Σε Κοινοβουλευτική Δραστηριότητα

Ομιλία Σκανδαλίδη Κωνσταντίνο ως Κοινοβουλευτικός Εκπρόσωπος στο Νομοσχέδιο του Υπουργού Επικρατείας «Εθνική Αρχή Προσβασιμότητας, Εθνική Επιτροπή για τα Δικαιώματα του Ανθρώπου και Εθνική Επιτροπή Βιοηθικής και Τεχνοηθικής».

Εμένα με απασχολεί πολύ περισσότερο από όλα τα άλλα η εικόνα του Εθνικού Κοινοβουλίου μεθαύριο.

Ο Πρωθυπουργός πήρε μια πρωτοβουλία, θα έλεγα, επικοινωνιακά αμυντική μπροστά στις εξελίξεις των ημερών, να κάνει μια συζήτηση Προ Ημερησίας Διάταξης γι’ αυτό το τόσο μεγάλο θέμα που αυτή την εποχή βιώνουμε, αλλά με απασχολεί ιδιαίτερα η εικόνα, το ύφος, το ήθος και ο λόγος που θα ακουστούν σε αυτήν την Αίθουσα μεθαύριο, που μπορεί να αποτελέσει ακόμη ένα χτύπημα, αν θέλετε, στη λειτουργία των κοινοβουλευτικών θεσμών και στην αξιοπιστία της πολιτικής και της ηγεσίας των πολιτικών.

Το λέω αυτό και το επαναλαμβάνω. Το είπα και το πρωί. Πάμε σε πολύ ολισθηρό έδαφος. Το προανάκρουσμα σήμερα ήταν τέτοιο που ουσιαστικά μεταθέτει το πρόβλημα σε μία αντιπαράθεση, φοβάμαι, που δεν ακούει ο ένας τον άλλον. Και αν αυτό εξελιχθεί στο επίπεδο των Αρχηγών, καταλαβαίνετε ότι για την Εθνική Αντιπροσωπεία θα είναι ένα πολύ ισχυρό χτύπημα, αλλά και γενικότερα για την πολιτική ζωή της χώρας.

Επίσης, πρέπει να πω ότι οι δικές σας τοποθετήσεις και εισηγήσεις έχουν μια λογική, μία προσπάθεια και μια καλή θέληση να αλλάξουν πράγματα από αυτά που απασχολούν το δημοκρατικό μας πολίτευμα, τη λειτουργία των θεσμών και της δημοκρατίας. Βέβαια είσαστε και εσείς ενταγμένος σε ένα σύστημα εξουσίας για το οποίο θα μιλήσω λίγο μετά, μιας που σε όλους αρέσει να μιλάνε για το επιτελικό κράτος και τα υπόλοιπα, δηλαδή τον τύπο της διακυβέρνησης.

Το θέμα του νομοσχεδίου ουσιαστικά είναι ένα με δύο υποσύνολα. Είναι η Εθνική Επιτροπή για τα Δικαιώματα του Ανθρώπου και η Εθνική Αρχή Προσβασιμότητας και η Εθνική Επιτροπή για τη Βιοηθική και την Τεχνοηθική είναι υποσύνολα, γιατί θέλουν να υπερασπίσουν τα δικαιώματα του ανθρώπου, βασικά δικαιώματα που σήμερα αμφισβητούνται.

Και γι’ αυτό θα μου επιτρέψετε δύο τρία πολύ σύντομα σχόλια για τα δύο υποσύνολα, για να πάω μετά στο θέμα του μοντέλου διακυβέρνησης της Εθνικής Επιτροπής για τα Δικαιώματα.

Σε ό,τι αφορά την Εθνική Αρχή Προσβασιμότητας, όλοι οι εισηγητές μας με πρώτο τον κ. Καμίνη τη χαρακτήρισαν μια θετική εξέλιξη. Αξιοποιήσατε τις προτάσεις της Εθνικής Συνομοσπονδίας. Στην πράξη μπορούμε να δούμε πάρα πολύ καλύτερα τι κενά υπάρχουν ακόμα και μπορούμε να τα βελτιώσουμε. Όμως, είναι στη σωστή κατεύθυνση και ασφαλώς κανείς δεν θα μπορούσε ούτε να την αγνοήσει ούτε να πει ότι είναι κάτι αρνητικό στην αντιμετώπιση του συγκεκριμένου προβλήματος.

