Σε Κοινοβουλευτική Δραστηριότητα

Ομιλία Κώστα Σκανδαλίδη, Κοινοβουλευτικού Εκπροσώπου του Κινήματος Αλλαγής στο Νομοσχέδιο Υπουργείου Εσωτερικών «Εκσυγχρονισμός του συστήματος προσλήψεων στον δημόσιο τομέα και ενίσχυση του Α.Σ.Ε.Π.

Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, ξεκινώντας από τη θέση του Κοινοβουλευτικού Εκπροσώπου του Κινήματος Αλλαγής -ένας ρόλος που παρά τα τριάντα χρόνια της κοινοβουλευτικής μου παρουσίας δεν τον είχα ασκήσει ποτέ ως θεσμό και είναι από τους λίγους που δεν έχω ασκήσει-, θέλω να κάνω μια αναφορά στον Ανδρέα Λοβέρδο και να σας πω ότι διαδέχομαι ένα σημαντικό στέλεχος, που με την πολύχρονη παρουσία του στην κοινοβουλευτική εκπροσώπηση της παράταξης, επιτέλεσε σημαντικό έργο. Εργάστηκε σκληρά και αποδοτικά, ανεξάρτητα από συμφωνίες ή διαφωνίες που πάντα υπάρχουν σε μια δημοκρατική παράταξη.

Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, θα ξεκινήσω λίγο ιστορικά. Έτυχε να συμμετέχω και μάλιστα ως Υπουργός Εσωτερικών στην κυβέρνηση που εισηγήθηκε και ψήφισε με την ιστορική πρωτοβουλία του Αναστάση Πεπονή, τότε Υπουργού Δημόσιας Διοίκησης, τον καθοριστικό για την πορεία και την εξέλιξη του κράτους μας νόμο 2190/94.

Θέλω να φέρω στη μνήμη των παλαιοτέρων από εσάς την περιρρέουσα ατμόσφαιρα. Λαϊκή κατακραυγή, γιατί έκλεινε το παράθυρο στους κομματικούς και αναξιοκρατικούς διορισμούς, εσωκομματικές αντιπαραθέσεις και μέσα στην παράταξή μας για το πολιτικό κόστος που θα πληρώναμε. Ο ίδιος ο Πεπόνης το πλήρωσε εκλογικά. Ήταν μια μεγάλη πρωτοβουλία, μια τεράστια τομή που πήγαινε κόντρα στο λαϊκό αίσθημα, καθώς το διαδεδομένο λαϊκό αίσθημα κρατούσε σε καθυστέρηση τη χώρα. Σε πείσμα των δυσκολιών η τομή έγινε. Με κενά; Ίσως. Το ερώτημα είναι, κύριοι συνάδελφοι της Νέας Δημοκρατίας, εσείς που ήσασταν τότε, όταν βρισκόταν σε εξέλιξη μια πραγματική επανάσταση, που σε συνδυασμό με τη γενναία αποκέντρωση και τη θεσμική ανασυγκρότηση της δημοκρατίας μας άλλαξε το ρου της ιστορίας σε αυτήν τη χώρα; Στην απέναντι όχθη και σύσσωμη η Δεξιά.

 Δεν υπήρξαν προβλήματα στην εφαρμογή του; Ασφαλώς! Η καταρχήν εξαίρεση των ΔΕΚΟ, παρά τη σθεναρή αντίσταση του Πεπονή, η συνέχιση των διαδικασιών των προσλήψεων με συμβάσεις έργου, χωρίς αυστηρή εφαρμογή των κριτηρίων του ΑΣΕΠ ήταν ένα πρόβλημα και στη δική μας κυβέρνηση. Ποιος έλυσε αυτά τα προβλήματα στην πορεία; Οι διαδοχικές κυβερνήσεις του ΠΑΣΟΚ, μόνες τους και μέχρι το 2004 που κλείσαμε όλα τα παράθυρα και παράλληλα θεσμοθετήσαμε ένα πλαίσιο για κεντρικό προγραμματισμό των προσλήψεων, για τους δείκτες αποδοτικότητας στη δημόσια διοίκηση, για την εξέλιξη των υπαλλήλων και βέβαια, γεμίσαμε τη χώρα με τα ΚΕΠ που αποτέλεσαν την κορυφαία τομή, αρχή του ψηφιακού κράτους, στην υπηρεσία των πολιτών, με τα επόμενα βήματα να γίνονται την τριετία 2009-2012.

