Σε Οι Προτάσεις Μας

ΤΟ ΚΙΝΗΜΑ ΑΛΛΑΓΗΣ ΠΡΟΤΕΙΝΕΙ: 

ΕΝΑ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑΤΙΚΟ ΠΛΑΙΣΙΟ 

ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ 

20/6/2019 

ΣΧΕΔΙΟ ΓΙΑ ΣΥΖΗΤΗΣΗ 

ΤΑ ΔΕΔΟΜΕΝΑ 

Μετά από οκτώ χρόνια Μνημονίων και λιτότητας, η ελληνική οικονομία εξακολουθεί και σήμερα να αντιμετωπίζει σοβαρές παθογένειες και δοκιμασίες, όπως:

• χαμηλή ανάπτυξη με πολύ υψηλή ανεργία,

• αποεπένδυση του παραγωγικού δυναμικού με πολλές χρεοκοπημένες επιχειρήσεις και μεγάλες απώλειες θέσεων απασχόλησης, 

• νέες κοινωνικές ανισότητες σε βάρος των πιο αδύναμων, ασφαλιστική αβεβαιότητα για όλους και εργασιακή απελπισία των νέων, 

• έλλειψη πολλών σύγχρονων υποδομών και υποβάθμιση των δημόσιων αγαθών υγείας, παιδείας και ασφάλειας, 

• ένα τραπεζικό σύστημα που ασφυκτιά από τα μη-εξυπηρετούμενα δάνεια και αδυνατεί να χρηματοδοτήσει νέες επιχειρήσεις και νοικοκυριά στον βαθμό που απαιτείται για να βγούμε οριστικά από την χαμηλή ανάπτυξη και τον κίνδυνο νέας ύφεσης. 

Η ελληνική οικονομία έχει μεν περιορίσει δραστικά τα δίδυμα ελλείμματα, το δημοσιονομικό και του εξωτερικού ισοζυγίου, αλλά με τρόπους που δεν είναι μακροχρόνια βιώσιμοι και δεν συμβάλουν σε μια ανοδική πορεία της ελληνικής οικονομίας: 

Στον περιορισμό του δημοσιονομικού ελλείμματος συνέβαλαν ουσιαστικά τα χαμηλά επιτόκια της δανειακής βοήθειας και η μετακύλιση πολλών υποχρεώσεων αποπληρωμής του δημόσιου χρέους. Αυτό ήταν το αποτέλεσμα της πολιτικής που ακολουθήθηκε μετά το πρόγραμμα διαγραφής χρέους με το PSI και έως το 2014 με στόχο την περαιτέρω απομείωση του κόστους εξυπηρέτησης. Μια πολιτική, την οποία τότε κατήγγειλε ο ΣΥΡΙΖΑ με σφοδρότητα, αλλά μόλις πρόσφατα την αναγνώρισε πανηγυρικά ως την μόνη αποτελεσματική όταν οι άλλες μεγαλόστομες εξαγγελίες του για νέα διαγραφή χρέους απέτυχαν – όπως και τόσες άλλες. 

Όμως η δέσμευση για υψηλά πρωτογενή πλεονάσματα 3,50% του ΑΕΠ έως το 2022 και ελάχιστα ελαφρότερα έως το 2040 τα οποία συμφώνησε η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ, οδήγησε σε δριμύτατη φορολογία των μικρομεσαίων και αφαίμαξη του εισοδήματος των νοικοκυριών σε κλίμακα πρωτοφανή, ακόμα και με τα δεδομένα των Μνημονίων. Όσο αυτοί οι δυσβάστακτοι στόχοι εξακολουθούν να μας δεσμεύουν, η ελληνική οικονομία θα συνεχίζει να βρίσκεται σε κατάσταση καχεξίας, έλλειψη ρευστότητας και αναιμικής ανάπτυξης. Σε τέτοιες συνθήκες, η δημοσιονομική πολιτική δεν θα είναι ούτε πολιτικά βιώσιμη, ούτε κοινωνικά δίκαιη, ούτε μεσοπρόθεσμα αποτελεσματική . 

Στον περιορισμό του εξωτερικού ελλείμματος, έχει συμβάλλει τα τελευταία χρόνια η άνοδος των εξαγωγών, που υπολείπεται όμως ακόμα αισθητά από τις επιδόσεις των άλλων χωρών της Ευρωζώνης, παρά την δραστική μείωση μισθών που εφαρμόστηκε στην Ελλάδα με τον μηχανισμό εσωτερικής υποτίμησης. Κυρίως όμως το εξωτερικό έλλειμμα διορθώθηκε μέσα από την συρρίκνωση της κατανάλωσης που οδήγησε στον περιορισμό των εισαγωγών. 

Για αυτό και υπάρχουν φόβοι ότι μπορεί να αναζωπυρωθεί και πάλι, αν η συνολική ζήτηση αρχίσει να ανακάμπτει. Τα πρόσφατα συμπτώματα διεύρυνσης του εξωτερικού ελλείμματος, τα οποία παρουσιάστηκαν ακόμα και με την αναιμική ανάπτυξη της τελευταίας διετίας, αποτελούν ισχυρή προειδοποίηση για την ανεπάρκεια της ακολουθούμενης πολιτικής. 

Υπάρχουν όμως και άλλα μέτωπα που βρίσκονται σε εξέλιξη: 

1. Η κλιματική αλλαγή απαιτεί δράσεις περιορισμού των περιβαλλοντικών ρύπων και αυτό μπορεί να γίνει μόνο με μια εκτεταμένη αναδιάρθρωση του μοντέλου παραγωγής και κατανάλωσης. Με αύξηση των ήπιων και ανανεώσιμων μορφών ενέργειας, δραστική μείωση εκπομπών και αυστηρή διαχείριση αποβλήτων. Για να επιτευχθούν, χρειάζονται μεγάλες επενδύσεις σε νέες τεχνολογίες και υποδομές. 

2. Τα ενεργειακά αποθέματα στην Ανατολική Μεσόγειο και την Ευρασία απέκτησαν μεγάλη γεωπολιτική σημασία, όμως η Ελλάδα είναι ανήμπορη να συμμετάσχει ισότιμα στον σχεδιασμό αξιοποίησης, στην χρηματοδότηση των έργων και στην κατανομή του οφέλους. 

Στην διάρκεια της κρίσης, η αβεβαιότητα της οικονομίας συχνά μετέτρεψε την χώρα σε αστάθμητο παράγοντα της Ευρωζώνης, περιόρισε τις διεθνείς πρωτοβουλίες και άνοιξε την όρεξη σε ακραίες επιβουλές της Τουρκίας. 

3. Η μεταφορά όλης σχεδόν της δημόσιας περιουσίας στο Υπερταμείο και η υποθήκευσή της από τους δανειστές, υπονομεύει κάθε προσπάθεια διεθνούς χρηματοδότησης υποδομών και επιχειρήσεων δημοσίου συμφέροντος. Κανείς επενδυτής δεν βάζει τα κεφάλαια του σε επενδυτικές συμπράξεις με υποθηκευμένες εταιρείες, γιατί απλούστατα φοβάται ότι μπορεί μια μέρα να περάσουν και αυτά στον έλεγχο των πιστωτών. 

4. Η φθίνουσα δημογραφική πορεία του ελληνισμού με την χαμηλή γεννητικότητα, αλλά και την αυξημένη μετανάστευση του νεανικού και μορφωμένου δυναμικού. Ο πληθυσμός στην επικράτεια γερνάει και λιγοστεύει και -αργά ή γρήγορα- αυτό θα προκαλέσει πολλαπλές πιέσεις, όχι μόνο στην οικονομική ανάπτυξη και το ασφαλιστικό σύστημα αλλά και την γεωπολιτική ισχύ και παρουσία της χώρας στην ευρύτερη περιοχή. 

ΟΙ ΠΡΟΚΛΗΣΕΙΣ 

Έχουμε λοιπόν μπροστά μας τρείς μεγάλες προκλήσεις: 

Πρώτον, να ανασυντάξουμε την οικονομία ώστε να μην ξαναζήσουμε το φάσμα χρεοκοπίας του 2009 και να μην καταφύγουμε σε νέα Μνημόνια με νέο κύμα λιτότητας, ύφεσης και ανεργίας. Να εδραιώσουμε την θέση μας στην Ευρωζώνη και να ξαναβρούμε το νήμα της ισότιμης συμμετοχής και πρωτοβουλίας στις αλλαγές που έρχονται και τις οποίες πρέπει να συν-διαμορφώσουμε και όχι να στεκόμαστε ανήμποροι παρατηρητές. 

Δεύτερον, να αναστηλώσουμε το κοινωνικό κράτος, το ασφαλιστικό σύστημα, την μαζική απασχόληση. Να γίνει ξανά η Ελλάδα πρώτη επιλογή για τους νέους μας και να παρέχει με επάρκεια τα δημόσια αγαθά της υγείας, της παιδείας και της ασφάλειας στους πολίτες της. 

Τρίτον, να ανταποκριθούμε στις απαιτήσεις των καιρών για δράση κατά της κλιματικής αλλαγής και να αξιοποιήσουμε τις γεωπολιτικές ευκαιρίες στην ευρύτερη περιοχή για την οικονομία, την χώρα και τον ελληνισμό. 

ΠΩΣ ΑΠΑΝΤΟΥΝ ΤΑ ΑΛΛΑ ΚΟΜΜΑΤΑ 

Απέναντι στις προκλήσεις της οικονομίας, τα δύο κόμματα της Νέας Δημοκρατίας και του Σύριζα απαντούν με διαφορετικές μεν –αλλά εξίσου αδιέξοδες– πολιτικές: 

Η Νέα Δημοκρατία Από την μια μεριά η ΝΔ βασίζει όλη την στρατηγική της στο δόγμα των οριζόντιων φορο-απαλλαγών. Η μόνη συγκεκριμένη θέση που διατυπώνει είναι ότι θα ζητήσει να μειωθεί ο στόχος του πρωτογενούς πλεονάσματος για να μπορέσει να μειώσει τους φορολογικούς συντελεστές επιχειρήσεων, επαγγελματιών και ιδιοκτητών, χωρίς κριτήρια, χωρίς στόχους, χωρίς σχέδιο ανάκαμψης και απασχόλησης. 

Προσδοκά ότι αυτό από μόνο του αρκεί για να προσελκύσει νέες επενδύσεις και ότι έτσι, αυτόματα, θα έλθει και η ανάπτυξη, για την οποία άλλο συγκεκριμένο σχέδιο δεν φαίνεται να διαθέτει. Η απασχόληση, το κοινωνικό κράτος, η ενίσχυση των χαμηλών εισοδημάτων ίσως έλθουν κάποτε και αυτά με κάποιο τρόπο που όμως δεν εξηγείται πουθενά, πιθανότατα επειδή μάλλον δεν την ενδιαφέρει. 

Όμως, από μόνη της η μείωση του φορολογικού συντελεστή επαγγελματιών και επιχειρήσεων δεν φέρνει υποχρεωτικά και ισχυρή ανάπτυξη. Πολλοί θα βρουν ευκαιρία να αυξήσουν μόνο τα κέρδη τους ή την κατανάλωση. Όσοι είναι φτωχοί ή δεν έχουν αρκετά εισοδήματα για να ωφεληθούν από τις φορο-ελαφρύνσεις κινδυνεύουν να μείνουν στην ίδια κατάσταση απόγνωσης. 

Επιπλέον, οι άκριτες και γενικευμένες φορο-ελαφρύνσεις έχουν πάντα τον κίνδυνο να οδηγήσουν σε κατάρρευση εσόδων, όπως έγινε την περίοδο 2004-2009 επίσης με κυβέρνηση ΝΔ. Και τότε, παρά τις προσδοκίες, η μείωση συντελεστών δεν έφερε ανάπτυξη, ενώ τα δημοσιονομικά ελλείμματα άρχισαν να διογκώνονται με κατάληξη τον εκτροχιασμό της οικονομίας. 

Το συμπέρασμα είναι ότι η πολιτική που επαγγέλλεται η Νέα Δημοκρατία για την ανάπτυξη, ενέχει τον κίνδυνο να μεγαλώσει τις ήδη διευρυμένες κοινωνικές ανισότητες και να προκαλέσει νέες αβεβαιότητες για την πορεία της οικονομίας και την συνοχή της κοινωνίας. 

