Άρθρο Μανώλη Όθωνα, διευθυντή πολιτικού γραφείου Φώφης Γεννηματά και μέλους της Ε.Γ του Κινήματος Αλλαγής στην εφημερίδα “ΤΑ ΝΕΑ”

Άρθρο Μανώλη Όθωνα, διευθυντή πολιτικού γραφείου Φώφης Γεννηματά και μέλους της Ε.Γ του Κινήματος Αλλαγής στην εφημερίδα “ΤΑ ΝΕΑ”

ΑΡΘΡΟ ΜΑΝΩΛΗ ΟΘΩΝΑ Δ/ΝΤΗ ΠΟΛΙΤΙΚΟΥ ΓΡΑΦΕΙΟΥ Φ.ΓΕΝΝΗΜΑΤΑ και ΜΕΛΟΥΣ της Ε.Γ ΚΙΝΗΜΑΤΟΣ ΑΛΛΑΓΗΣ

4 ΠΑΡΑΔΟΧΕΣ ΚΑΙ 1 ΠΡΟΥΠΟΘΕΣΗ

Αν η κρίση μας έκανε σοφότερους είναι γιατί,μέσα από την οδυνηρή εμπειρία που βιώσαμε,  διαμορφώθηκε μια ισχυρή πλειοψηφία στο πολιτικό σύστημα και την κοινωνία που με τον ένα ή τον άλλο τρόπο συμφωνούν σε βασικές παραδοχές που πριν από 8 χρόνια δεν ήταν τόσο αυτονόητες.  

1ονΓια την Ελλάδα η ισότιμη συμμετοχή στην Ε.Ε και το Ευρώ δεν είναι επιλογή. Είναι όρος επιβίωσης. Είναι προϋπόθεση περιφρούρησης της εξέλιξης και του τρόπου ζωής που έχουμε οικοδομήσει και κατακτήσει όλες αυτές τις δεκαετίες. Παρά τα μεγάλα προβλήματα που παράγει το θεσμικό και δημοκρατικό έλλειμα και η επικράτηση συντηρητικών πολιτικών επιλογών, η Ευρώπη παραμένει σήμερα ένα παγκόσμιο υπόδειγμα. Χρειάζεται να το αξιοποιήσουμε περισσότερο αντί να ομφαλοσκοπούμε και να χάνουμε τη μία ευκαιρία μετά την άλλη. 

2ον.  Η ανάπτυξη με δανεισμό που ήταν η οικονομική πολιτική όλων των δυτικών κρατών μετά τη δεκαετία του 1970 και μέχρι πρόσφατα –  και όχι μόνο Ελληνική  ιδιαιτερότητα – έκλεισε τον κύκλο της. Σήμερα η ανάπτυξη πρέπει να στηρίζεται στην ανταγωνιστικότηταστην παραγω γή, στην  αξιοποίηση της έρευνας , της τεχνολογίας και της καινοτομίας σε όλους τους κλάδους, από την ενέργεια και την εκπαίδευση ως τις κατασκευές και τη γεωργία.  

3ον .  Μετά από μεγάλη περίοδο ύφεσης η υψηλή φορολογία δεν φέρνει έσοδα. Οδηγεί στην συρρίκνωση της επιχειρηματικής και παραγωγικής  δραστηριότητας, διευρύνει τον κύκλο της «μαύρης» οικονομίας και δεν μπορεί να στηρίξει αναδιανεμητικές πολιτικές. 

4ον.  Η λιτότητα έχει υπερβεί τα όριά της. Η φτώχεια έχει απλωθεί στην κοινωνία σε επικίνδυνο βαθμό. Γι’ αυτό είναι αναγκαία η στήριξη του κοινωνικού κράτους. Με έμφαση στην αντιμετώπιση της ανεργίας, με δουλειές σε αξιοπρεπείς συνθήκες με αξιοπρεπείς αμοιβές.  Αυτή είναι η απάντηση στην καταπολέμηση της φτώχειας και όχι οι επιδοματικές πολιτικές. Οι πολιτικές για την αντιμετώπιση της ανεργίας, σεένα παγκόσμιο περιβάλλον που η τεχνολογία διαρκώς αντικαθιστά θέσεις εργασίας, πρέπει νασυνδυάζοντα ι με πολιτικές δια βίου εκπαίδευσηςκαι κατάρτισης  για να εξασφαλίζουμε ότι η χώρα και η κοινωνία μας δεν θα μείνουν ουραγοί των εξελίξεων. 

Αυτές οι κοινές πια παραδοχές- μαζί με άλλες που σχετίζονται με την ταυτόχρονη απομυθοποίηση του «μεγάλου κράτους πατερούλη» αλλά και της «πανίσχυρης ελεύθερης αγοράς» που υποτίθεται φροντίζει για όλα και για όλους – διαμορφώνουν το πεδίο αναζητήσεων των αναγκαίων συνθέσεων για την επόμενη μέρα.   

Προϋπόθεση όμως  για αυτό, είναι να ηττηθούν μαζί και ταυτόχρονα οι συντηρητικές πολιτικές και οι παρωχημένες ιδεοληπτικές εμμονές. Να αφήσουμε οριστικά πίσω μας νοοτροπίες, αντιλήψεις και πρακτικές που οδήγησαν στην κρίση και κατέστησαν επώδυνη την διαχείριση και υπέρβασή της. 

Δεν αξίζει στους προοδευτικούς πολίτες ο συμβιβασμός να υποστηρίξουν το «λιγότερο κακό» ή το «αναγκαίο κακό».

Η χώρα χρειάζεται ένα Κίνημα Αλλαγής ως εγγυητή της πολιτικής σταθερότητας με ισχυρή εντολή, για την αναγκαία Εθνική Συνεννόηση που θα συμβάλλει σε διακυβέρνηση με  προοδευτικό πρόσημο και όχι ως ένα αναγκαίο συμπλήρωμα για την διαμόρφωση μιας οριακής κοινοβουλευτικής πλειοψηφίας.