Εν τω μεταξύ, ήλθε στα πράγματα η Νέα Δημοκρατία κι έφερε τη συνέντευξη όχι ως ιδέα, αλλά ως πρακτική, που επανέφερε τη δυνατότητα κομματικών διορισμών. Ακόμη το ελληνικό κράτος πληρώνει τους κατά συρροή διορισμούς εκατοντάδων χιλιάδων που παράκαμπταν το ΑΣΕΠ από το 2004 ως το 2009.

Λυπάμαι που το λέω, αλλά έχετε μια μικροπρεπή υστεροβουλία. Επιχειρείτε να βάλετε στη θέση του νόμου Πεπονή έναν δικό σας, κατά τη γνώμη σας, μεταρρυθμιστικό νόμο. Σας ενοχλεί η ταύτιση των αλλαγών και των εκσυγχρονισμών με τον πραγματικό σας αντίπαλο. Ό,τι έγινε και διαρκεί ως προοδευτικό, εκσυγχρονιστικό και αξιοκρατικό πλαίσιο λειτουργίας της δημόσιας διοίκησης, είναι έργο ΠΑΣΟΚ και αφιερώνεται εξαιρετικά σ’ αυτούς που φιλοδοξούν να ξαναγράψουν την ιστορία της Μεταπολίτευσης παραχαράζοντάς την.

Κύριοι συνάδελφοι, ειλικρινά πιστεύετε ότι αυτός ο νόμος που σήμερα συζητούμε θα εξαφανίσει τον νόμο Πεπονή και από αύριο όλοι θα ορκίζονται στο νόμο Θεοδωρικάκου ή εσχάτως Βορίδη; Τι φέρατε; Φέρατε ακόμη ένα γονατογράφημα. Σκεφτείτε αυτόν που θέλει να καταλάβει πώς θα διεκδικήσει με την αξία του μια θέση στο δημόσιο, να τον παραπέμψετε σ’ αυτόν τον νόμο για να το αντιληφθεί. Πλίνθοι και κέραμοι ατάκτως ερριμμένοι. Τι δημόσια διοίκηση χρειάζεται σήμερα ο τόπος υπό το φως των δραματικών αλλαγών που συντελούνται; Θέλει διοίκηση απλή, με στόχους και αποτελέσματα, με διαφάνεια και αξιοκρατία, με διαρκή αξιολόγηση και κυρίως, με προσαρμογή στην εξέλιξη της γνώσης της επιστήμης και της τεχνολογίας.

Εσείς τι κάνετε με το νομοσχέδιο; Πρώτον, αποθεώνετε τον Πανελλήνιο Διαγωνισμό. Υπήρχε ο Πανελλήνιος Διαγωνισμούς. Οι όροι εφαρμογής του ήταν το πρόβλημα και ένα άλλο διαφορετικό, πιο ενισχυμένο ΑΣΕΠ που θα μπορούσε να τους εφαρμόζει απρόσκοπτα, χωρίς να υπάρχει καμία καθυστέρηση, που απαιτεί δηλαδή, μια άλλου τύπου αλλαγή από αυτήν που εσείς φέρνετε σήμερα εδώ.

Αντίθετα, το περιβόητο επιτελικό κράτος με τους εκατοντάδες μετακλητούς και χωρίς κανένα κριτήριο διορισμένους σε ποιο αξιοκρατικό πλαίσιο χτίζεται; Ο προγραμματισμός των προσλήψεων και ο Πανελλήνιος Διαγωνισμός είναι θεσμοθετημένοι. Το πρόβλημα ήταν και είναι η δυνατότητα να ανταποκριθεί το ΑΣΕΠ σε μια τέτοια διαδικασία, σε μια εποχή που τρέχει με χίλια.

