Σε Κοινοβουλευτική Δραστηριότητα

Αναποτελεσματικό και ανεπαρκές χαρακτήρισε το νομοσχέδιο της κυβέρνησης για τις δημόσιες συμβάσεις, ο κοινοβουλευτικός εκπρόσωπος του Κινήματος Αλλαγής κ. Μιχάλης Κατρίνης, στην ομιλία του στη Βουλή.

Ο κ. Κατρίνης επισήμανε ότι το νομοσχέδιο δεν αντιμετωπίζει κανένα από τα σοβαρά προβλήματα των δημοσίων συμβάσεων και των δημόσιων έργων, όπως οι μεγάλες καθυστερήσεις στις διαδικασίες δημοπράτησης,  οι υπερβολικές εκπτώσεις που προσφέρονται από τους εργολάβους,  οι καθυστερήσεις στην αποπεράτωση των συμβάσεων και των έργων.

Χαρακτήρισε επίσης ανεφάρμοστο το νομοσχέδιο, από τη στιγμή που για να αρχίσει να εφαρμόζεται θα πρέπει να εκδοθούν 77 διαφορετικές υπουργικές αποφάσεις.

‘’Αν η κυβέρνηση χρειάστηκε 1,5 χρόνο για να φέρει στη Βουλή το νομοσχέδιο ,αντιλαμβάνονται όλοι πόσο χρόνο θα χρειαστεί για να ολοκληρώσει τη διαμόρφωση και υπογραφή 77 αποφάσεων’’ τόνισε ο κ. Κατρίνης.

Έφερε μάλιστα ως ανάλογο παράδειγμα κακής νομοθέτησης τον κώδικα Ψηφιακής Διακυβέρνησης που, ενώ ψηφίστηκε το Σεπτέμβριο εκκρεμούν πάνω από 100 υπουργικές αποφάσεις, όπως επισημαίνει η μελέτη του ΣΕΒ για τη χαμηλή θέση της Ελλάδας στους δείκτες ψηφιακής ωριμότητας.

Ο κοινοβουλευτικός εκπρόσωπος του Κινήματος Αλλαγής τόνισε ότι η διαδικασία ανάθεσης μιας δημόσιας σύμβασης πρέπει να συνεκτιμά και να επιβραβεύει βαθμολογικά την συμμετοχή των διαγωνιζομένων στην προσπάθεια ανάκαμψης της εθνικής οικονομίας την επόμενη μέρα της πανδημίας. Και αυτό μπορεί να γίνεται με κριτήρια αντικειμενικά και μετρήσιμα, όπως η διατήρηση και δημιουργία θέσεων εργασίας, η βιώσιμη ανάπτυξη, ο ψηφιακός μετασχηματισμός των επιχειρήσεων, η χρηματοοικονομική διευκόλυνση του κράτους μέσω της μόχλευσης κονδυλίων αλλά και η προστασία του περιβάλλοντος.

Πρότεινε επίσης την επιβολή κανόνων διαφάνειας και λογοδοσίας με την υποχρεωτική χρήση των συστημάτων ΕΣΗΔΗΣ και ΚΗΜΔΗΣ για όλες τις συμβάσεις.

Ζήτησε να γίνει  υποχρεωτική η χρήση ηλεκτρονικών διαδικασιών για συγκεκριμένες κατηγορίες προμηθειών αγαθών και υπηρεσιών, ενώ τόνισε ότι η  αύξηση των ορίων για τις απευθείας αναθέσεις όχι μόνο δεν εξυπηρετεί το στόχο της διαφάνειας, αλλά έρχεται σε συνέχεια του μπαράζ αναθέσεων και κατά παρέκκλιση προμηθειών τους τελευταίους 11 μήνες, που από εξαίρεση έγινε ο κανόνας για την κυβέρνηση.

Ολόκληρη η ομιλία

Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι,

Πέρασαν σχεδόν δύο χρόνια από τότε που γίνατε κυβέρνηση και φέρατε ένα νομοσχέδιο για τις δημόσιες συμβάσεις το οποίο είναι εντυπωσιακό μόνο ως προς το μέγεθός του.