Ο ΣΥΡΙΖΑ 

Τα προηγούμενα χρόνια η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ εφάρμοσε με αδιαλλαξία – συχνά μάλιστα και με έκδηλη αυταρέσκεια – το δόγμα της υπερφορολόγησης των πάντων, προκειμένου να καταφέρει να πετύχει και να ξεπεράσει το υπέρογκο κόστος που υπέστη ο ελληνικός λαός από την τυχοδιωκτική πολιτική Τσίπρα και Βαρουφάκη το Α ́ εξάμηνο 2015. Τώρα βλέπουμε τους αρχιτέκτονες αυτής της πολιτικής, να φιλονικούν δημόσια για το ποιος είναι ανήλικος ή ενήλικος και ποιος είναι περισσότερο υπεύθυνος, αλλά τότε από κοινού έφεραν την χώρα στο χείλος του γκρεμού και όλοι οι υπόλοιποι πληρώνουμε έκτοτε τα επίχειρα. 

Μετά την ταπεινωτική υποχώρηση και το τρίτο αχρείαστο Μνημόνιο που δέχτηκε να εφαρμόσει, ενώ θα καταργούσε και αυτό που ήδη τελείωνε, η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ ακολούθησε μια αλλοπρόσαλλη τακτική για να καμουφλάρει το πολιτικό της ναυάγιο: Όχι μόνο ικανοποίησε στο έπακρο όλες τις απαιτήσεις των δανειστών χωρίς καμία πλέον προσπάθεια διαπραγμάτευσης των μέτρων λιτότητας, αλλά τα επιβάρυνε ακόμα περισσότερο για να δημιουργήσει ένα αποθεματικό διανομής και κάπως να κατευνάσει την κοινωνική δυσαρέσκεια. 

Η Τρόϊκα, που εν τω μεταξύ άλλαξε το όνομα σε «Θεσμούς» όχι όμως και την πολιτική της, είχε μόνο καλά λόγια να λέει για το πόσο συνεργάσιμη ήταν πλέον η ελληνική κυβέρνηση και ανέχθηκε την βάναυση υπερφορολόγηση, ελπίζοντας ότι έτσι θα της δώσει κάποια περιθώρια πολιτικής επιβίωσης. 

Τις συνέπειες αυτής της πολιτικής τις είδαμε τα τελευταία τέσσερα χρόνια. Η ελληνική οικονομία, ενώ άρχιζε να βγαίνει από την μέγγενη των Μνημονίων, μπήκε ξανά σε περίοδο στασιμότητας και οι προοπτικές ανάπτυξης παραμένουν από τότε αναιμικές. Ζημιώθηκε με δεκάδες δισεκατομμύρια ευρώ από την αστάθεια και την νέα ύφεση, στερήθηκε την ποσοτική χαλάρωση όταν την είχε ανάγκη περισσότερο από κάθε άλλον, επωφελήθηκε ελάχιστα από την ανάπτυξη της Ευρωζώνης. Διατήρησε μόνο τα θλιβερά πρωτεία της υψηλότερης ανεργίας στην ΕΕ που δεν κρύβεται με τα ωρομίσθια προγράμματα του ΟΑΕΔ. Τα πρωτεία της φυγής νέων επιστημόνων και επιχειρήσεων για να γλυτώσουν υπέρογκους φόρους και εισφορές. Τα πρωτεία της παραγωγικής από-επένδυσης και της μεγάλης καθυστέρησης των αναπτυξιακών προγραμμάτων που δεν διορθώνονται με επιδοτήσεις, όσο και αν η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ τις μοιράζει απλόχερα – ακόμα και σε περίπτερα. 

Την δεύτερη πράξη του δράματος την βλέπουμε τους τελευταίους μήνες. Η Κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ εξαγγέλλει κάθε μέρα επιδόματα, βολέματα, ρυθμίσεις χωρίς καμία αξιολόγηση, ατελείωτες διευκολύνσεις και υποσχέσεις, σε όσους έχουν ή πρόκειται σύντομα να αποκτήσουν ψήφο. Τίποτα από αυτά δεν βοηθά τους πολίτες να ξεπεράσουν με αξιοπρέπεια και αυτοπεποίθηση την κρίση. Τίποτα δεν τους δίνει ελπίδα για μια θέση κανονικής απασχόλησης. Όλα θα εξατμιστούν και θα εκλείψουν μετά τις εκλογές. 

Γιατί τίποτα δεν είναι αναπτυξιακό, αλλά προεκλογικές σκοπιμότητες. Γιατί όλα είναι παροχές αξαγοράς, και οι Έλληνες πολίτες δεν εξαγοράζονται. 

Η μικρή τόνωση της κατανάλωσης που προκαλούν τα επιδόματα δεν αρκεί να φέρει την ανάπτυξη, γιατί την ίδια στιγμή οι επενδύσεις αναβάλλονται και η οικονομία παραμένει στην παγίδα της ύφεσης και της αναιμικής ανάπτυξης. 

Επιπλέον προκαλείται σημαντική δημοσιονομική διαρροή γιατί η βιασύνη να μοιραστούν επιδόματα λίγο πριν τις εκλογές, επιτρέπει σε πολλούς και διάφορους επιτήδειους να φοροδιαφεύγουν ώστε να φαλκιδεύουν τα κριτήρια και να καμώνονται πως δικαιούνται παροχές και διευκολύνσεις. 

Το μόνο που μένει από αυτή την πολιτική δεν είναι κανενός είδους ανάπτυξη αλλά η επιστροφή της αβεβαιότητας. Οι Παροχές Εξαγοράς άρχισαν ήδη να δίνουν αφορμές στην Κομισιόν για νέους ελέγχους και προειδοποιήσεις. Η απογοητευτική ανάπτυξη της ελληνικής οικονομίας το Α ́ τρίμηνο 2019 πιθανόν να αναζωπυρώσει το ενδιαφέρον του ΔΝΤ για νέες υποδείξεις και απαιτήσεις, από εκεί που η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ θα το έδιωχνε και αυτό αλλά κάτι τύχαινε στο μεταξύ και διαρκώς το ανέβαλλε. 

Η τυχοδιωκτική τακτική του 2015 μας οδήγησε σε νέο Μνημόνιο. Η πολιτική που συμφώνησε τότε να ακολουθήσει ο ΣΥΡΙΖΑ εγκλώβισε την οικονομία σε άλλα τέσσερα χρόνια αχρείαστης ύφεσης, λιτότητας και υπερφορολόγησης. 

Τώρα, οι αλόγιστες παροχές του 2019 ανοίγουν πάλι την όρεξη των συντηρητικών κύκλων των Βρυξελλών και του ΔΝΤ. Αυτούς -που τόσο υποκριτικά καταγγέλλει ο ΣΥΡΙΖΑ για να τονώσει το φρόνημα των οπαδών του- την ίδια στιγμή με τις ενέργειες του τροφοδοτεί με επιχειρήματα. Στόχος του δεν είναι να ξαναφέρει την ελληνική οικονομία σε μια ομαλή και συστηματική ανάπτυξη, αλλά να την κρατήσει δέσμια σε μια στασιμότητα ώστε μετεκλογικά να οργανώσει μια νέα εκστρατεία ανεύθυνης πλειοδοσίας και οικονομικής δημαγωγίας. 

ΧΡΕΙΑΖΕΤΑΙ ΜΙΑ ΝΕΑ ΠΟΛΙΤΙΚΗ 

Έναντι της ΝΔ και του ΣΥΡΙΖΑ, το Κίνημα Αλλαγής διαμορφώνει μια άλλη πολιτική, ολοκληρωμένη, συνετή και συνεπή με την πορεία του. Δεν είμαστε 

ούτε με την πολιτική της ΝΔ που θα επιφέρει νέες ανισότητες στην κοινωνία, ούτε με την πολιτική του ΣΥΡΙΖΑ που διαιωνίζει την στασιμότητα στην οικονομία. 

Χρειάζεται να απαντήσουμε ταυτόχρονα και στις δύο απειλές: Η δική μας πολιτική αντιμετωπίζει ταυτόχρονα και την παρατεταμένη ανισότητα που φέρνει το πρόγραμμα της ΝΔ και την παρατεταμένη στασιμότητα που φέρνει η πολιτική του ΣΥΡΙΖΑ. Και οι δύο βλάπτουν την χώρα και τους πολίτες! 

Πρώτη και διαρκής μέριμνα για μας είναι η ανάκαμψη των επενδύσεων, της παραγωγής και της απασχόλησης. Αυτό πρέπει να γίνεται όμως παράλληλα και ταυτόχρονα με την εφαρμογή ενός προγράμματος σταδιακής βελτίωσης των χαμηλών και μικρομεσαίων εισοδημάτων, αναστήλωσης του κοινωνικού κράτους και άνοδο της απασχόλησης με σταθερές θέσεις εργασίας. 

ΕΝΝΕΑ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑΤΙΚΕΣ ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ 

ΠΡΟΤΑΣΗ #1. ΠΛΕΟΝΑΣΜΑΤΑ ΚΑΙ ΔΗΜΟΣΙΟ ΧΡΕΟΣ 

Προκειμένου να καταστεί εξυπηρετήσιμο και βιώσιμο το Δημόσιο Χρέος χρειάζεται ένας οδικός χάρτης για την διαμόρφωση των ετήσιων χρηματοδοτικών αναγκών σε χαμηλά επίπεδα ως ποσοστό του ΑΕΠ, ακόμη και στην περίπτωση που οι συνθήκες ανάπτυξης επιδεινωθούν. Χρειάζεται παράλληλα να ενισχυθεί η χρηματοδότηση επενδύσεων για να ξεφύγει οριστικά η οικονομία από τα αναιμικά ποσοστά ανάπτυξης όπου είναι σήμερα καθηλωμένη. Μόνο τότε το χρέος θα αρχίσει να μειώνεται ουσιαστικά ως ποσοστό του ΑΕΠ και θα πάψει να αποτελεί παράγοντα αβεβαιότητας και κινδύνου για την πορεία της οικονομίας. 

Για αυτό προτείνουμε τις εξής κατευθύνσεις ώστε να δημιουργηθεί ικανός δημοσιονομικός χώρος για επενδύσεις και στήριξη επιχειρήσεων, παράλληλα με την ενεργό διαχείριση των αποπληρωμών χρέους: 

1.1. Πρωτογενή πλεονάσματα

Άμεση διαπραγμάτευση με τους θεσμούς της ΕΕ για μείωση των στόχων του πρωτογενούς πλεονάσματος από το 3,50% του ΑΕΠ στο 2% του ΑΕΠ μέχρι το 2022 και αργότερα ίσως στα μέσα επίπεδα της Ευρωζώνης που είναι ακόμα χαμηλότερα. 

Ο δημοσιονομικός χώρος που προκύπτει γύρω στο 1,50% του ΑΕΠ (περίπου 3 δις. Ευρώ) μπορεί να αξιοποιηθεί για την χρηματοδότηση δημοσίων υποδομών, την σταδιακή μείωση της βαριάς φορολογίας και την στήριξη των εξαγωγών. 

Με ένα κατάλληλο πλαίσιο συνεργασίας, η ΕΕ θα είναι σε θέση να αξιολογεί την βελτίωση της απόδοσης της ελληνικής οικονομίας και την κατανομή του δημοσιονομικού χώρου σε χρηματοδότηση ανάπτυξης και όχι σε ένα νέο κύμα πελατειακής σπατάλης. 

Σε ένα τέτοιο περιβάλλον, διευκολύνονται οι μεταρρυθμίσεις που απελευθερώνουν το παραγωγικό δυναμικό της χώρας και ενισχύουν τον ανταγωνισμό και τις επενδύσεις. Είναι εφικτές οι μειώσεις φορολογικών και ασφαλιστικών βαρών χωρίς να απειλούνται τα δημόσια έσοδα και τα ασφαλιστικά ταμεία. Δημιουργούνται ευνοϊκότερες συνθήκες για σταθερή βελτίωση των αμοιβών των εργαζομένων, χωρίς να υπονομεύεται η ανταγωνιστικότητα. 