Σε ό,τι αφορά την Εθνική Επιτροπή για τη Βιοηθική και την Τεχνοηθική, ο κ. Καμίνης το πρωί κατέθεσε μια πραγματικά σημαντική και ολοκληρωμένη άποψη για τους νέους καιρούς που ζούμε, τους κινδύνους που απορρέουν από αυτούς, για τα ατομικά δικαιώματα και τα προσωπικά δεδομένα, όχι μόνο σε εθνικό αλλά σε παγκόσμιο επίπεδο.

Η αναγκαστική εξέλιξη και ενδυνάμωση των δικαιωμάτων που αφορούν την προστασία των ατόμων για τη διαφύλαξη της αναλογικότητας για τα πεδία της ασφάλειας και της προστασίας, σε ό,τι αφορά τις αυταρχικές, απάνθρωπες και σκοτεινές πρακτικές που παραμονεύουν πίσω από τη δυνατότητα αξιοποίησης της τεχνολογικής επανάστασης και των προϊόντων της και ιδιαίτερα, της αξιοποίησης από τα ίδια τα κράτη, καθιστούν την καινούργια αντιπαράθεση ανάμεσα στα αυταρχικά καθεστώτα και κοινοβουλευτικά, ανάμεσα στα ολοκληρωτικά και τα φιλελεύθερα καθεστώτα. Δεν καθιστούν τη δικαίωση του ενός εναντίον του άλλου, αλλά θέτουν ένα συνολικό πρόβλημα προστασίας από τα αποτελέσματα της τεχνολογικής επανάστασης, προστασίας της δημοκρατίας και στην κοινοβουλευτική δημοκρατία. Αυτό είναι ένα κρίσιμο θέμα για το οποίο θα έπρεπε η ίδια κοινοβουλευτική δημοκρατία να το θεωρήσει ως μείζον θέμα της και να το συζητήσει ιδιαίτερα στα πλαίσια της ελληνικής αντιπροσωπείας.

Εσείς σήμερα ουσιαστικά θεσμοθετείτε μια επιτροπή η οποία έρχεται ως συνέχεια της πρώτης επιτροπής που έκανε τότε η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ, να προσαρμόσει και να επεκτείνει την αρμοδιότητα και το περιεχόμενό της σε σχέση και με τις εξελίξεις. Αυτό είναι ένα βήμα, θα έλεγα, θετικό αλλά μικρό.

Εδώ είναι ανάγκη το Εθνικό Κοινοβούλιο και όλος ο πολιτικός κόσμος να ασχοληθεί πολύ σοβαρά με τα καινούργια δεδομένα, ιδιαίτερα μετά την πανδημία και να δώσει μια πολύ πιο ριζοσπαστική λύση, σε ό,τι αφορά αυτό το θέμα, και ένα θεσμικό πλαίσιο που να συνάδει και με όλες τις εξελίξεις που αυτήν την εποχή συμβαίνουν σε όλο τον κόσμο, σε ό,τι αφορά την αντιμετώπιση του συγκεκριμένου προβλήματος.

Η μετεξέλιξη, λοιπόν, αυτής της επιτροπής ήταν αναγκαία και τη θεωρούμε θετική. Διαλέξατε, όμως, έναν εύκολο δρόμο. Θα μπορούσατε να ανοίξετε τη συζήτηση επί της ουσίας και να καταλήξουμε στο πώς θα είναι αυτή η επιτροπή και τι περιεχόμενο θα έχει. Θα ήταν, νομίζω, πιο ουσιαστικό, πιο ριζοσπαστικό, πιο βαθύ και πιο σύγχρονο, σε ό,τι αφορά την αντιμετώπιση του σημερινού προβλήματος.

Έρχομαι τώρα στην Επιτροπή για τα Δικαιώματα του Ανθρώπου. Κι αυτή είναι μια θεσμική κατάκτηση της κυβέρνησης του ΠΑΣΟΚ σε εφαρμογή του ψηφίσματος της Γενικής Συνέλευσης του ΟΗΕ τότε, το 1998. Είναι θετικό ότι με το νόμο σας αποκτά νομική προσωπικότητα, καθώς και οικονομική και διοικητική αυτοτέλεια.