Ένα νομοσχέδιο με τροποποιήσεις κυρίως τεχνικού χαρακτήρα, το  οποίο αλλάζει λέξεις και φράσεις σχεδόν σε κάθε άρθρο του N. 4412/16 της προηγούμενης κυβέρνησης για τις δημόσιες συμβάσεις, που ενσωμάτωσε τις διατάξεις των οδηγιών 2014/24 και 2014/25 της ΕΕ, εισήγαγε όμως ποικίλες-αμιγώς εθνικές- ρυθμίσεις ιδίως κατά το στάδιο εκτέλεσης των δημοσίων συμβάσεων.

 Επαναλαμβάνετε, λοιπόν, με το παρόν νομοσχέδιο αρκετά από τα άρθρα του νόμου που ισχύει, οι αλλαγές όμως που κάνετε είναι ανούσιες, χωρίς στόχευση, χωρίς ειρμό και χωρίς αποτέλεσμα.

Η μόνη-εντός εισαγωγικών-καινοτομία, μια απολύτως αρνητική καινοτομία, είναι ότι καθιερώνετε την ιδιωτική επίβλεψη στα δημόσια έργα με τον ιδιώτη να επιλέγεται και να πληρώνεται από τον ανάδοχο! Και όλα αυτά, δεδομένου του πετυχημένου-ως τώρα- ρόλου των μηχανικών του δημοσίου. Μια και μιλάω για τους μηχανικούς του δημοσίου, θα πρέπει να συμπεριλάβετε και τους γεωτεχνικούς του δημοσίου στις προβλέψεις του άρθρου 16.

Επικαλείστε, στην αιτιολογική έκθεση, ότι ο 4412/2016 παρουσίασε πλήθος προβλημάτων που έχουν επισημανθεί από τις αναθέτουσες αρχές και τους οικονομικούς φορείς, με τις διατάξεις του να έχουν υποστεί επιμέρους τροποποιήσεις πάνω από 300 φορές, οι οποίες ήταν αποσπασματικές αφού επιχείρησαν να αντιμετωπίσουν συγκεκριμένα ζητήματα.

Η αλήθεια είναι- όπως αποτυπώνεται στην ιστοσελίδα της ΕΑΑΔΗΣΥ- ότι οι τροποποιήσεις έχουν φτάσει ήδη τις 404. 386 από την κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ και 18 από τη σημερινή κυβέρνηση, η οποία με τις σημερινές τροποποιήσεις ισοφαρίζει σχεδόν το ΣΥΡΙΖΑ στο ‘’ράβε-ξήλωνε’’.

Αφού, όμως, αναφερθήκαμε στην ΕΑΑΔΗΣΥ, αξίζει να αναφερθούμε και στη δημιουργία της ΕΑΑΔΗΣΥ και του Κεντρικού Ηλεκτρονικού Μητρώου Δημοσίων Συμβάσεων το 2011, από την κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ σε μια πολύ δύσκολη συγκυρία για τομές και μεταρρυθμίσεις, μετά την καταστροφική πενταετία διακυβέρνησης της Νέας Δημοκρατίας.

Μαζί με τη Διαύγεια, το OPENGOV, την Ενιαία Αρχή Πληρωμών, την Ανεξάρτητη Εθνική Στατιστική Αρχή, τους οικονομικούς εισαγγελείς, την Αρχή καταπολέμησης ξεπλύματος μαύρου χρήματος και άλλες σημαντικές μεταρρυθμίσεις.

Ακολούθησε το Εθνικό Σύστημα Ηλεκτρονικών Δημοσίων Συμβάσεων το 2013, μέρος του οποίου κατέστη το Κεντρικό Ηλεκτρονικό Μητρώο.

Χάρη σε αυτές τις καινοτόμες- για τη χώρα μας– πρακτικές μπορούμε σήμερα να έχουμε συγκεντρωτικά και αξιοποιήσιμα στοιχεία για τον αριθμό και τον προϋπολογισμό των δημοσίων συμβάσεων αλλά και στοιχεία σχετικά με τις αναθέτουσες αρχές, ώστε να βγάλουμε χρήσιμα συμπεράσματα.

Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι,

Το νομοσχέδιο επιβεβαιώνει ότι δεν γνωρίζετε και άρα δεν μπορείτε να αντιμετωπίσετε τα μεγάλα και υπαρκτά προβλήματα των δημοσίων συμβάσεων.