1.2. Για το δημόσιο χρέος: 

Ήδη η μετακύλιση αποπληρωμών στο μέλλον αποτελεί την πιο σημαντική ενέργεια ελάφρυνσης του χρέους, που είχε δρομολογηθεί από το 2014 και ολοκληρώθηκε πέρυσι. Πρέπει όμως να συνεχιστεί η προσπάθεια περαιτέρω μετακύλισης των αποπληρωμών σε ευθετότερο χρόνο για να υπάρξει επαρκής περίοδος ενίσχυσης της ρευστότητας στην οικονομία. 

Χρειάζεται να αναληφθούν πιο ενεργές πολιτικές διαχείρισης πέραν από τις ενέργειες των θεσμών, προκειμένου να εκμεταλλευτούμε τα ιστορικά χαμηλά επιτόκια που επικρατούν σήμερα στην αγορά λόγω της ακολουθούμενης νομισματικής πολιτικής της ΕΚΤ. 

Παρά τις αρχικές μεγαλοστομίες, η κυβέρνηση Σύριζα-ΑΝΕΛ δεν κατάφερε τόσα χρόνια να εντάξει την Ελλάδα στην ποσοτική χαλάρωση. Ας επωφεληθούμε τουλάχιστον σε κάποιο βαθμό από τις γενικότερες ευνοϊκές συνθήκες των άλλων οικονομιών, για όσο εξακολουθούν να ισχύουν. 

Απαραίτητες ενέργειες προς επίτευξη του συγκεκριμένου στόχου είναι: 

α) Η αξιοποίηση και βέλτιστη διαχείριση των ταμειακών διαθεσίμων των φορέων της Γενικής Κυβέρνησης, περιλαμβανομένων και αυτών του κράτους, με μία ολοκληρωμένη και ενιαία πολιτική διαχείρισης. 

β) Η άρση του περιορισμού που έχει επιβληθεί στις ελληνικές τράπεζες, αναφορικά με το ανώτατο συνολικό ύψος ομολόγων Ελληνικού Δημοσίου, τα οποία μπορούν να διακρατούν στο χαρτοφυλάκιό τους, 

γ) Η συνεχής παρουσία στις αγορές του Ελληνικού Δημοσίου με προσεκτικές νέες εκδόσεις, η εμβάθυνση της δευτερογενούς αγοράς και η δημιουργία μιας repomarket ομολόγων. 

δ) Διαχείριση και περιορισμός του επιτοκιακού κινδύνου καθώς και προαγορές εκείνου του μέρους του χρέους που έχει υψηλό κόστος εξυπηρέτησης, είτε με την χρησιμοποίηση κεφαλαίων από νέες εκδόσεις, είτε από το αποθεματικό. 

1.3. Μικρο-ομολογιούχοι

Αντί τα υπερ-πλεονάσματα της φορολογίας να διοχετεύονται σε κάθε είδους πελατειακές παροχές, χαριστικές ρυθμίσεις και πολυτελείς δαπάνες των κυβερνητικών στελεχών, είναι θεμιτό και ηθικό να εξετάσουμε κάθε πρόσφορο τρόπο για την αποκατάσταση των φορολογικών κατοίκων της χώρας, οι οποίοι υπέστησαν σημαντικές απώλειες στις αποταμιεύσεις τους. 

Το προηγούμενο διάστημα η αναζήτηση μέτρων αποκατάστασης είχε αποκλεισθεί στο πλαίσιο των Μνημονίων, τώρα όμως που η οικονομία ξαναμπαίνει σταδιακά σε μια κανονικότητα, είναι καιρός να αποκατασταθούν αδικίες σε βάρος όσων στήριξαν την εθνική οικονομία σε δύσκολες στιγμές, ώστε και το κράτος να ανακτήσει τη χαμένη του αξιοπιστία. 

Οι μεγάλες απώλειες των φορολογουμένων μικρο-ομολογιούχων των οποίων τα ομόλογα κουρεύτηκαν από το PSI, δεν έχει αναγνωριστεί μέχρι σήμερα, ως ζημία που έπληξε σημαντικά τις πηγές εισοδήματος που είχαν και τελικά το διαθέσιμο εισόδημα τους μετά την φορολογία. Ουσιαστικά, υπέστηκαν έτσι μια φορολογική μεταχείριση, ακόμα δυσμενέστερη από τους άλλους φορολογούμενους. 

Η αποκατάσταση αυτής της φορολογικής αδικίας μπορεί να γίνει με αναδρομικές φορολογικές διατάξεις και αρχικά να ισχύσει κλιμακωτά με πρώτο όριο τα ποσά έως 100 χιλιάδες Ευρώ, όπως ακριβώς ισχύει και για τις τραπεζικές καταθέσεις. Σε δεύτερη φάση μπορεί να εξεταστεί η επέκταση της σε υψηλότερα κλιμάκια. 

10 

ΠΡΟΤΑΣΗ #2. ΥΠΟΘΗΚΕΣ ΚΑΙ ΕΞΑΡΤΗΣΕΙΣ 

Στην πορεία προς την ανάπτυξη και την κανονικότητα, η ελληνική οικονομία πρέπει σταδιακά να απεξαρτηθεί και από ορισμένους μηχανισμούς που επιβλήθηκαν στην διάρκεια των Μνημονίων είτε για να καλύψουν την απουσία κατάλληλου πλαισίου στην χορήγηση της δανειακής βοήθειας (όπως το ΤΧΣ), είτε ως εργαλεία διαρκούς παρέμβασης και ελέγχου στην αποπληρωμή του χρέους, (όπως το λεγόμενο Υπερταμείο). Σήμερα ούτε το πρώτο χρειάζεται γιατί έχουν θεσπιστεί πιο αποτελεσματικοί θεσμοί σε ευρωπαϊκό επίπεδο, ούτε το άλλο δικαιολογείται γιατί αποτελεί τροχοπέδη στην ανάπτυξη. Προτείνουμε: 

2.1. Ταμείο Συμμετοχών 

Το Υπερταμείο είναι το προϊόν και το σύμβολο της άτακτης υποχώρησης απέναντι στους πιστωτές, όταν κατέρρευσε το τυχοδιωκτικό σχέδιο σύγκρουσης με την ΕΕ και η Ελλάδα σύρθηκε στις ταπεινωτικές διαπραγματεύσεις τον Αύγουστο του 2015. 

Ο σημερινός του χαρακτήρας είναι απαξιωτικός για την χώρα, πρωτοφανής για τα θεσμικά δεδομένα της ΕΕ και ακυρώνει κάθε έννοια και προσπάθεια ενός εθνικού σχεδίου ανάπτυξης. Χρειάζεται να αποκτήσουμε τον εθνικό έλεγχο του Υπερταμείου για να πάψει να λειτουργεί σαν λογαριασμός υποθήκης της δημόσιας περιουσίας στους πιστωτές και μάλιστα με αστρονομικές αμοιβές και προνόμια της διοίκησής του. Σε συνεννόηση με τις ευρωπαϊκές αρχές, σκοπεύουμε να σχεδιάσουμε την μετατροπή του σε Ταμείο Εθνικής Περιουσίας στα πρότυπα των Κρατικών Ταμείων κυρίαρχων χωρών (Sovereign Funds). Στόχος είναι η αξιοποίηση της δημόσιας περιουσίας με ένα μείγμα επενδύσεων, αποκρατικοποιήσεων και ανάπτυξης. 

Τα έσοδα του ΤΕΠ κατευθύνονται σε τρείς τομείς: 

➢ κατά ένα μέρος σε εξόφληση του δημόσιου χρέους, 

➢ κατά ένα μέρος σε επενδύσεις σε δράσεις για την ενεργειακή αναβάθμιση της χώρας και κατά της κλιματικής αλλαγής. Επίσης για την χρηματοδότηση της 

11 

ελληνικής συμμετοχής σε διακρατικές πρωτοβουλίες ενεργειακών αγωγών και εκμετάλλευσης κοιτασμάτων. 

➢ ένα τρίτο σημαντικό μέρος αποταμιεύεται ως προίκα στο ασφαλιστικό σύστημα για τις μέλλουσες γενιές, όταν οι σημερινοί νέοι φτάσουν στα όρια της συνταξιοδότησης, όπως γίνεται στο αντίστοιχο Ταμείο της Νορβηγίας και άλλων χωρών. 

Αυτή είναι η πρόταση μας στη σημερινή νεολαία για να δυναμώσουμε τους δεσμούς αλληλεγγύης μεταξύ των γενεών. Οι σημερινοί εργαζόμενοι παρά την ανασφάλεια, την υποαπασχόληση και τους χαμηλούς μισθούς που έχουν όταν και εφόσον βρίσκουν δουλειά, χρηματοδοτούν με τις εισφορές τους τις συντάξεις των παλιότερων. Έτσι και εμείς πρέπει να φροντίσουμε για την δική τους στήριξη και προοπτική στο μέλλον. 

2.2. Ταμείο Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας 

Ανάλογες κατευθύνσεις υποστηρίζουμε για το Ταμείο Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας, το οποίο ιδρύθηκε σε μια περίοδο απουσίας κατάλληλων ευρωπαϊκών θεσμών για την αντιμετώπιση της κρίσης του ελληνικού τραπεζικού συστήματος. 

Σήμερα όμως το θεσμικό πλαίσιο της Ευρωζώνης έχει ενισχυθεί σημαντικά και το ΤΧΣ δεν επιτελεί πλέον καμία ουσιαστική λειτουργία στο ελληνικό τραπεζικό σύστημα και πρέπει να καταργηθεί. Με την ολοκλήρωση της αποεπένδυσης των μετοχών σε ελληνικές τράπεζες, οι σημερινές αρμοδιότητές του δεν είναι πλέον απαραίτητες, καθώς το υπάρχον θεσμικό και οργανωτικό πλαίσιο εποπτείας, εθνικό και ευρωπαϊκό, είναι επαρκές και αποτελεσματικό, όπως ισχύει για όλες τις κανονικές οικονομίες της Ευρωζώνης. 

Η κατάργηση του ΤΧΣ συντελεί στην απλοποίηση και μεγαλύτερη αποτελεσματικότητα του συνολικού πλαισίου εποπτείας του τραπεζικού συστήματος, ενώ θα μειωθούν σημαντικά και οι δαπάνες από την πολυέξοδη λειτουργία του. 

12 

ΠΡΟΤΑΣΗ #3. ΕΠΕΝΔΥΣΕΙΣ-ΧΡΗΜΑΤΟΔΟΤΗΣΗ 

Εάν θέλουμε η οικονομία την επόμενη πενταετία να επανέλθει στα επίπεδα παραγωγής που είχε πριν την κρίση, χρειάζεται μέχρι το 2025 να γίνουν νέες παραγωγικές επενδύσεις της τάξεως των 100 δις. ευρώ σε όλη την κλίμακα των ελληνικών επιχειρήσεων. Πριν το 2008 και κάθε χρόνο γίνονταν περίπου 23 δις. Ευρώ καθαρές νέες επενδύσεις παγίου κεφαλαίου, ενώ το 2018 ήταν ακόμα αρνητικές στα -9 Δις. Ευρώ. Όχι μόνο δηλαδή δεν δημιουργείται πλέον νέο παραγωγικό κεφάλαιο στο σύνολο της οικονομίας, αλλά κατά μέσο όρο συνεχίζεται η αποξήλωση και όσου απέμεινε. 

Η επίτευξη υψηλών ρυθμών επενδύσεων και ανάπτυξης, προϋποθέτει βέβαια την απρόσκοπτη πρόσβαση των επιχειρήσεων σε επαρκείς πηγές χρηματοδότησης. Με δεδομένη την πιστωτική στενότητα του εγχώριου τραπεζικού συστήματος και την αδυναμία του να υποστηρίξει με χρηματοδοτική επάρκεια τόσο τις μικρομεσαίες επιχειρήσεις όσο και μεγάλα επενδυτικά προγράμματα, πρέπει να ενεργοποιηθούν και άλλα εργαλεία χρηματοδότησης μέσω ξένων επενδύσεων. Χρειάζεται επίσης και μία δέσμη κινήτρων για επιστροφή από το εξωτερικό των διαφυγόντων κεφαλαίων κατά την διάρκεια της κρίσης με τον όρο τοποθέτησης τους σε μακροχρόνια επενδυτικά προϊόντα, περιουσιακά στοιχεία και ομόλογα του Ελληνικού Δημοσίου. 

