Σε Ανακοινώσεις

Με τη φετινή επέτειο από την εξέγερση του Πολυτεχνείου συμπληρώνονται 45 χρόνια από την κορύφωση της Ειρηνικής και Δημοκρατικής Αντίστασης των φοιτητών και της νέας γενιάς απέναντι στα τανκς της ξενοκίνητης Χούντας των Συνταγματαρχών.

Μιας εξέγερσης που αποτέλεσε διεθνές γεγονός πιάνοντας το νήμα από την «Άνοιξη της Πράγας» και το «Μάη του ’68» για να φτάσει ως τη Λισαβόνα και την «Επανάσταση των Γαρυφάλλων», δίνοντας νέα πνοή στην πολιτική ζωή της Πατρίδας μας.

Νέοι της ηλικίας μας, Φοιτητές, Εργαζόμενοι, απλοί Πολίτες αγωνίστηκαν για μια άλλη Ελλάδα. Μια Ελλάδα Δημοκρατική, Κοινωνικά Δίκαιη και Ελεύθερη μακριά από ξένες εξαρτήσεις, κρατώντας τη σημαία μας ψηλά ως το τέλος, μέχρι που την πότισαν με το αίμα τους. Γιατί πολύ απλά, οι δικοί τους αγώνες δεν ήταν στηριγμένοι στα όπλα και στην τυφλή βία, αλλά σε αξίες και ιδανικά.

Οι αξίες αυτές και τα οράματα του Πολυτεχνείου -δεν είναι κλισέ- παραμένουν και σήμερα επίκαιρα! Είναι ζωντανά επειδή ακριβώς εκφράζουν τις αγωνίες της πλειοψηφίας των απλών καθημερινών ανθρώπων.

Γιατί άραγε, ποιος μπορεί να ισχυριστεί σήμερα ότι  δεν είναι επίκαιρος ο αγώνας για το «Ψωμί», για την ανόρθωση του βιοτικού επιπέδου των Ελλήνων πολιτών, τη στιγμή που όχι μόνο στην Ελλάδα αλλά στην Ευρώπη και ολόκληρο τον κόσμο το κοινωνικό κράτος έρχεται αντιμέτωπο με σφοδρές επιθέσεις;

Ποιος μπορεί να πει ότι είναι αναχρονιστικό το αίτημα για μια πραγματικά Δημόσια, Ποιοτική, Δωρεάν Παιδεία για Όλους με αντίκρισμα στην αγορά εργασίας; Ιδιαίτερα τώρα που η γνώση αποτελεί ίσως το μοναδικό εφόδιο για μια καλύτερη ζωή και οι συνομήλικοι μας μεταναστεύουν για να σπουδάσουν και να εργαστούν με αξιοπρέπεια στο εξωτερικό; Όταν χάνεται η επένδυση της ανώτερης εκπαίδευσης και το μεγάλο διανοητικό κεφαλαίο της χώρας μας, ο εθνικός μας πλούτος που δεν είναι άλλος πάρα μόνο οι άνθρωποί μας;

Ποιος μπορεί άραγε να θεωρεί ότι μπορεί να σταματήσει ο αγώνας για περισσότερη δημοκρατία, ελευθερία, για τα ατομικά και κοινωνικά δικαιώματα των πολιτών όταν τα τελευταία χρόνια η οικονομική κρίση έχει πάρει τα χαρακτηριστικά μιας κρίσης θεσμών, μιας κρίσης της ίδιας της δημοκρατίας;

Απέναντι στο πρόσωπο των συνεχιστών της Χούντας υπό τη μορφή της εγκληματικής οργάνωσης της Χρυσής Αυγής και με τις δήθεν μεσσιανικές και μαγικές λύσεις στα μεγάλα μας προβλήματα να έχουν καταρρεύσει, για εμάς, τους Νέους Σοσιαλιστές και Δημοκράτες, μοναδική λύση αποτελεί ο ίδιος ο λαός, με τους διαρκείς αγώνες του για Δημοκρατία και Κοινωνική Αλλαγή.

Γι’ αυτό και για να αλλάξει η χώρα σήμερα, χρειάζεται μια μεγάλη, λαϊκή, Ειρηνική και Δημοκρατική Επανάσταση αντίστοιχη με την εξέγερση του Πολυτεχνείου.

Μια επανάσταση που θα δικαιώσει τα συνθήματα για Δημοκρατία και Συλλογική Πρόοδο.

Μια επανάσταση στη συνείδηση και τη νοοτροπία των πολιτών.

Πληκτρολογήστε και πατήστε το enter.