 Δεν είναι μόνο ότι γεμίσατε 342 σελίδες με υπολεπτομέρειες για να εμφανιστεί ως μια δήθεν σημαντική παρέμβασή σας.

Είναι ότι το νομοσχέδιο αυτό, μετά την ψήφισή του, θα είναι ανεφάρμοστο. Τι εννοώ; Μόνο το άρθρο 139 του νομοσχεδίου προβλέπει την έκδοση 77 υπουργικών αποφάσεων, κοινών υπουργικών αποφάσεων και προεδρικών διαταγμάτων για να μπορέσει να εφαρμοστεί ο νόμος.

 Σας θυμίζει κάτι αυτό;

 
Στο νέο πτωχευτικό κώδικα που ψηφίστηκε τον Οκτώβριο προβλέπονταν 55 αποφάσεις για την εφαρμογή του την 1η Ιανουαρίου και δεν είναι σίγουρο αν θα είναι έτοιμες την 1η Ιουνίου.

Επίσης, στον κώδικα Ψηφιακής Διακυβέρνησης που ψηφίστηκε το Σεπτέμβριο εκκρεμούν πάνω από 100 υπουργικές αποφάσεις, όπως επισημαίνει η μελέτη του ΣΕΒ για τη χαμηλή θέση της Ελλάδας στους δείκτες ψηφιακής ωριμότητας.

Αν χρειαστήκατε 1,5 χρόνο για να φέρετε στη Βουλή αυτό το νομοσχέδιο που είναι τροποποίηση του νόμου του ΣΥΡΙΖΑ, δεν θέλω να σκέφτομαι πόσα χρόνια θα χρειαστείτε για να συντάξετε τις 77 υπουργικές αποφάσεις και προεδρικά διατάγματα του άρθρου 139 καθώς και τις δεκάδες αποφάσεις των υπόλοιπων άρθρων του νομοσχεδίου. Μέχρι τότε βέβαια ο νόμος θα είναι αόρατος. Ένας νόμος που δεν θα υπάρχει, στην κυριολεξία.

Απορώ όμως για τη σπουδή των τελευταίων ημερών, που μας αναγκάζει να προσπαθήσουμε να διαβάσουμε 1700 σελίδες σε μιάμιση μέρα.

 Και απορώ ακόμα περισσότερο διότι, όπως ανακοινώθηκε από την Επιτροπή Ανταγωνισμού στις 8 Ιανουαρίου 2021, είναι σε εξέλιξη διαδικασία κανονιστικής παρέμβασης της Επιτροπής στον κλάδο των κατασκευών. Και μάλιστα στο δελτίο τύπου η Επιτροπή Ανταγωνισμού αναφέρει ότι ενδεχομένως να γνωμοδοτήσει για την κατάργηση ή τροποποίηση διατάξεων που αφορούν τον κλάδο των κατασκευών. Διερωτώμαι λοιπόν:

  • Δεν σας έχει ενημερώσει η  Επιτροπής Ανταγωνισμού για τη σχετική πρόθεσή της;
  •  Βιάζεστε για κάτι εσείς ή βιάζεται η Επιτροπή Ανταγωνισμού για κάτι άλλο; Δηλαδή αύριο θα μας φέρετε ενδεχομένως ξανά τροποποιήσεις των 342 σελίδων; Είναι σοβαρά πράγματα αυτά;

Για εμάς, λείπουν τέσσερις βασικές διαστάσεις, τόσο από το υφιστάμενο πλαίσιο, όσο και από το σχέδιο νόμου που συζητούμε σήμερα.

1) Το ζήτημα της κλιματικής κρίσης και των άμεσων περιβαλλοντικών προκλήσεων

Για ποιο λόγο δεν ενσωματώνονται κάποιες από τις πολύ ενδιαφέρουσες προτάσεις του Εθνικού Σχεδίου Δράσης που πολύ πρόσφατα ανακοινώσατε  για την προώθηση των ‘’Πράσινων Δημοσίων Συμβάσεων’’;

2) Η κοινωνική διάσταση των δημοσίων συμβάσεων

Οφείλουμε να μετατρέψουμε τις δημόσιες συμβάσεις σε εργαλεία που επιβραβεύουν την κοινωνική υπευθυνότητα των επιχειρήσεων, ιδιαίτερα όσων προάγουν την ισότητα ευκαιριών μεταξύ των δύο φύλων, για τα ΑμεΑ και για τις κοινωνικές ομάδες που χρήζουν ενσωμάτωσης, στοιχεία που περιγράφονται στην έκθεση πεπραγμένων της ΕΑΑΔΗΣΥ του 2019.