Σε αυτή την κατεύθυνση χρειάζεται εντατική αξιοποίηση της ελληνικής κεφαλαιαγοράς και των προϊόντων που αυτή μπορεί να προσφέρει, ώστε να βρει ξανά ένα σύγχρονο βηματισμό μετά από χρόνια απαξίωσης και διαρκών υποβαθμίσεων στην κατηγορία των «μη-ανεπτυγμένων αγορών». 

Για να μπορέσουν όμως να ανταποκριθούν στις νέες απαιτήσεις, η Επιτροπή Κεφαλαιαγοράς, το ΧΑΑ και κάθε συναφής θεσμός χρειάζεται να εκσυγχρονιστούν σύμφωνα με το διεθνές πλαίσιο και να γίνουν πιο αποτελεσματικοί. Στόχος πρέπει και πάλι να είναι η προσέλκυση μακροπρόθεσμων επενδυτών και η χρήση σύγχρονων μορφών χρηματοδότησης, με έμφαση στις νέες τεχνολογίες. Συγκεκριμένα προτείνουμε: 

3.1. Επιτροπή Κεφαλαιαγοράς

Το νέο εποπτικό πλαίσιο να παρέχει νέες επενδυτικές επιλογές, αλλά ταυτόχρονα και επαρκή προστασία των επενδυτών. Μεταξύ άλλων, πρέπει να περιλαμβάνει: 

– Δημιουργία νέων επενδυτικών προϊόντων αμοιβαίων κεφαλαίων που ανήκουν στο χώρο των «κοινωνικά υπεύθυνων επενδύσεων», με κριτήρια 

13 

περιβαλλοντικά, κοινωνικά και σωστής εταιρικής διακυβέρνησης. Παρομοίως εναλλακτικά προϊόντα χρηματοδότησης, όπως ηλεκτρονικές πλατφόρμες για crowd- funding, peer-to-peer lending και μικρο-πιστώσεις. 

– Δημιουργία τεχνολογικού κόμβου καινοτομίας (innovation hub), μέσω του οποίου οι νεοφυείς επιχειρήσεις (start-ups) θα έχουν τη δυνατότητα να ενημερώνονται για τις υποχρεώσεις τους προς τις εποπτικές αρχές, 

– Δημιουργία επαρκούς εποπτικού πλαισίου για την ανάπτυξη τεχνολογικών καινοτομιών στις χρηματοοικονομικές υπηρεσίες (εφαρμογές fintech, blockchain) 

– Κωδικοποίηση των διάσπαρτων νομοθετικών προβλέψεων για την κεφαλαιαγορά και εξάλειψη των μη-επίκαιρων, επικαλυπτόμενων και συχνά αντικρουόμενων διατάξεων. 

3.2. Χρηματιστήριο Αθηνών (ΧΑ): 

Παρά την υποβάθμιση της ελληνικής χρηματιστηριακής αγοράς σε «μη- ανεπτυγμένη» και την χαμηλή ρευστότητα των τελευταίων ετών, ο ρόλος του ΧΑ μπορεί να γίνει ουσιώδης στην χρηματοδότηση υγιών επιχειρήσεων με επιχειρησιακό πλάνο και προοπτική. 

Το ΧΑ μπορεί να διευρύνει τη δυνατότητα σε επιλεγμένα μέλη ξένων χρηματιστηρίων να συμμετέχουν στο Ηλεκτρονικό Βιβλίο Προσφορών (ΗΒΙΜ) για ελληνικές μετοχοποιήσεις (IPO). Κάτι τέτοιο μπορεί να δώσει νέα ώθηση στην Εναλλακτική Αγορά (ΕΝΑ), υποστηρίζοντας την άντληση μετοχικών και δανειακών κεφαλαίων από ΜμΕ. 

Η χρηματοδότηση των ΜμΕ πρέπει να βρεθεί στο επίκεντρο του ενδιαφέροντος με την εφαρμογή συγκεκριμένων δράσεων. Για την καλύτερη πρόσβαση ΜμΕ στην κεφαλαιαγορά, το ΧΑ μπορεί να προσφέρει υπηρεσίες αποτελεσματικής διασύνδεσης επενδυτών με καινοτόμες ΜμΕ μέσω κοινής πλατφόρμας καταγραφής και ανταλλαγής πληροφοριών που αφορούν σε έτοιμες-προς-επένδυση επιχειρήσεις. 

3.3. Τράπεζες και Μη-εξυπηρετούμενα δάνεια: 

Παρά τις θετικές εξελίξεις και τις σταθεροποιητικές τάσεις, το σύνολο του τραπεζικού συστήματος αντιμετωπίζει ακόμη σημαντικές προκλήσεις, όπως είναι το ακόμη υψηλό κόστος λειτουργίας, η συμπίεση των μεικτών εσόδων, η πλήρης απεξάρτηση από τον ELA, το νέο απαιτητικό ρυθμιστικό και εποπτικό πλαίσιο, οι 

14 

καταιγιστικές επιπτώσεις της τεχνολογίας, η ολοκλήρωση των προγραμμάτων αναδιάρθρωσης και ο σταδιακός μηδενισμός της συμμετοχής του ΤΧΣ. 

Είναι καιρός το ελληνικό τραπεζικό σύστημα να στραφεί με μεγαλύτερη έμφαση στην χρηματοδότηση της ελληνικής οικονομίας και ιδιαίτερα τις μικρές και μεσαίες επιχειρήσεις. Υποστηρίζουμε την αναθεώρηση του νόμου για τα Δ.Σ. των ελληνικών τραπεζών που επιβάλει την απαγόρευση συμμετοχής Ελλήνων ανεξαρτήτως προσόντων, εμπειρίας και γνώσης της ελληνικής αγοράς και επιχειρηματικότητας. Είναι καιρός τα κριτήρια του νόμου να αλλάξουν και να εναρμονιστούν με τις Οδηγίες της Ευρωπαϊκής Αρχής Τραπεζών (EBA) και τις προδιαγραφές του SSM, όπως ακριβώς ισχύουν στα άλλα κράτη της Ευρωζώνης. 

Κρίσιμης σημασίας για την επιστροφή του τραπεζικού συστήματος στην κανονικότητα είναι να επιταχυνθεί η επίλυση του ζητήματος των Μη- Εξυπηρετούμενων-Δανείων. Έτσι μόνο μπορούν να απελευθερωθούν οικονομικοί και φυσικοί πόροι που θα κατευθυνθούν στην οικονομία και την παραγωγή, για να γίνει επανεκκίνηση της οικονομίας, καθώς και να επιτευχθεί η οικονομική και κοινωνική επανένταξη των υπερχρεωμένων νοικοκυριών και επιχειρήσεων. 

Σήμερα έχουν γίνει σημαντικά βήματα για τη μείωση του αποθέματος των μη- εξυπηρετούμενων δανείων, μέσω της ενεργού διαχείρισης εκ μέρους του τραπεζικού συστήματος και της αξιοποίησης εξωδικαστικών μηχανισμών, διμερών και πολυμερών. Χρειάζεται όμως περαιτέρω επιτάχυνση, η οποία μπορεί να επιτευχθεί μέσω της αξιολόγησης και αξιοποίησης συμπληρωματικών εργαλείων εξωδικαστικής επίλυσης, με γνώμονα την δημοσιονομική και χρηματοπιστωτική σταθερότητα και εντός του ευρωπαϊκού θεσμικού πλαισίου και συστήματος θεσμικής οργάνωσης, 

Κρίσιμα κριτήρια σε αυτή την διαδικασία είναι οι προσπάθειες έντοπισμού και συστηματικής καταγραφής των δύο βασικών κατηγοριών οφειλετών: 

– Πρώτον, των πραγματικά αδύναμων δανειοληπτών και κοινωνικά ευπαθών 

ομάδων. – Δεύτερον, των στρατηγικών κακοπληρωτών που εμφανίζονται δήθεν σε στενότητα με εικονικές μεταβολές οικογενειακής κατάστασης, πλασματικές μεταβιβάσεις και διαφυγή καταθέσεων στο εξωτερικό, κάνοντας κατάχρηση των νομικών εργαλείων προστασίας. 

15 

Η παράταση της σύγχυσης μεταξύ αυτών των δύο κατηγοριών επιτείνει τις συνθήκες τραπεζικής ασφυξίας και οδηγεί σε μια κατάσταση κοινωνικής αδικίας γιατί σε για τον καθένα που έχει εισοδήματα αλλά τα κρύβει και δεν πληρώνει το δάνειο του, αντιστοιχούν δύο που επιβαρύνονται: ένας αυτός που σήμερα φορολογείται κανονικά και χρηματοδοτεί την στήριξη των τραπεζών και ένας άλλος αυτός που θέλει να πάρει στεγαστικό αλλά η τράπεζα δεν έχει πλέον δυνατότητες να του δώσει. 

Παράλληλα, η συνδρομή των δικαστικών μηχανισμών πρέπει να γίνει πιο αποτελεσματική σε όρους ταχύτητας και διαφύλαξης θεμελιωδών αξιών, όπως η δίκαιη κατανομή των βαρών, μέσω της επιτάχυνσης του χρόνου εκδίκασης των υποθέσεων και μέσω της ποσοτικής και ποιοτικής αναβάθμισης του ανθρωπίνου δυναμικού. 

Το Κίνημα Αλλαγής έχει ήδη προτείνει ένα πλήρες σχέδιο για την προστασία της πραγματικά πρώτης κατοικίας των μικρών και μεσαίων δανειοληπτών από τους πλειστηριασμούς με συγκεκριμένα μέτρα, όπως μεταξύ άλλων: 

• Πάγωμα της οφειλής για τις ευπαθείς κοινωνικές ομάδες, για όσο διάστημα διαρκεί η αρνητική οικονομική εξέλιξη που τις έπληξε. 

• Αντικειμενικό τύπο καθορισμού της δόσης, στον οποίο συνυπολογίζεται και η πορεία της εμπορικής αξίας του ακινήτου. 

16 

ΠΡΟΤΑΣΗ #4. ΕΠΟΠΤΕΙΑ ΚΑΙ ΕΛΕΓΧΟΣ ΤΩΝ ΑΓΟΡΩΝ 

Παράλληλα με την ανάπτυξη και τον εκσυγχρονισμό των εργαλείων χρηματοδότησης επενδύσεων, χρειάζεται ένα νέο πλαίσιο εποπτείας και ελέγχου των αγορών. Για την διαμόρφωση μιας καλύτερης, πιο ανθεκτικής και πιο συμμετοχικής οικονομίας, οι επιχειρήσεις έχουν και αυτές την υποχρέωση να είναι υπεύθυνες έναντι του καταναλωτή, συνεπείς έναντι του κράτους και δίκαιες στους εργαζομένους τους. 

Το κράτος χρειάζεται να γίνει πιο σύγχρονο και αποτελεσματικό στην εποπτεία και τους ελέγχους που ασκεί, χωρίς εκδικητικότητα και γραφειοκρατία, αλλά με σαφή γνώμονα την διευκόλυνση της επιχειρηματικότητας, την αντιμετώπιση της παραβίασης των εργασιακών και φορολογικών υποχρεώσεων και την προώθηση του ανταγωνισμού. Στην κατεύθυνση αυτή προτείνουμε τα εξής: 

4.1. Νέο πλαίσιο Εταιρικής Διακυβέρνησης και Ευθύνης 

Χρειάζεται ένα πιο αποτελεσματικό πλαίσιο Εταιρικής Διακυβέρνησης και Ευθύνης με κανόνες διαφάνειας, έγκαιρης πληροφόρησης και αυστηρές κυρώσεις για τους παραβάτες. 