Εδώ υπήρξε μια αντιπαράθεση το πρωί για το αν εφαρμόζεται στις αποσπάσεις, τις μετατάξεις και τις αποζημιώσεις, αν γίνονται έξω από τις κείμενες διατάξεις. Είδα τώρα στις διορθώσεις σας ότι κάνατε μια μισή κίνηση και θα πω γιατί είναι μισή. Αφορά μόνο αυτήν την επιτροπή. Δεν αφορά τις υπόλοιπες.

Θέλω, λοιπόν, να σας πω ότι αυτήν τη μεταβατικότητα εγώ δεν την καταλαβαίνω. Αντίθετα, βλέπω μια λογική «ουδέν μονιμότερον του προσωρινού».  Και θα μπορούσα να πω ότι έχετε απόλυτα καλή διάθεση γι’ αυτό, αλλά έχουν μπει ψύλλοι στα αυτιά μου από μια σειρά από εξελίξεις στις τελευταίες μέρες.

Έρχεται ο κ. Βορίδης και λέει για τις διοικήσεις των ΔΕΚΟ που ήταν υποχρεωμένη σύμφωνα με το νόμο, αν υπάρχει μια παραίτηση ή μια αλλαγή του διοικητή, μέσα σε τρεις μήνες να αποφασίσει συγκεκριμένα με τις διαδικασίες που προβλέπονται μέσω ΑΣΕΠ κ.λπ. και να ολοκληρώσει τη διαδικασία. Έρχεται ο κ. Βορίδης και προτείνει κατάργηση οποιασδήποτε προθεσμίας. Λέει ότι σε είκοσι μέρες μεν υποχρεωτικά θα ξεκινήσει η διαδικασία, αλλά μπορεί να κρατήσει δύο χρόνια, τρία χρόνια, τέσσερα χρόνια. Άρα, έχει η Κυβέρνηση τη δυνατότητα να βάλει μια διοίκηση που να είναι για τα επόμενα τρία-τέσσερα χρόνια.

Το ίδιο έρχεται μετά από λίγο η επιτροπή στον προηγούμενο νόμο που συζητήσαμε και μιλάνε για τις ανεξάρτητες αρχές. Και λένε, επίσης, ότι οι έξι μήνες που ήταν η προθεσμία, για να ολοκληρωθεί η διαδικασία της αντικατάστασης της διοίκησης, καταργούνται. Άρα, παραπέμπεται μεταβατικά μια μεταβατική κατάσταση για το μέλλον. Κι έρχεται η Ανεξάρτητη Αρχή Δημόσιων Εσόδων και λέει ότι ο Διοικητής θα αποφασίζει για όλα, για μισθολόγια, βαθμολόγια, για τα πάντα, θέσεις ευθύνης, για οτιδήποτε άλλο.

Ρωτώ, λοιπόν: Είναι τυχαία αυτή η συγχορδία διατάξεων που αφορούν μεταβατικά διαστήματα; Μήπως το μεταβατικό κομματικό κράτος βολεύει σήμερα την άσκηση της εξουσίας από την Κυβέρνηση και μας φέρνει όλες αυτές οι διατάξεις να τις ψηφίσουμε ξαφνικά καταργώντας κάθε προθεσμία που διασφάλιζε ότι γρήγορα θα αποφασίζαμε τις διαδικασίες και την επιλογή των νέων διοικήσεων;

Όταν έρχεστε, λοιπόν, κι εσείς σήμερα και λέτε, έστω και μεταβατικά, ότι δεν θα ισχύουν αυτές οι διατάξεις, είναι φανερό τι συμβαίνει με βάση και τους ρυθμούς που κινείται η ελληνική δημόσια διοίκηση, αλλά κυρίως, αν θέλετε, και την πρόθεση της Κυβέρνησης και την απόφαση της Κυβέρνησης. Γι’ αυτό μπήκαν οι προθεσμίες, γιατί μια κυβέρνηση έχει το δικαίωμα να το πάει όσο πίσω θέλει και όσο μπορεί.

Ρωτάω, λοιπόν, κι αυτό είναι ένα κρίσιμο θέμα, κύριε Υπουργέ, στο οποίο πιστεύω ότι η Κυβέρνηση δεν ασκεί ουσιαστικά την πολιτική της αξιοκρατίας, της αξιολόγησης, της σωστής διαδικασίας που αφορά την πλήρωση θέσεων στη δημόσια διοίκηση και ιδιαίτερα, σε τέτοιες κρίσιμες αρχές, ιδιαίτερα ευαίσθητες, αλλά απλά συγκροτείτε ένα μεταβατικό κομματικό κράτος.