3) Η προώθηση της καινοτομίας

Η απαίτηση για την προώθηση της καινοτομίας μέσω των δημοσίων συμβάσεων είναι επίκαιρη, αφού η Ελλάδα σε σχετική έκθεση αξιολόγησης από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή το 2019 κατατάχθηκε 15η ανάμεσα σε 30 χώρες που αξιολογήθηκαν

4) Οι οικονομίες κλίμακας

Μιλάμε για βελτίωση της ποσότητας και της ποιότητας των παρεχόμενων υπηρεσιών. Ζητούμενο η εξοικονόμηση, αλλά και η ενίσχυση της αποδοτικότητας και της αποτελεσματικότητας των δημοσίων συμβάσεων

Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι,

Ποια είναι τα μεγάλα προβλήματα των δημοσίων συμβάσεων και κυρίως των δημοσίων έργων;

Είναι οι μεγάλες καθυστερήσεις στις διαδικασίες δημοπράτησης, είναι οι υπερβολικές εκπτώσεις που προσφέρονται από τους διαγωνιζόμενους, είναι οι καθυστερήσεις στην αποπεράτωση των συμβάσεων, καθυστερήσεις που συνδέονται με τις μεγάλες εκπτώσεις, τις προβληματικές μελέτες που έγιναν αποδεκτές και με τις συμπληρωματικές συμβάσεις που έγιναν ο κανόνας, αντί για εξαίρεση.

 Όλα αυτά έχουν τουλάχιστον μια κοινή βάση αναφοράς. Τουλάχιστον μια κοινή βάση παθογένειας. Ποια είναι αυτή;

Είναι ότι τα επίσημα αναλυτικά τιμολόγια των δημοσίων έργων που έχουν συνταχθεί πριν από τέσσερις περίπου δεκαετίες και τα οποία δεν ανταποκρίνονται στις τεχνολογικές εξελίξεις, ούτε είναι προσαρμοσμένα στους ευρωπαϊκούς κανονισμούς.

 Είναι τιμολόγια ανεπίκαιρα, τα οποία σε συνδυασμό με επίσης ανεπίκαιρες μελέτες, οδηγούν σε εσφαλμένους προϋπολογισμούς δημοπράτησης των έργων, οι οποίοι οδηγούν σε υπερβολικές εκπτώσεις, που αποδεικνύονται καταστροφικές για τα έργα.

 Αυτές οι υπερβολικές εκπτώσεις δε συνιστούν υγιή ανταγωνισμό. Στην πράξη και θεωρούνται και είναι νόθευση του ανταγωνισμού.

Για αυτά τα μεγάλα προβλήματα απαιτείται ριζικός ανασχηματισμός και εκσυγχρονισμός όλου του πλαισίου των δημοσίων συμβάσεων με ένα νομοσχέδιο που θα αναβαθμίζει και θα αξιοποιεί τον τομέα των δημοσίων συμβάσεων προς όφελος της εθνικής οικονομίας.

Δυστυχώς, από το παρόν νομοσχέδιο και παρά τις όποιες προθέσεις δε φαίνεται να έχετε ούτε την πολιτική βούληση, ούτε το όραμα που θα σας επιτρέψει να πετύχετε τελικά ένα ουσιαστικό αποτέλεσμα στο νευραλγικό αυτό τομέα.

Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι,

Οι διατάξεις που αφορούν το Υπουργείο Άμυνας σε γενικές γραμμές τροποποιούν και συμπληρώνουν το Ν.3978/2011 της κυβέρνησης του ΠΑΣΟΚ με υπουργό Άμυνας τον Ευάγγελο Βενιζέλο, τον οποίο είχα την τιμή να εισηγηθώ.

Διατηρείται, ωστόσο, η πολυνομία στον τομέα των αμυντικών προμηθειών, αφού με το σημερινό σχέδιο, οι διαδικασίες θα βασίζονται σε 4 αλληλοσυμπληρούμενους νόμους. Απαιτείται ενοποίηση.