Τα προβλήματα εταιρικής κατάχρησης εντάθηκαν τα χρόνια της κρίσης, στην διάρκεια της οποίας αρκετές επιχειρήσεις κήρυξαν πτώχευση αφήνοντας απλήρωτους εργαζόμενους, ανεξόφλητα δάνεια και χρέη στο δημόσιο, ενώ οι ιδιοκτήτες τους εξακολουθούσαν να διατηρούν αδικαιολόγητα μεγάλη προσωπική και οικογενειακή περιουσία. Οι «πτωχευμένοι πλούσιοι» είναι ένα φαινόμενο ευτελισμού των κοινωνικών αξιών, πρόκλησης για τους εργαζόμενους και τους άνεργους, αλλά και αδικίας και δυσφήμησης για τις συνεπείς επιχειρήσεις και την υπεύθυνη επιχειρηματικότητα. 

Οι περιπτώσεις αυτές προέκυψαν με κακές και δόλιες πρακτικές, είτε τοποθετώντας στην εμφανή διοίκηση αχυρανθρώπους, είτε περνώντας τα ατομικά περιουσιακά τους στοιχεία σε μέλη της οικογένειας (συζύγους, παιδιά) ή σε τραστ του εξωτερικού και offshore. Αυτές οι καταδολιευτικές μεταβιβάσεις μπορούν με τα σημερινά τεχνικά μέσα και την διακρατική δικαστική συνεργασία να εντοπιστούν πολύ πιο εύκολα από πριν. Η Πολιτεία οφείλει να κινηθεί έγκαιρα και αποτελεσματικά για να τις ακυρώσει και να αποδώσει τα οφειλόμενα στους εργαζόμενους και τα δημόσια ταμεία. 

17 

Μόνο με αυστηρό καταλογισμό ευθυνών και κατάσχεση των δολίως διαφυγόντων περιουσιακών στοιχείων μπορεί να θεμελιωθεί ένα υπεύθυνο εταιρικό πλαίσιο που είναι αξιόπιστο και ελκυστικό για νέες πρωτοβουλίες και επενδύσεις. 

Στο ίδιο πλαίσιο στηρίζουμε την ενεργοποίηση και ενίσχυση του θεσμού του Ελληνικού Συμβουλίου Εταιρικής Διακυβέρνησης (ΕΣΕΔ), που λειτουργεί υπό την αιγίδα του ΧΑΑ και του ΣΕΒ και το οποίο μπορεί να διαδραματίσει σημαντικό ρόλο στην υιοθέτηση βέλτιστων διεθνών πρακτικών εταιρικής διακυβέρνησης για εισηγμένες και μικρο-μεσαίες εταιρείες. 

Επίσης την ενίσχυση της ανεξαρτησίας των διοικητικών οργάνων της Επιτροπής Κεφαλαιαγοράς με διακριτούς ρόλους εποπτεύοντος-εποπτευόμενου, όπως, για παράδειγμα, την μη-συμμετοχή εποπτευομένων φορέων στο ΔΣ της ΕΚ. 

4.2. Συντονισμός/Αξιολόγηση Ρυθμιστικών Αρχών Αγορών 

Τις προηγούμενες δεκαετίες ιδρύθηκαν στην χώρα μας πολλές νέες ρυθμιστικές αρχές για τον έλεγχο και την εποπτεία των αγορών, την διασφάλιση του ανταγωνισμού και την προστασία των καταναλωτών. Η ίδρυση τους υπαγορεύθηκε είτε από ανάλογες οδηγίες και πρακτικές της ΕΕ, είτε από την ανάγκη αντιμετώπισης νέων και πολύπλοκων συνθηκών που διαμορφώθηκαν στις αγορές και τις οποίες το μέχρι τότε θεσμικό πλαίσιο αδυνατούσε να αντιμετωπίσει αποτελεσματικά. Οι εκάστοτε πρωτοβουλίες ίδρυσης νέων αρχών εστίαζαν κυρίως στον υπό ανάπτυξη τομέα, χωρίς πάντα να λαμβάνεται υπόψη η αλληλεπίδραση με άλλους τομείς. 

Μια από τις συνέπειες της αλλεπάλληλης και παράλληλης δημιουργίας Ρυθμιστικών Αρχών σε κάθε μεμονωμένο τομέα αγοράς είναι η συχνή επικάλυψη θεμάτων, η πολυπρόσωπη και δαπανηρή διάρθρωση δεκάδων οργάνων διοίκησης, οι εκτεταμένες απαιτήσεις ανθρώπινων και φυσικών πόρων συχνά για ομοειδή αντικείμενα, και τελικά η δυσκολία απόκτησης ολοκληρωμένης πληροφόρησης σε διατομεακά ζητήματα. Όχι σπάνια, ανακύπτει και σύγκρουση αρμοδιοτήτων και παρεμβάσεων για το ίδιο εταιρικό ζήτημα. 

Για τους λόγους αυτούς χρειάζεται να διαμορφώσουμε ένα πλαίσιο καλύτερου συντονισμού μεταξύ της Επιτροπής Ανταγωνισμού και των ρυθμιστικών αρχών σε επιμέρους αγορές, όπως στους τομείς ενέργειας, τηλεπικοινωνιών, επιβατηγών μεταφορών, παιγνίων, και άλλων παρόμοιων υπηρεσιών. Ο συντονισμός έχει στόχο την ολοκληρωμένη διαχείριση εταιρικών θεμάτων, την αντιμετώπιση νέων αναγκών 

18 

όπως το Ηλεκτρονικό Εμπόριο και το δικτυακό επιχειρείν και η εξοικονόμηση κόστους διοικητικής λειτουργίας. 

Οι ρυθμιστικές αρχές οφείλουν να δημοσιεύουν ετήσιο απολογισμό δράσης, με τεκμηρίωση των παρεμβάσεων τους και εκτίμηση των συνεπειών που είχαν στην κατεύθυνση περαιτέρω ανάπτυξης και προώθησης του ανταγωνισμού στην ελληνική οικονομία. Οι απολογισμοί των ρυθμιστικών αρχών περιέχουν επίσης και σύγκριση επιδόσεων με αντίστοιχους ευρωπαϊκούς θεσμούς, ώστε να διευκολύνεται και να παρακολουθείται η υιοθέτηση βέλτιστων πρακτικών από την χώρα μας. 

4.3. Συντονισμός/Αξιολόγηση ελεγκτικών κλιμακίων αγορών 

Σήμερα υπάρχουν επίσης πολλές δημόσιες Υπηρεσίες και Επιθεωρήσεις, οι οποίες ελέγχουν την συμμόρφωση των επιχειρήσεων και των πολιτών στις οικονομικές και εργασιακές υποχρεώσεις τους, με στόχο την αντιμετώπιση παραβατικών φαινομένων, όπως φοροδιαφυγή, δασμο-αποφυγή, λαθρεμπόριο, μαύρη εργασία, εισφοροδιαφυγή, κλπ. Για την αντιμετώπιση και τον περιορισμό της οικονομικής και εργασιακής παραβατικότητας χρειάζεται μια νέα διάρθρωση των δημοσίων υπηρεσιών και ένας καλύτερος συντονισμός των ελέγχων και του καταλογισμού αδικημάτων. 

Προτείνουμε να διαμορφωθεί ένα νέο πλαίσιο συντονισμού και κοινής δράσης που περιλαμβάνει το ΣΔΟΕ, τα Κλιμάκια Ελέγχου Διακίνησης και Αποθήκευσης Καυσίμων και μετρολογίας (ΚΕΔΑΚ), το Σώμα Επιθεώρησης Εργασίας, καθώς φυσικά και την Οικονομική Αστυνομία με ενισχυμένες αρμοδιότητες ελέγχου και καταλογισμού φοροδιαφυγής, λαθρεμπορίου και εισφοροδιαφυγής. 

Οι ελεγκτικές αρχές οφείλουν να δημοσιεύουν ετήσιο απολογισμό δράσης, με τεκμηρίωση των παρεμβάσεων τους και εκτίμηση των αποτελεσμάτων που είχαν στην κατεύθυνση αντιμετώπισης παραβατικών πρακτικών στην ελληνική οικονομία. Οι απολογισμοί των ελεγκτικών αρχών περιέχουν επίσης και σύγκριση επιδόσεων με αντίστοιχους ευρωπαϊκούς θεσμούς, ώστε να διευκολύνεται και να παρακολουθείται η υιοθέτηση βέλτιστων πρακτικών. 

19 

ΠΡΟΤΑΣΗ #5. ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΕΙΣ – ΠΑΡΑΓΩΓΗ – ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝ 

Το στοίχημα είναι να αποκτήσουμε παραγωγική οικονομία και επιχειρήσεις ανθεκτικές σε εξωγενείς διαταραχές, πιο ανταγωνιστικές, καινοτόμες, εξωστρεφείς, , που θα συμβάλλουν ουσιαστικά στη βελτίωση των εισοδημάτων των πολιτών, στην απασχόληση και στα δημόσια έσοδα. Οι επιχειρήσεις που άντεξαν στην κρίση έχουν τα εφόδια να τα καταφέρουν πολύ καλύτερα αν βελτιωθούν βασικοί παράμετροι του προβληματικού επιχειρηματικού περιβάλλοντος. 

Βιομηχανία, τουρισμός, ενέργεια, τρόφιμα μπορούν να αποτελέσουν τα μέτωπα εξωστρέφειας και πρότυπης ανάπτυξης για να βγάλουν οριστικά την ελληνική οικονομία από την κρίση. 

Σήμερα, οι ελληνικές επιχειρήσεις χρειάζονται ένα σύγχρονο, πιο αποτελεσματικό και πιο ευνοϊκό πλαίσιο που θα διασφαλίζει περισσότερο ανταγωνισμό στην εγχώρια αγορά και ταυτόχρονα θα ενισχύει της ανταγωνιστικότητα και εξωστρέφεια στις διεθνείς αγορές. 

Τα βασικά εμπόδια είναι γνωστά: οι αδικαιολόγητα υψηλές φορολογικές υποχρεώσεις, τέλη και άλλες επιβαρύνσεις, το υψηλό κόστος ενέργειας, η γραφειοκρατία, η αδυναμία των τραπεζών να στηρίξουν την ανάπτυξη των επιχειρήσεων, και όλοι οι άλλοι παράγοντες που κατατάσσουν την Ελλάδα χαμηλά στους παγκόσμιους δείκτες ανταγωνιστικότητας. 

Τα προβλήματα αυτά είναι που κατά κύριο λόγο βάζουν σε χειρότερα μοίρα τις ελληνικές επιχειρήσεις σε σχέση με τις ομοειδείς τους στην Ευρώπη, και τις εμποδίζουν να αναπτυχθούν, να κατακτήσουν μεγαλύτερα μερίδια στις παγκόσμιες αγορές, να κάνουν επενδύσεις και να δημιουργήσουν νέες και ποιοτικές θέσεις εργασίας. 

Η πολιτική μας στοχεύει στην ενίσχυση των ελληνικών επιχειρήσεων με νέες επενδύσεις και νέες τεχνολογίες, ιδιαίτερα στον τομέα εξαγωγών, της περιβαλλοντικής συμμόρφωσης και της παραγωγής με υψηλές απαιτήσεις γνώσεων στο πλαίσιο της τέταρτης βιομηχανικής εξέλιξης. Ταυτόχρονα χρειάζονται συγκεκριμένες πολιτικές για την αναβάθμιση των εργαζομένων, μισθολογική, εργασιακή, εκπαιδευτική και κοινωνική. Κλειδί είναι η διαθεσιμότητα και αξιοποίηση των απαιτούμενων πόρων σε συνδυασμό με σύγχρονες πολιτικές. 

20 

5.1. Ευρωπαϊκοί πόροι 

Κύριο εργαλείο για την χρηματοδότηση επενδύσεων και υποδομών είναι ο άμεσος επανασχεδιασμός τόσο του απομένοντος ΕΣΠΑ 2014-2020 όσο και κυρίως της Πολιτικής Συνοχής στη νέα προγραμματική περίοδο 2021-2027. Στην περίοδο 2021-2027 το πλαίσιο των διαρθρωτικών ταμείων προβλέπει ότι τουλάχιστον το 30% των πόρων του ΕΣΠΑ διατίθεται για πολιτικές που αφορούν την ενέργεια, το κλίμα και το περιβάλλον. Χρειάζεται επικέντρωση του επόμενου ΕΣΠΑ στην παραγωγική ανασυγκρότηση της οικονομίας στην κατεύθυνση της ενίσχυσης της εγχώριας παραγωγής, της εξωστρέφειας και της καινοτομίας. Στόχος είναι οι ευρωπαϊκοί πόροι να συμβάλλουν στη δημιουργία εθνικών επιχειρηματικών πρωταθλητών διεθνώς ανταγωνιστικών με τη σύμπραξη και τη συνεργασία μικρομεσαίων επιχειρήσεων. 

