίων υποδομών υγείας, εκπαίδευσης και μεταφορών που βελτιώνουν το βιοτικό επίπεδο και προκαλούν την ανάπτυξη.
Φαίνεται να μην έχουν προβλεφθεί κλαδικές πολιτικές ώστε να υπάρχει φωτογραφική εστίαση σε μεγάλες επιχειρήσεις και ομίλους.

Πέμπτη Παρατήρηση
Τα χρήματα θα διατεθούν μέσα από το εγχώριο πιστωτικό σύστημα, το οποίο ακόμη αντιμετωπίζει πολλά προβλήματα.

Ένα πρόβλημα καταγεγραμμένο από την Τράπεζα της Ελλάδος, είναι ότι την τεράστια ρευστότητα άνω των 40 δις. ευρώ που διέθεσε η ΕΚΤ, την κατηύθυνε σε ελάχιστες μόνο επιχειρήσεις, που σε μεγάλο βαθμό δεν τη χρειάζονταν.
Μόνο 30.000 από τις συνολικά 400.000 επιχειρήσεις και τα 830.000 ενεργά επιχειρηματικά ΑΦΜ, είχαν πρόσβαση στον τραπεζικό δανεισμό.

Αυτό σημαίνει ότι τέθηκε εκτός η μικρή και μικρομεσαία επιχειρηματικότητα, δηλαδή η ραχοκοκαλιά της ελληνικής οικονομίας.

Ένα άλλο κρίσιμο πρόβλημα το φλέγον ιδιωτικό χρέος και τα κόκκινα δάνεια.
Το Σχέδιο Ηρακλής έχει αποτύχει.
Το ιδιωτικό χρέος θα διογκωθεί περαιτέρω μετά την ομαλοποίηση της κατάστασης με την πανδημία.
Εμείς εμμένουμε στη θέση μας:
Οι δανειολήπτες έπρεπε να προηγηθούν των funds στην εξαγορά των δανείων τους με τους ίδιους όρους.
Πρόταση που κατέθεσα εγώ προσωπικά από το βήμα της Βουλής και επί ΣΥΡΙΖΑ και επί Νέας Δημοκρατίας.
Η Κύπρος έδειξε το δρόμο, αλλά εμείς δεν ακολουθήσαμε το δρόμο αυτό.

Ταυτόχρονα, δεν υπάρχει κανένα σχέδιο της Κυβέρνησης για τη νέα γενιά κόκκινων δανείων που τόσο η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα όσο και η Τράπεζα της Ελλάδος, έχουν προβλέψει ότι θα υπάρξει λόγω της πανδημίας.

Έκτη Παρατήρηση
Δεν καταγράφει τις πραγματικές συνέργειες σε επίπεδο έργων και μεταρρυθμίσεων ανάμεσα στους πόρους του Ταμείου Ανάκαμψης, του ΕΣΠΑ και της ΚΑΠ, αλλά και των υπολοίπων εθνικών σχεδίων που μνημονεύονται σε αυτό.

Έβδομη Παρατήρηση
Δεν υπάρχει καμία μέριμνα για την αξιοποίηση της Δημόσιας Περιουσίας που αυτή τη στιγμή, διαχειρίζεται η Ελληνική Εταιρεία Συμμετοχών & Περιουσίας Α.Ε. για να μεγιστοποιηθεί η αξία των περιουσιακών στοιχείων του Δημοσίου.
Απουσιάζει δε και η περιφερειακή διάσταση και ανάλυση, αλλά και η ευδιάκριτη συμμετοχή της Τοπικής Αυτοδιοίκησης.
Επίσης, η κατανομή των πόρων για τη νησιωτική πολιτική δεν έχουν καμία τεκμηρίωση.
Ούτε υπάρχει κάποια σοβαρή ανάλυση για την άμεση ωφέλεια των κατοίκων των (μικρών) νησιών.

Όγδοη Παρατήρηση
Συντηρητικό το πολιτικό πρόσημο σε εργασιακά και κοινωνικά θέματα.
Δεν υιοθετείται ένα νέο αναπτυξιακό υπόδειγμα άσκησης κοινωνικής πολιτικής.
Ούτε και μια πολιτική που θα αντιμετωπίζει τη δημογραφική γήρανση.

Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι,
Όπως είπε και ο Εισηγητής μας ο συνάδελφος Μιχάλης Κατρίνης, όσα περιέχει και προβλέπει, αφορούν σχεδόν αποκλειστικά τους μεγάλους εγχώριους ή διεθνείς ομίλους.
Χωρίς όμως να παράγεται εθνική προστιθέμενη αξία.
Καθώς δεν υπάρχει καμία πρόβλεψη, ή αναφορά στην παραγωγική δυνατότητα της χώρας στους τομείς και κλάδους που αυτοί οι όμιλοι δραστηριοποιούνται.

Φοβόμαστε, κυρίες και κύριοι, ότι το Ταμείο Ανάκαμψης θα προκαλέσει, αντί για μια γενναία και δίκαιη αναδιανομή, έναν βίαιο μετασχηματισμό της ελληνικής οικονομίας σε βάρος των μικρών και μεσαίων επιχειρήσεων, σε βάρος της όποιας μεσαίας τάξης έχει απομείνει στη χώρα.

Κατόπιν των παραπάνω δεν μπορούμε παρά να το καταψηφίσουμε.

Πληκτρολογήστε και πατήστε το enter.

Γιώργος Καμίνης: «Με το σχέδιό σας για το Ταμείο Ανάκαμψης εκφράζετε μία Ελλάδα περίκλειστων θεσμών. Μία Ελλάδα που πτώχευσε»Γιώργος Καμίνης: «Μάστιγα η ενδοοικογενειακή και έμφυλη βία στην Ελλάδα, επιβάλλεται αλλαγή νοοτροπίας από την ΕΛ.ΑΣ.»