Επίσης, δεν προβλέπονται ρυθμίσεις για τη στήριξη και την ανάπτυξη της Ελληνικής Αμυντικής Βιομηχανίας, με την επίκληση του άρθρου 346 της ΣΛΕΕ να είναι, τελικά, άνευ ουσίας, αφού δεν αφορά σε προμήθειες που θα οδηγήσουν στην κατασκευή στρατιωτικού υλικού στη χώρα.

Θα πρέπει, ίσως, να επανεξεταστεί το ζήτημα της πληρέστερης ενημέρωσης της αρμόδιας επιτροπής της Βουλής για να μην περιοριστούν οι συνάδελφοι σε μια εντελώς τυπική διαδικασία, αφού δε θα έχουν γνώση των σχετικών φακέλων. Θα τα πούμε αναλυτικά στα άρθρα.

Για τις ρυθμίσεις που αφορούν την Αναπτυξιακή Τράπεζα θα πω μόνο ότι δυστυχώς όλα τα προγράμματα της ΕΑΤ αφορούν συνολικά 30.000 επιχειρήσεις που έχουν πρόσβαση στο τραπεζικό σύστημα σε σύνολο 830.000 ενεργών επιχειρηματικών ΑΦΜ στη χώρα, ενώ αποφάσεις της ΕΑΤ, όπως η μη δανειοδότηση στη 2η φάση του ΤΕΠΙΧ ΙΙ των επιχειρήσεων που έλαβαν δάνειο στην 1η φάση άλλαξαν με απόφαση της Επιτροπής Ρευστότητας που συμμετέχουν οι Υπουργοί ενώ ο ρόλος του Συμβουλίου Ρευστότητας, όπου επίσης συμμετέχουν υπουργοί, απλά αναζητείται…

Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι,

Στους κατευθυντήριους άξονες μιας προσπάθειας εκσυγχρονισμού και βελτίωσης των διαδικασιών για τις δημόσιες συμβάσεις θα πρέπει να συμπεριλαμβάνονται η διαφάνεια και η λογοδοσία, μέσα από την υποχρεωτική χρήση των συστημάτων ΕΣΗΔΗΣ και ΚΗΜΔΗΣ για όλες τις συμβάσεις και όχι μόνο με τη διεύρυνση χρήσης των ηλεκτρονικών εργαλείων που όντως επιχειρείται με το παρόν νομοσχέδιο.

 Επιπλέον, με νόμο- και όχι με ΥΑ- πρέπει να καταστεί υποχρεωτική η χρήση ηλεκτρονικών πλειστηριασμών για συγκεκριμένες κατηγορίες αγαθών και υπηρεσιών.

Η αύξηση των ορίων για τις απευθείας αναθέσεις δεν εξυπηρετούν το στόχο της διαφάνειας και έρχονται σε συνέχεια του μπαράζ αναθέσεων και κατά παρέκκλιση προμηθειών τους τελευταίους 11 μήνες, που από εξαίρεση έγινε ο κανόνας όσον αφορά τις προμήθειες και τις συμβάσεις του δημοσίου.

Όπως, επίσης, η βιομηχανία αναθέσεων στο ΤΕΕ που συνεχίζεται ακάθεκτη, αφού του έχει ήδη ανατεθεί από την πολιτεία πλειάδα ψηφιακών υπηρεσιών και μητρώων του κράτους, έναντι εκατομμυρίων ευρώ.

Στην ίδια λογική, τα προτεινόμενα κριτήρια επιλογής για την ανάθεση σύμβασης μελετών παρέχουν πολύ μεγάλη ευχέρεια στις αναθέτουσες αρχές να επιλέγουν συγκεκριμένο ανάδοχο, ενώ με τις διατάξεις που προτείνετε η αναθέτουσα αρχή μπορεί να κατακυρώνει τη σύμβαση για το 80% ή το 120% της ποσότητας αγαθών ή υπηρεσιών, τη στιγμή η προσφορά έχει υποβληθεί επί τη βάσει συγκεκριμένων δεδομένων. Είναι εχέγγυα ενίσχυσης της διαφάνειας αυτά;

Στην κατεύθυνση της ενίσχυσης της διαφάνειας, θα πρέπει να διασφαλίσουμε την αποτελεσματικότερη και ταχύτερη προδικαστική και δικαστική προστασία.