Επιπλέον πόροι για τις ελληνικές επιχειρήσεις πρέπει επίσης να αναζητηθούν τόσο μέσα από το Πακέτο Γιούνκερ, όσο και την Ευρωπαϊκή Τράπεζα Επενδύσεων και τις Συμπράξεις Δημόσιου και Ιδιωτικού Τομέα. Οι επενδύσεις αφορούν σε νέες υποδομές και δίκτυα, με συμμετοχή επενδυτών που επιδιώκουν μεσοπρόθεσμες και μακροπρόθεσμες τοποθετήσεις των κεφαλαίων τους. 

5.2. Πολιτικές στήριξης επιχειρήσεων και εργαζόμενων 

Υποστήριξη των εξωστρεφών κλάδων της χώρας μέσα από στοχευμένες πολιτικές που δεν αντίκεινται στο ευρωπαϊκό πλαίσιο κρατικών ενισχύσεων, καθώς και ειδικές επενδυτικές πρωτοβουλίες για τον εκσυγχρονισμό των μικρομεσαίων επιχειρήσεων. Συγκεκριμένα επιδιώκουμε να καθιερωθούν: 

➢ Κίνητρα για την ενθάρρυνση καθετοποιημένων επιχειρηματικών σχημάτων και αλυσίδων αξίας με τη συμμετοχή μικρομεσαίων επιχειρήσεων. Μείωση μη μισθολογικού κόστους ειδικά για τις παραγωγικές / εξαγωγικές επιχειρήσεις 

➢ Ταχύτερες φορολογικές αποσβέσεις για κεφαλαιουχικό εξοπλισμό και μείωση του κόστους ενέργειας στη βιομηχανία, το οποίο σήμερα είναι 30% υψηλότερο από το μέσο όρο της ΕΕ. 

➢ Σύγχρονες εργασιακές σχέσεις που διασφαλίζουν τα κατ’ εφαρμογή του κοινοτικού δικαίου δικαιώματα των εργαζομένων, αλλά επίσης ενισχύουν και την 

21 

δυνατότητα των επιχειρήσεων να ανταποκρίνονται στις αυξημένες και ταχέως μεταβαλλόμενες απαιτήσεις. 

➢ Αύξηση του κατώτερου μισθού μέσω της εθνικής γενικής συλλογικής σύμβασης εργασίας και την συμφωνία των κοινωνικών εταίρων. Ελεύθερες συλλογικές διαπραγματεύσεις με ενίσχυση και υποχρεωτική εφαρμογή των κλαδικών συλλογικών συμβάσεων. 

5.3. Χωροθέτηση μεταποίησης 

H Ευρωπαϊκή Ένωση φαίνεται ότι έμαθε από την κρίση πως όσες χώρες είχαν ισχυρή και εξαγωγική βιομηχανία άντεξαν καλύτερα και ανέκαμψαν ταχύτερα. Το προηγούμενο μοντέλο «σχεδιάζουμε στην Ευρώπη, κατασκευάζουμε στην Ασία» έχει φτάσει στα όριά του και απειλεί πλέον την ανταγωνιστική θέση, την τεχνολογική υπεροχή αλλά και την ίδια την ευημερία και συνοχή των κοινωνιών της ΕΕ. Για τον λόγο αυτό, η Επιτροπή προσπαθεί να ενισχύσει την ανταγωνιστικότητα της οικονομίας με μια νέα στρατηγική για την ανάπτυξη της Ευρωπαϊκής Βιομηχανίας και την αύξηση του μεριδίου της στο ΑΕΠ. Ακόμα πιο επιτακτική είναι αυτή η ανάγκη για την Ελλάδα. 

Σε όλες τις άλλες ευρωπαϊκές χώρες επιβάλλεται πλέον η ένταξη επιχειρήσεων παραγωγής σε οργανωμένα πλαίσια υποδοχής, πάρκα, ζώνες και βιομηχανικές περιοχές. Στην Ελλάδα, με παλαιότερη πρωτοβουλία του ΠΑΣΟΚ, θεσπίστηκε επιτέλους ένα παρόμοιο πλαίσιο, πλην όμως η ύφεση και η έλλειψη χρηματοδότησης των κοινών υποδομών δεν έχει κάνει επί του παρόντος ελκυστική την αθρόα εγκατάσταση – και πολύ περισσότερο την μετεγκατάσταση – επιχειρήσεων. Σε τέτοιες περιοχές, οι κοινές υποδομές διαχείρισης ενέργειας και αποβλήτων, για διάχυση νέων τεχνολογιών, εφοδιαστική στήριξη, καθώς και κατάρτιση του προσωπικού, μπορούν να οργανωθούν ευκολότερα και να κοστίσουν φθηνότερα με επιμερισμό του κόστους. 

Μαζί με ένα απλοποιημένο, ταχύ και διαφανές καθεστώς αδειοδότησης επενδύσεων και παραγωγικών μονάδων, χρειάζεται να προωθήσουμε την χωρική συγκέντρωση των μεταποιητικών και τεχνολογικών επιχειρήσεων σε συστάδες (clusters) με αξιοποίηση υφιστάμενων υποδομών (πάρκα, ζώνες και βιομηχανικές περιοχές) και την δημιουργία νέων σύμφωνα με τα διεθνή πρότυπα για την μείωση του κόστους παραγωγής και τη διασφάλιση τήρησης των περιβαλλοντικών υποχρεώσεων. 

22 

5.4. Δράσεις για την κλιματική αλλαγή 

Η κλιματική αλλαγή μπορεί να αποτελέσει ευκαιρία και προνομιακό πεδίο νέων επενδύσεων μέσα από τις απαραίτητες ενέργειες και δράσεις που πρέπει να υλοποιηθούν για την συμμόρφωση με τις απαιτήσεις και δεσμεύσεις των Διεθνών Οργανισμών και της Ε.Ε. Στην κατεύθυνση αυτή στηρίζουμε πολιτικές όπως: 

➢ Η σταδιακή απαλλαγή από τις ανθρακούχες εκπομπές , η μείωση εκπομπών αερίων του θερμοκηπίου όχι μόνο στον τομέα παραγωγής ενέργειας, αλλά και σε άλλους τομείς όπως οι μεταφορές, η γεωργία, τα απόβλητα, η τουριστική δραστηριότητα, τα κτίρια κ.ά. 

➢ Η διείσδυση των ΑΠΕ έναντι των συμβατικών πηγών ενέργειας και η εξοικονόμηση κατανάλωσης με την χρήση αποδοτικότερων τεχνολογιών. 

➢ Περιφερειακές συνεργασίες γιατί η Κλιματική Αλλαγή δεν έχει σύνορα και απαιτεί σημαντικές διακρατικές παρεμβάσεις. 

Οι δράσεις δεν πρέπει όμως να περιορίζονται στενά στο ενεργειακό πλαίσιο, αλλά να ανανεώνουν και το γενικότερο μοντέλο ανάπτυξης και κατανάλωσης, από την διατροφή και τις μεταφορές έως τον τουρισμό και τους φυσικούς πόρους. Για παράδειγμα, η Ελλάδα με τα συγκριτικά πλεονεκτήματα στις βιολογικές καλλιέργειες μπορεί να συμβάλει στην αναζήτηση και καθιέρωση νέων προτύπων διατροφικής παραγωγής και κατανάλωσης με έντονο εξαγωγικό προσανατολισμό, αξιοποιώντας νέες τάσεις που διαμορφώνονται διεθνώς. 

5.5. Στον ενεργειακό τομέα ειδικότερα υποστηρίζουμε: 

➢ Τον ριζικό μετασχηματισμό του ενεργειακού συστήματος και συνεπώς υλοποίηση σημαντικών επενδύσεων για αξιοποίηση του δυναμικού για εγχώρια παραγωγή ενέργειας, ανάπτυξη υποδομών και δικτύων ενέργειας όπως επίσης στην κατανάλωση και διαχείριση της ενέργειας. 

➢ Ενίσχυση της διασυνδεσιμότητας Ηλεκτρικής Ενέργειας και Φυσικού Αερίου με στόχο την ασφάλεια του ενεργειακού εφοδιασμού. 

Γενικότερα στηρίζουμε την αξιοποίηση της γεωστρατηγικής θέσης της χώρας ώστε να καταστεί ενεργειακός κόμβος, όπως με την ολοκλήρωση του ΤΑΡ, την προώθηση κατασκευής του αγωγού φυσικού αερίου ΕAST MED που συνδέει την Ευρώπη με τα κοιτάσματα φυσικού αερίου της Ανατολικής Μεσογείου, όπως επίσης και την έναρξη του ΙGB και άλλων έργων υποδομής και διασυνδέσεων. 

23 

ΠΡΟΤΑΣΗ #6. ΦΟΡΟΛΟΓΙΑ 

Παράλληλα με τις νέες επενδύσεις και τον εκσυγχρονισμό του θεσμικού πλαισίου, η ανασύνταξη της ελληνικής οικονομίας απαιτεί μια εκτεταμένη αναθεώρηση και ελάφρυνση των φορολογικών και ασφαλιστικών βαρών των επιχειρήσεων και των εργαζομένων. 

Οι φορολογικές αλλαγές και οι ελαφρύνσεις των εισφορών δεν πρέπει να γίνονται σποραδικά και μεμονωμένα, ανάλογα με το ακροατήριο και την εκλογική συγκυρία, όπως βλέπουμε να επιδίδονται τόσο ο ΣΥΡΙΖΑ για να ενισχυθεί προεκλογικά, όσο και η ΝΔ για να πολιτευθεί μετεκλογικά. Κλειδί για τις αλλαγές είναι η διατήρηση της δημοσιονομικής σταθερότητας, προκειμένου να χρηματοδοτηθούν επαρκώς οι επενδυτικές πρωτοβουλίες και οι δράσεις που προτείνουμε για την κοινωνική πολιτική. 

Μέσα από δημόσιο διάλογο με την συμμετοχή όλων των φορέων και κομμάτων, επιδιώκουμε την ψήφιση ενός φορολογικού συστήματος που αντέχει στον χρόνο και δημιουργεί σταθερούς κανόνες για τις επενδύσεις, την λειτουργία και τον προγραμματισμό των επιχειρήσεων, και τις μισθολογικές και ασφαλιστικές προοπτικές των εργαζομένων. Στην διαδικασία αυτή, πρέπει να υπάρξει ολοκληρωμένη μελέτη και αξιολόγηση των συνεπειών που έχουν όλες από κοινού οι προτεινόμενες αλλαγές και μετά να συγκριθούν, να αποφασιστούν και να ισχύσουν. Τα βασικά σημεία είναι: 

6.1. Κατευθύνσεις φορολογικών μέτρων Χρειάζεται η διαμόρφωση μιας καλύτερης ισορροπίας φορολογικών και ασφαλιστικών βαρών ανάμεσα στις διάφορες κοινωνικές και παραγωγικές κατηγορίες: εργαζόμενους, επιχειρήσεις και αυτό-απασχολούμενους, ανάμεσα σε διάφορα είδη πλούτου και επενδύσεων, ανάμεσα στην πολυτελή και καθημερινή κατανάλωση. Με κριτήριο την ενθάρρυνση δράσεων φιλικών στο περιβάλλον, την παροχή ισχυρών κινήτρων για δημογραφική ανάκαμψη, την απασχόληση της νέας γενιάς. Παραθέτουμε ενδεικτικά μερικές αναγκαίες αλλαγές: 

• Την επανεξέταση των φορολογικών και ασφαλιστικών αγκυλώσεων του Νόμου 4367/2016 και την άρση των διατάξεων που σήμερα τιμωρούν την παραγωγικότητα, την καινοτομία και είναι αντικίνητρα στην απασχόληση της νέας γενιάς. 

• Την σταδιακή αποκλιμάκωση του συντελεστή εταιρικής φορολογίας από το 29% καθώς και επιταχυνόμενες αποσβέσεις για όσες επιχειρήσεις επενδύουν και αυξάνουν την απασχόληση. 