Πώς θα ανταποκριθεί; Αυξάνοντας τα μέλη του κατά κάποιες μονάδες; Αυξάνοντας τον προϋπολογισμό του κατά κάποια γλίσχρα εκατομμυριάκια; Δεν είμαστε σοβαροί! Εδώ χρειάζεται μια τομή, για να γίνει ο νόμος Πεπονή πραγματικά ένα σύγχρονο πλαίσιο που θα δώσει τη δυνατότητα, όχι μόνο να κλείνει όλα τα παράθυρα, αλλά παράλληλα να διασφαλίζει μια αξιόμαχη ουσιαστική και σύγχρονη δημόσια διοίκηση.

Δεύτερον, αξιοκρατία: Με τα τεράστια μόρια της συνέντευξης; Με την απόδοση αρμοδιότητας στον Υπουργό να κρίνει με προσωπική του απόφαση ανάγκες, διατάξεις και κριτήρια; Με την ανάγκη εσωτερικού ΑΣΕΠ να αντικαθίσταται με ακόμη μία αρμοδιότητα μελών που δεν έχουν καν αποφασιστική αρμοδιότητα στην εσωτερική διαδικασία του υπάρχοντος δυναμικού;

Υπάρχει στο λεξιλόγιό σας η περιοδική αξιολόγηση ή η εφαρμογή των δεικτών αποδοτικότητας; Νομίζω, όχι. Είναι άλλες αυτές οι ανάγκες που έχει η δημόσια διοίκηση και άλλο νομοσχέδιο φέρνετε σήμερα για να ψηφίσουμε.

Και το σπουδαιότερο τρίτο: Η σχέση της διοίκησης με την παρακολούθηση των ραγδαίων εξελίξεων. Εσείς οι εκσυγχρονιστές υποβαθμίζετε τα τυπικά προσόντα, όταν σήμερα η χώρα απαιτεί ανθρώπους με δεξιότητες, εξειδικευμένες γνώσεις και με δυνατότητες να απαντήσουν σε μια πραγματική ανάγκη που έχει σήμερα η αναπτυξιακή διαδικασία και η γενικότερη συγκρότηση του κράτους μας;

Αν θέλατε πραγματικά να συμπληρώσετε το υπάρχον πλαίσιο, θα έπρεπε να ασχοληθείτε μόνο με αυτό, για να πάψει το κράτος να βάζει φραγμούς στην ανάπτυξη. Δεν το κάνατε. Ένας ακόμα γραφειοκρατικός μηχανισμός, αντί να γίνει εμβρυουλκός της ανάπτυξης.

Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, έχω και άλλες φορές αναφερθεί στον αδιάλειπτο και μονότονα επαναλαμβανόμενο μεταρρυθμισμό σας. Κάθε νόμο σχεδόν που φέρνετε στη Βουλή -όποιος Υπουργός και να τον φέρνει- τον χαρακτηρίζετε σημαντική μεταρρύθμιση. Πρόκειται για τη φορολογία; Έχουμε ψηφίσει, τουλάχιστον, τρεις μεταρρυθμιστικούς νόμους μέχρι τώρα. Την ασφάλεια; Την υγεία; Την παιδεία; Πολιτικές αποσπασματικές, ασχεδίαστες, πρόχειρες, χωρίς βάθος και διάρκεια, που δεν ανταποκρίνονται στις σύγχρονες ανάγκες βαφτίζονται μεταρρυθμίσεις.

Απορώ, ο Πρωθυπουργός, που είναι έξυπνος άνθρωπος, δεν αντιλαμβάνεται τον κίνδυνο που συνιστούν κατ’ όνομα μεταρρυθμίσεις που έχουν τη μορφή γονατογραφήματος, όπως είναι οι σημερινοί συγκεκριμένοι νόμοι; Δεν τον ενδιαφέρει αυτό που πρόκειται σε λίγο να αποφασίσει ο λαός μέσα από τη φυσική φθορά της Κυβέρνησης, βλέποντας αυτή τη διαδικασία που ακολουθείται;

Ειλικρινά, δεν χρειαζόντουσαν τόσες λεπτομερείς διατάξεις, για να ασκηθεί στη διοίκηση μια «παλαιοδεξιά» συνταγή υπό το κάλυμμα ή το περιτύλιγμα του νόμου Πεπονή.