Αυτό δεν επιτυγχάνεται με την απόσυρση της προσφυγής πριν τη γνώση των απόψεων της αναθέτουσας αρχής, ούτε με την κατάργηση της ένστασης, ούτε με την υπερβολική αύξηση του παραβόλου.

Ορθή η μείωση του χρηματικού ορίου για την άσκηση προδικαστικής προσφυγής αλλά θα πρέπει να στελεχωθεί ανάλογα και η Ανεξάρτητη Επιτροπή Προδικαστικών Προσφυγών, αν θέλετε να εφαρμοστούν αποτελεσματικά οι σχετικές διατάξεις.

Επίσης, λαμβάνοντας υπόψη την πραγματική κατάσταση της οικονομίας, είναι σωστή η ευελιξία που παρέχεται τόσο σε ζητήματα επαγγελματικής καταλληλότητας αλλά και συμμετοχής των οικονομικών φορέων που αντιμετωπίζουν δυσκολίες φορολογικού ή ασφαλιστικού χαρακτήρα, τις οποίες τελικά ρυθμίζουν.

Ταυτόχρονα, όμως, δε θα πρέπει να γίνουν εκπτώσεις σε ζητήματα ποινικών αδικημάτων, υπό το πρίσμα των ραγδαίων εξελίξεων στον τομέα του ευρωπαϊκού ποινικού δικαίου.

Και όλα αυτά αποκτούν ιδιαίτερη σημασία, κάνοντας άμεση προβολή στην αξιοποίηση των πόρων του Ταμείου Ανάκαμψης.

Πόρων που δεν πρέπει να ‘’αξιοποιηθούν’’ με απευθείας αναθέσεις και κατατμήσεις.

Όλοι γνωρίζουμε ότι ένα μεγάλο μέρος των ευρωπαϊκών κονδυλίων που σχετίζονται με την πανδημία θα κατευθυνθούν στις δημόσιες συμβάσεις. Αυτά τα κονδύλια, εκτός από τη χρησιμότητά τους για την αναθέρμανση της οικονομίας, μπορούν να αποτελέσουν και εργαλείο για την αναβάθμιση των ίδιων των επιχειρήσεων και την ενίσχυση των εργαζομένων.

Αυτό μπορεί να επιτευχθεί και μέσω των κριτηρίων ανάθεσης των συμβάσεων. Μια μοναδική ευκαιρία παρουσιάζεται μπροστά μας και πρέπει να την αξιοποιήσουμε. Και τι εννοώ.

Η διαδικασία ανάθεσης μιας δημόσιας σύμβασης μπορεί να συνεκτιμά και να επιβραβεύει βαθμολογικά την συμμετοχή των διαγωνιζομένων στην προσπάθεια ανάκαμψης της εθνικής οικονομίας την επόμενη μέρα της πανδημίας.

Και αυτό μπορεί να γίνεται με κριτήρια αντικειμενικά και μετρήσιμα, με αναφορά στη διατήρηση και δημιουργία θέσεων εργασίας, τη βιώσιμη ανάπτυξη, τον ψηφιακό μετασχηματισμό των επιχειρήσεων, τη χρηματοοικονομική διευκόλυνση του κράτους μέσω της μόχλευσης κονδυλίων, τους στόχους για την προστασία του περιβάλλοντος.

Τέτοιες κατευθύνσεις, δυστυχώς, απουσιάζουν από το νομοσχέδιό σας, γιατί είναι ένα νομοσχέδιο κατώτερο των περιστάσεων, παρά τις όποιες σημειακές βελτιώσεις επιφέρει.

Ένα νομοσχέδιο για το οποίο εκφράζουμε ισχυρές επιφυλάξεις, διαφωνώντας ριζικά σε αρκετά από τα άρθρα του.   

Πληκτρολογήστε και πατήστε το enter.

Φώφη Γεννηματά: «Δεν θα σας επιτρέψουμε να θάψετε το ζήτημα κάτω από τόνους πολιτικής λάσπης»Γ. Μουλκιώτης - Β. Κεγκέρογλου: «Τι επιδιώκει η Κυβέρνηση με τις προαναγγελθείσες αλλαγές στα επιδόματα ανεργίας και τα προγράμματα κατάρτισης;»