24 

• Την σταδιακή κατάργηση των εισφορών αλληλεγγύης και την αντικατάσταση τους από στοχευμένα προγράμματα ένταξης για ανέργους, 

• Την διαμόρφωση φορολογικών και ασφαλιστικών συντελεστών για τα φυσικά πρόσωπα, έτσι ώστε να προστατεύεται το διαθέσιμο εισόδημα που συρρικνώθηκε από την κρίση. 

• Την τριετή απαλλαγή από φορολογία εισοδήματος και ασφαλιστικές εισφορές των νέων και νεοφυών επιχειρήσεων. 

• Την σταδιακή κατάργηση του τέλους επιτηδεύματος. 

• Την θέσπιση ακατάσχετου τραπεζικού λογαριασμού επιχειρήσεων και επαγγελματιών. 

• Την μείωση του ΦΠΑ τόσο του υψηλού συντελεστή 24% όσο και του χαμηλού 13% σε ηπιότερους συντελεστές, έτσι ώστε να υπάρξει ενίσχυση της ζήτησης. Επίσης το ενδεχόμενο να μειωθεί η έμμεση φορολογία σε επαγγελματικές κατηγορίες, στις οποίες οι συντελεστές είναι μεν υψηλοί αλλά τα έσοδα πενιχρά, λόγω της αδυναμίας ελέγχου και διασταύρωσης της φοροδιαφυγής. 

• Για να μην υπάρξουν απώλειες εσόδων, ενίσχυση των ελέγχων και αυστηρές ποινές για την χρήση πλαστών στοιχείων, καθώς και για εικονικές τιμολογιακές πρακτικές σε ενδο-ομιλικές συναλλαγές. 

6.2. Αναδιάρθρωση των φορολογικών αρχών Απαραίτητη προϋπόθεση των αλλαγών πρέπει να είναι η αναγκαία μεταρρύθμιση της φορολογικής διοίκησης, ώστε να εξοικονομηθούν ανθρώπινοι και τεχνικοί πόροι και να προσανατολιστούν στην μάχη κατά της φοροδιαφυγής. Προτείνουμε μια σειρά από βελτιώσεις στον τρόπο που λειτουργεί η φορολογική διοίκηση, όπως μεταξύ άλλων και τα εξής: 

Η ενιαία είσπραξη φορολογικών και ασφαλιστικών πληρωμών. Η ενιαία είσπραξη επιτρέπει τη διασταύρωση στοιχείων και δραστηριότητας, αυξάνει την συμμόρφωση καθώς και την αποτελεσματικότητα των ελέγχων, ενώ περιορίζει και το διοικητικό κόστος. 

Η ηλεκτρονική εξυπηρέτηση πελατών και η ηλεκτρονική διασύνδεση μεταξύ επιχειρήσεων. H υποχρεωτική χρήση ηλεκτρονικής τιμολόγησης και κλειστής αποθήκης να επεκταθεί στο σύνολο των μεσαίων επιχειρήσεων της επικράτειας. 

Η ανακατανομή αρμοδιοτήτων εντός της φορολογικής διοίκησης. Τα φυσικά πρόσωπα (μισθωτοί, συνταξιούχοι) υπάγονται σε μία κεντρική ΔΟΥ, οι μικρο-μεσαίες επιχειρήσεις και αυτοαπασχολούμενοι στις τοπικές ΔΟΥ, ενώ τα φυσικά και νομικά πρόσωπα μεγάλου πλούτου τα διαχειρίζονται το ΚΕΜΕΕΠ και το ΚΕΦΟΜΕΠ. 

25 

ΠΡΟΤΑΣΗ #7. ΚΟΙΝΩΝΙΚΟ ΚΡΑΤΟΣ 

Με την φόρα που θεσπίζονται τα διάφορα επιδόματα επί ΣΥΡΙΖΑ προκειμένου όπως-όπως να σφυρηλατήσουν «ευγνώμονες ψηφοφόρους» έχουν γίνει πολλές αστοχίες στις διαδικασίες ελέγχου και διαπίστωσης των προϋποθέσεων χορήγησης. Τα διάφορα κοινωνικά επιδόματα που χορηγούνται ευκαιριακά είναι συναρτημένα με το οικογενειακό εισόδημα και χορηγούνται με μετάπτωση της αίτησης στο ΤΑΧΙS. Αυτό έχει σαν αποτέλεσμα η παθολογία του φορολογικού συστήματος με την τεχνητή απόκρυψη του φορολογητέου εισοδήματος να μεταφέρεται και στο σύστημα παροχής κοινωνικών επιδομάτων, τα οποία εισπράττονται σωρηδόν από μη- δικαιούχους επιβραβεύοντας έτσι όσους φοροδιαφεύγουν. 

To κοινωνικό κράτος αποτελεί για εμας κεντρικό στόχο και επιλογή. Δεν είναι σημαία ευκαιρίας για να δελεάσουμε τους αδύναμους και για λίγο να τους κάνουμε οπαδούς. Δεν θα απαιτήσουμε να κατανοήσουν το πόσο καλά είναι τα μέτρα μας και ούτε θα τους μαλώσουμε που δεν μας ψήφισαν, όπως τόσο κυνικά είδαμε να γίνεται την προεκλογική περίοδο από τον ΣΥΡΙΖΑ. 

Το κοινωνικό κράτος είναι διαχρονική επιταγή που οφείλουμε σε όσους πολίτες βρίσκονται πράγματι σε ανάγκη, σε όσους τα φέρνουν δύσκολα, σε όσους χρειάζονται στήριξη για να σχεδιάσουν το μέλλον τους με λιγότερη αβεβαιότητα. Χρειάζεται πλήρης ανασχεδιασμός των επιδομάτων, αυστηρός έλεγχος προϋποθέσεων και κυρίως αξιολόγηση του αποτελέσματος που έχουν. 

Για τον ενεργό πληθυσμό, και ιδιαίτερα τους νέους, το κοινωνικό κράτος έπρεπε να είναι πυλώνας ανάπτυξης και ένταξης στην εργασία και όχι υποκατάστατο όταν αυτές δεν έρχονται. Εκτός από επιδόματα ανάγκης, πρέπει να μεριμνά για την επαγγελματική μαθητεία, κατάρτιση και επανα-κατάρτιση σε νέες δεξιότητες και απαιτήσεις. 

Όπως και τις προηγούμενης δεκαετίες, τo κοινωνικό κράτος που οραματιζόμαστε σήμερα έχει συγκεκριμένες δεσμεύσεις για συγκεκριμένες ομάδες. Το σχέδιο που έχουμε επεξεργαστεί περιλαμβάνει μεταξύ άλλων και τα εξής: 

• Άμεση επαναφορά του ΕΚΑΣ που εμείς καθιερώσαμε από το 1996 και αποτέλεσε ένα βασικό πυλώνα κοινωνικής πολιτικής. Σταδιακή ενίσχυση παλαιών και νέων συντάξεων ανάλογα με τις δημοσιονομικές δυνατότητες και την πορεία ανάπτυξης της οικονομίας. 

• Δημιουργία νέων θέσεων εργασίας στον ιδιωτικό τομέα με τη μισθολογική δαπάνη για κάθε επί πλέον θέση εργασίας να εκπίπτει της φορολογίας των 

26 

επιχειρήσεων προσαυξημένη κατά 30% και ειδικά για νέους, άνεργους άνω των 55 ετών και γυναίκες άνεργες, προσαυξημένη κατά 50%. 

• Εγγυημένο Κοινωνικό Εισόδημα που διασφαλίζει αξιοπρεπές επίπεδο διαβίωσης για όλους τους Έλληνες πολίτες που βιώνουν την φτώχεια και τον κοινωνικό αποκλεισμό. 

• Κατώτερη εγγυημένη σύνταξη για τον μεμονωμένο συνταξιούχο στα 500 ευρώ. Επανεξέταση των φορολογικών και ασφαλιστικών αγκυλώσεων του Νόμου 4367/2016 και διαμόρφωση ενός δικαιότερου και βιώσιμου ασφαλιστικού συστήματος. 

• Καθολικές υπηρεσίες φροντίδας με στόχο: 

➢ Την κάλυψη όλων των παιδιών σε βρεφονηπιακούς και παιδικούς 

σταθμούς ➢ την επέκταση των ανοικτών κέντρων ημερήσιας φροντίδας 

ηλικιωμένων και των προγραμμάτων ενεργού γήρατος, ➢ την ενίσχυση και γενίκευση της “Βοήθειας στο Σπίτι” και της “Νοσηλείας Κατ’ Οίκον” για άτομα που δεν μπορούν να μετακινηθούν. 

27 

ΠΡΟΤΑΣΗ #8. ΜΕΤΑΝΑΣΤΕΥΤΙΚΟ 

Όπως σε όλη την ΕΕ, έτσι και στην χώρα μας, το μεταναστευτικό και το προσφυγικό ζήτημα παίζουν πλέον καθοριστικό ρόλο στις εξελίξεις, πολιτικές, κοινωνικές και οικονομικές. Η αντιμετώπιση του δεν μπορεί να γίνει με διαδικασίες γραφειοκρατικής ρουτίνας, κοινωνικού εκφοβισμού και αποθήκευσης ανθρώπων σε ταπεινωτικές συνθήκες. Πρέπει να γίνει με κριτήρια αλληλεγγύης αλλά και ασφάλειας, προγραμματισμού αλλά και επίγνωσης των ορίων και δυνατοτήτων της ελληνικής κοινωνίας και οικονομίας. 

Για να το πετύχουμε, χρειάζεται να έχουμε μια ξεκάθαρη θέση για την πολιτική τόσο απέναντι στους οικονομικούς μετανάστες όσο και για το ρεύμα προσφύγων και διωκόμενων που φτάνει στα ευρωπαϊκά σύνορα και αναζητά ένα καλύτερο μέλλον. 

Εμείς δεν βλέπουμε τους μετανάστες και τους πρόσφυγες ούτε σαν απειλή όπως κάνουν τα συντηρητικά και ξενοφοβικά κόμματα, ούτε σαν εργαλείο πίεσης προς την ΕΕ, όπως συχνά επιδίωξαν τα προηγούμενα χρόνια διάφορες κυβερνήσεις. Απαιτείται πλέον μια σοβαρή, αξιόπιστη και μακρόχρονη Εθνική Στρατηγική, στην οποία ούτε η ξενοφοβία απέναντι σε όσους αναζητούν ασφάλεια, ούτε η εργαλειοποίηση τους έχουν θέση. 

Μετά τις αυξημένες προσφυγικές ροές των τελευταίων ετών, για να εφαρμοστεί μια Εθνική Στρατηγική στο ζήτημα αυτό απαιτείται μια αναθεώρηση του Κανονισμού «Δουβλίνο ΙΙΙ», ώστε να δημιουργηθεί ένας ευρωπαϊκός μηχανισμός υποχρεωτικής ανακατανομής σε όλα τα κράτη μέλη της Ε.Ε. των αναγνωρισμένων προσφύγων, των αιτούντων άσυλο και των μεταναστών χωρίς χαρτιά. 

Για να γίνει η κατανομή με δίκαιο και αναλογικό τρόπο, κριτήρια πρέπει να είναι το μέγεθος κάθε χώρας και της οικονομίας της, καθώς και ειδικότερα χαρακτηριστικά, ανάγκες και γεωπολιτικές ιδιαιτερότητες κάθε ενός από τα κράτη- μέλη. Σε ένα τέτοιο πλαίσιο οργανωμένης και αναλογικής κατανομής μπορεί να ανταποκριθεί και η χώρα μας με γνώμονα την ευρωπαϊκή αλληλεγγύη αλλά και την επάρκεια των υποδομών υποδοχής. Για αυτό ζητάμε αναβάθμιση του ρόλου της Ευρωπαϊκής Συνοριακής Ακτοφυλακής για τον έλεγχο των κοινών ευρωπαϊκών εξωτερικών συνόρων, την εξάρθρωση των δικτύων λαθρομετανάστευσης και την καταπολέμηση της παράνομης διακίνησης ανθρώπων. 