Παρ’ όλα αυτά και παρά τη συνολική αρνητική μας θέση, κάποια άρθρα που θεωρούμε εύλογα ή που θα επαναδιατυπώσετε καλύτερα θα τα ψηφίσουμε. Κυρίως, όμως, κάνουμε προτάσεις που θα μπορούσαν να βελτιώσουν το νομοθέτημα και τις διατύπωσε η εισηγήτριά μας, τόσο στην Επιτροπή όσο και σήμερα στην Ολομέλεια. Δεν είναι αργά να δεχθείτε πολλές από αυτές.

Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, η δημόσια διοίκηση έχει πράγματι ανάγκη από σημαντικές διαρθρωτικές αλλαγές με σύγχρονους όρους και ουσιαστική αναβάθμιση του ΑΣΕΠ, αναβάθμιση και στελεχιακή και οικονομική και διοικητική, για να ανταποκριθεί στην ανάγκη καθαρών ανεπίληπτων και αξιοκρατικών διαδικασιών στις προσλήψεις και διαδικασίες εσωτερικού ΑΣΕΠ στην εξέλιξη και την αξιολόγηση των στελεχών της διοίκησης και σημαντικές τομές που διασφαλίζουν μια διοίκηση σύγχρονη, εξοπλισμένη με προσωπικό αντίστοιχο των τεχνολογικών και επαναστατικών αλλαγών που βιώνουμε.

Θα έπρεπε, όμως, γι’ αυτό να ακολουθήσετε την αντίστροφη διαδικασία, να κωδικοποιήσετε. Τι πιο απλό; Έγιναν πολλές αλλαγές σε νόμους μετά τον νόμο Πεπονή. Θα έπρεπε, όμως, με βάση τον νόμο Πεπονή να κωδικοποιήσετε, να κάνετε μια κανονική κωδικοποίηση, όπως επιβάλλει η καλή νομοθέτηση, μια κανονική κωδικοποίηση. Αυτό που φέρνετε δεν είναι κωδικοποίηση, κακώς το εμφανίζετε σαν κωδικοποίηση.

Και παράλληλα, αφού το ολοκληρώσετε αυτό, χρειάζεται ένα συμπληρωματικό πλαίσιο για το ΑΣΕΠ και τις προσλήψεις που θα διασφαλίζει τους όρους της εφαρμογής του. Εκεί είναι το πρόβλημά μας. Απαιτείται, όμως, για να γίνει αυτό, ένα ολοκληρωμένο σχέδιο για την αλλαγή του κράτους υπό το φως των τεράστιων ανατροπών που συντελούνται.

Αυτά, όμως –και τελειώνω, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι- προϋποθέτουν ένα άλλο μοντέλο διακυβέρνησης. Δυστυχώς, με την πρακτική σας σε αυτούς τους δύσκολους καιρούς η χώρα βλέπει το τρένο των καταιγιστικών εξελίξεων να περνά από μας, χωρίς στάση.

Και μια που όλοι αναρωτιέστε και αναρωτιόμαστε περί της προοδευτικής διακυβέρνησης, περί της συντηρητικής διακυβέρνησης, περί όλων αυτών των πραγμάτων, υπάρχουν πραγματικές διαφορές ανάμεσα σε μια προοδευτική και συντηρητική διακυβέρνηση.

Και εμείς ήμασταν, είμαστε και θα είμαστε πάντα υπέρ της προοδευτικής διακυβέρνησης, με όσα συμπεράσματα και να θέλετε να βγάλετε ότι θα πάμε προς τη μια ή την άλλη κατεύθυνση, θα συνεργαστούμε με τον ΣΥΡΙΖΑ ή θα συνεργαστούμε με τη Νέα Δημοκρατία. Είμαστε στην πορεία μας αυτοί που είμαστε με την ταυτότητά μας, με την πολιτική μας, με τη στρατηγική μας, με την καθαρή μας άποψη και με τη μεταρρυθμιστική μας δυναμική, που δυστυχώς, δεν διαθέτετε.

Ευχαριστώ.

Πληκτρολογήστε και πατήστε το enter.

Ευαγγελία Λιακούλη: «Με "νομοκλοπές" και "κερκόπορτες", μεταρρυθμιστής δεν γίνεσαι!»Δημήτρης Μπιάγκης: «Η Ν.Δ. προωθεί τη δημιουργία μιας "κοινωνίας έντονων ανισοτήτων" και όχι "ίσων ευκαιριών για όλους"»