Ταυτόχρονα, η δημιουργία hot spots στα κράτη πρώτης συγκέντρωσης (Ιορδανία, Λίβανος, Τουρκία) μπορεί να αποσοβήσει τις μεγάλες πιέσεις του σημερινού 

28 

προσφυγικού ρεύματος και να βοηθήσει στην ομαλότερη και ταχύτερη παλιννόστηση των προσφύγων όταν επικρατήσουν συνθήκες ειρήνης και ασφάλειας στις χώρες προέλευσης. 

Χρειάζονται επίσης ταχύτερες διαδικασίες εξέτασης των αιτήσεων ασύλου, ώστε τα κέντρα άφιξης και καταγραφής να μην λειτουργούν ως δομές μακροχρόνιας φιλοξενίας προσφύγων χωρίς προγραμματισμό και πόρους με αποτέλεσμα την υποβάθμιση των συνθηκών διαβίωσης και για τους ίδιους και για την κοινωνία υποδοχής. Τα προγράμματα κοινωνικής ένταξης προσφύγων, οφείλουν να συμπεριλαμβάνονται στα τοπικά και περιφερειακά προγράμματα ένταξης, και καταπολέμησης του κοινωνικού αποκλεισμού. Ως γενική αρχή, πρέπει να αποτρέπεται η αυξημένη συγκέντρωση νεοεισερχομένων, σε περιοχές με χαρακτηριστικά υποβάθμισης και γκετοποίησης. 

Με την διάκριση προσφύγων και παράτυπων μεταναστών, υποστηρίζουμε την μεταφορά των προσφύγων σε ανοικτές δομές ελεγχόμενης φιλοξενίας και των μεταναστών σε κλειστές δομές προκειμένου να ακολουθήσει η επανα-προώθηση στις χώρες προέλευσης. 

Η εντατικοποίηση των ελέγχων νομιμοποιητικών εγγράφων σε ολόκληρη την ελληνική επικράτεια και η ενίσχυση του εθελοντικού επαναπατρισμού παράτυπων οικονομικών μεταναστών είναι απαραίτητη για να δημιουργήσει συνθήκες καλύτερης ισορροπίας και βιώσιμης διαχείρισης στις κοινωνίες υποδοχής. 

Παράλληλα, χρειάζεται να προωθήσουμε μία πολιτική σταδιακής ενσωμάτωσης των νόμιμων οικονομικών μεταναστών στην ελληνική οικονομία και κοινωνία. Με εργασιακά και ασφαλιστικά δικαιώματα, με συγκεκριμένες διαδικασίες απόκτησης ιθαγένειας, αλλά ταυτόχρονα και με υποχρεώσεις φορολόγησης, ασφάλισης και στράτευσης όπως όλοι οι Έλληνες πολίτες. 

Σήμερα στη χώρα μας διαβιούν νόμιμα 600.000 πολίτες τρίτων χωρών από τους οποίους ένα σημαντικό ποσοστό αφορά παιδιά και νέους, που έχουν γεννηθεί στην Ελλάδα ή έχουν φοιτήσει στην ελληνική εκπαίδευση. Παρά την κοινώς αποδεκτή συμβολή των μεταναστών στην ανάπτυξη της χώρας, δεν υπήρξε αποτελεσματική αξιοποίηση των δυνατοτήτων τους. Ειδικότερα, δεν οδήγησε στην ανάπτυξη εξωστρεφών σχεδίων με τις χώρες προέλευσης. 

Η απόδοση της ελληνικής ιθαγένειας στη δεύτερη γενιά μεταναστών, πέρα από την αυτονόητη ηθική υποχρέωση της ελληνικής πολιτείας, μπορεί να 

29 

λειτουργήσει ως γέφυρα επικοινωνίας και συνεργασίας με τις χώρες καταγωγής. Αναλογικά το ίδιο ισχύει με τη διευκόλυνση κινητικότητας των μεταναστών προς και από τις χώρες καταγωγής τους. 

Από την άλλη πλευρά, και με δεδομένη την γήρανση του μεταναστευτικού πληθυσμού, είναι ανάγκη να διευθετηθούν θέματα που έχουν σχέση με τα ασφαλιστικά και συνταξιοδοτικά δικαιώματα, προβαίνοντας όπου είναι εφικτό σε διμερείς συμφωνίες, με τα κράτη καταγωγής. 

Είναι πιθανό, τα επόμενα χρόνια η χώρα να χρειαστεί ενίσχυση σε εργατικό δυναμικό, ειδικευμένο και ανειδίκευτο. Παρά το γεγονός των υψηλών ποσοστών ανεργίας στο εγχώριο εργατικό δυναμικό, υπάρχει ακόμα προσφορά για εποχική εργασία στις εργασίες γης και τον τουρισμό. Η έλευση προσφύγων και αιτούντων άσυλο στη χώρα, δεν έχει αξιοποιηθεί για την κάλυψη αυτών των θέσεων εργασίας, αφού η εγκατάσταση τους γίνεται χωρίς σχεδιασμό. Για μια σύγχρονη μεταναστευτική πολιτική, απαιτείται συνεχής καταγραφή των αναγκών για απασχόληση, αλλά και σχεδιασμός για τις ανάγκες που θα προκύψουν στο εγγύς μέλλον. 

Έτσι μπορούμε να γίνουμε μα κοινωνία με αλληλεγγύη και προοπτική. 

30 

ΠΡΟΤΑΣΗ #9. ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ ΠΡΟΫΠΟΘΕΣΕΙΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΝΑΠΤΥΞΗ 

Η πρώτη: Η χώρα χρειάζεται ομαλότητα και πολιτική σταθερότητα. Είναι ώρα να θέσουμε τέλος στις διχαστικές λογικές και πρακτικές που καθηλώνουν την Ελλάδα και την κρατούν αιχμάλωτη στα Μνημόνια και την επιτροπεία, αποθαρρύνουν τους επενδυτές και απογοητεύουν τη νέα γενιά. Να σταματήσουμε την πόλωση, την υποβάθμιση και εργαλειοποίηση των θεσμών. 

Το Κίνημα Αλλαγής με συνέπεια και υπευθυνότητα υπερασπίζεται το πλαίσιο δημοκρατικής ομαλότητας και προάγει τους κανόνες και τους θεσμούς πολιτικής σταθερότητας και διακυβέρνησης, με προσήλωση στην εθνική συνεννόηση για τα μεγάλα ζητήματα της χώρας. Επιδιώκει την καθιέρωση ενός σταθερού εκλογικού συστήματος που διασφαλίζει σταθερότητα στην διακυβέρνηση της χώρας και αποτρέπει καταστάσεις ακυβερνησίας και παρατεταμένης πολιτικής αστάθειας. 

Η δεύτερη: Μια νέα ποιότητα διακυβέρνησης με το κράτος στρατηγείο ανάπτυξης και όχι εργαλείο πελατειακών διευθετήσεων. Αξιολόγηση, αξιοκρατία, διαφάνεια σε όλη την λειτουργία του Δημοσίου. Πλήρης αποκομματικοποίηση του κράτους, καμία πρόσληψη εκτός ΑΣΕΠ. 

Το ίδιο και για τις προσλήψεις στην Βουλή. Καμία πρόσληψη χωρίς προκήρυξη και εκτός ΑΣΕΠ για να δώσουμε ένα μήνυμα στη νέα γενιά ότι για να προκόψουν στην ζωή χρειάζονται γνώσεις και προσπάθεια, όχι διασυνδέσεις. 

Η τρίτη: Αναπτυξιακή ταυτότητα σε κάθε Περιφέρεια. Τα Υπουργεία έχουν επιτελικό ρόλο και τα θέματα που αφορούν την τοπική ανάπτυξη περνούν στον έλεγχο της Τοπικής Αυτοδιοίκησης. 

Κατάργηση των γραφειοκρατικών εμποδίων με fast track διαδικασίες για τις αδειοδοτήσεις των επενδύσεων κατά το πρότυπο διοργάνωσης των Ολυμπιακών έργων. Ψηφιοποιούνται και παρακολουθούνται όλες οι διαδικασίες αδειοδότησης των επιχειρήσεων, μέχρι την τελική έγκριση. Λύνουμε εξαρχής ιδιαίτερα για μεγάλες εμβληματικές επενδύσεις σε κάθε Περιφέρεια, όλα τα θέματα που σχετίζονται με όρους δόμησης και χρήσεις γης. 

 

Πληκτρολογήστε και πατήστε το enter.

16 Θέσεις Για Την Παιδεία, Tην Εκπαίδευση & Tη Δια Βίου ΜάθησηΠροτάσεις Τομέα Τουρισμού

Τα cookies είναι σημαντικά για την εύρυθμη λειτουργία του site μας και τη βελτίωση της online εμπειρία σας.
Πατήστε "Αποδοχή Cookies" για να συνεχίσετε.
Για να διαβάσετε περισσότερα σχετικά με τα cookies πατήστε περισσότερες πληροφορίες

Για να εξασφαλίσουμε τη σωστή λειτουργία του ιστότοπου, μερικές φορές τοποθετούμε μικρά αρχεία δεδομένων στον υπολογιστή σας, τα λεγόμενα «cookies». Οι περισσότεροι μεγάλοι ιστότοποι κάνουν το ίδιο.

Τι είναι τα cookies;

Τα  cookies είναι μικρά αρχεία κειμένου τα οποία ένας ιστότοπος αποθηκεύει στον υπολογιστή σας ή στην κινητή σας συσκευή όταν επισκέπτεστε αυτόν τον ιστότοπο. Με τον τρόπο αυτό, ο ιστότοπος θυμάται τις ενέργειές σας και τις προτιμήσεις σας (όπως  κωδικός σύνδεσης, γλώσσα,  μέγεθος γραμματοσειράς και άλλες προτιμήσεις απεικόνισης) για ένα χρονικό διάστημα, κι έτσι δεν χρειάζεται να εισάγετε τις προτιμήσεις αυτές κάθε φορά που επισκέπτεστε τον ιστότοπο ή φυλλομετρείτε τις σελίδες του.

Πως χρησιμοποιούμε τα cookies;

Ορισμένες από τις σελίδες μας χρησιμοποιούν cookies για να θυμούνται:

Επίσης, ορισμένα βίντεο ενσωματωμένα στις σελίδες μας χρησιμοποιούν ένα cookie για να συγκεντρώνουν ανώνυμα στατιστικά στοιχεία για τον τρόπο με τον οποίο φθάσατε ως το συγκεκριμένο σημείο και για το ποια βίντεο επισκεφτήκατε.

Η ενεργοποίηση αυτών των cookies δεν είναι απαραίτητη για τη λειτουργία του ιστότοπου αλλά, μέσω αυτών θα έχετε δυνατότητες για καλύτερη φυλλομέτρηση.  Μπορείτε να διαγράψετε αυτά τα cookies, ή να αποκλείσετε την πρόσβαση σε αυτά, αλλά αν το κάνετε ορισμένα χαρακτηριστικά του ιστότοπου ίσως να μην λειτουργούν ικανοποιητικά.

Οι πληροφορίες που σχετίζονται με τα cookies δεν χρησιμοποιούνται για να σας ταυτοποιήσουν προσωπικά και έχουμε τον απόλυτο έλεγχο των δεδομένων του μοτίβου. Τα cookies δεν χρησιμοποιούνται για σκοπούς άλλους από αυτούς που περιγράφονται στο παρόν κείμενο.

Πώς να ελέγχετε τα cookies

Μπορείτε να ελέγχετε και/ή να διαγράφετε τα cookies ανάλογα με τις επιθυμίες σας. Λεπτομέρειες θα βρείτε εδώ: aboutcookies.org. Μπορείτε να διαγράψετε όλα τα cookies που βρίσκονται ήδη στον υπολογιστή σας, όπως και να ρυθμίσετε τους περισσότερους φυλλομετρητές κατά τρόπο που να μην επιτρέπουν την εγκατάσταση cookies. Ωστόσο, στην περίπτωση αυτή, ίσως χρειαστεί να προσαρμόζετε εσείς από μόνοι σας ορισμένες προτιμήσεις κάθε φορά που επισκέπτεστε έναν ιστότοπο, και επίσης ενδέχεται να μην λειτουργούν και μερικές υπηρεσίες.

Κλείσιμο