 Και μιας και γίνεται πολλή κουβέντα για το επιτελικό κράτος, είτε το θέλουν οι καλοί δημοσιογράφοι που κάνουν αναλύσεις περί Δεξιάς, Αριστεράς, προοδευτικής, συντηρητικής κ.λπ., ότι έχουν διαλυθεί οι αντιθέσεις και όλα αυτά, εδώ υπάρχουν πολύ συγκεκριμένα πράγματα.

Η προοδευτική και συντηρητική πρακτική στον τύπο της διακυβέρνησης απαντά σε ερωτήματα συγκεκριμένα. Συγκεντρώνει ή αποκεντρώνει εξουσίες; Παραδείγματος χάριν, στην αυτοδιοίκηση συγκεντρώνει ή αποκεντρώνει εξουσίες; Δίνει τη δυνατότητα στους παρακάτω θεσμούς να έχουν τον δικό τους ρόλο, τη δική τους απόφαση, τη δική τους αποφασιστική συμμετοχή στην άσκηση της εξουσίας σε ένα δημοκρατικό καθεστώς ή η εκτελεστική εξουσία συγκεντρώνει σε ένα πανίσχυρο επιτελικό δήθεν γραφείο όλες τις αποφάσεις που αφορούν τη διαδικασία της διακυβέρνησης; Ενισχύει ή αποδυναμώνει τη θεσμική συγκρότηση της δημοκρατίας;

 Το πιο χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι η αυτοτέλεια του πανεπιστημίου. Εγώ δεν λέω να μην μπει η αστυνομία, όταν γίνεται μια παραβατική πράξη, αλλά ήρθατε και φέρατε ουσιαστικά να αποφασίζει την είσοδο της αστυνομίας ο Υπουργός Δημόσιας Τάξης, αν θέλει, κι αν αυτό κρίνει, γιατί οι πρυτανικές αρχές δεν είναι ικανές. Βάλτε τους την αντίστοιχη ποινική και αστική ευθύνη να αναλάβουν τις ευθύνες τους και να φτιάξετε και την υπηρεσία διαφύλαξης και να φτιάξετε και την είσοδο-έξοδο και την κάρτα και τα πάντα. Αλλά όχι να μεταφέρετε τις αποφάσεις της εκτελεστικής εξουσίας μέσα στο πανεπιστήμιο! Καταργείτε τον θεσμό.

Στην πολιτική της ανάπτυξης, ποιος θα αποφασίσει που θα πάνε οι πόροι του Ταμείου Ανάκαμψης; Ένα πανίσχυρο γραφείο στο κέντρο. Πώς συμμετέχει ο δημοκρατικός προγραμματισμός, η πυραμίδα του δημοκρατικού προγραμματισμού με αναπτυξιακούς θεσμούς, αποκεντρωμένους, που δίνουν ζωντάνια στις περιφέρειες και παίρνουν αποφάσεις για την πορεία τους, την ανάπτυξή τους και την πρόοδό τους; Δεν υπάρχουν πουθενά. Όλα γίνονται κεντρικά.

Και το τελευταίο που είναι το πιο κρίσιμο και έχει σχέση με το νομοσχέδιο σήμερα, στο όνομα του κακώς εννοούμενου δικαιωματισμού, της άκριτης διεκδίκησης του συντεχνιασμού καταργείτε το πρώτο και καθοριστικό δικαίωμα, το δικαίωμα στην αξιοπρέπεια. Το δικαίωμα του ατόμου στην αξιοπρέπεια σήμερα βάλλεται. Το δικαίωμα στην αξιοπρέπεια βάλλεται μέσα από τις αποτρόπαιες πράξεις που βλέπουν το φως της δημοσιότητας. Και το δικαίωμα της αξιοπρέπειας δεν προστατεύεται, αν δεν υπάρξει μια πραγματική, ουσιαστική κατοχύρωση αυτών των δικαιωμάτων, χωρίς παράθυρα, χωρίς διάφορες τρύπες, όπου μπορεί να εισέλθει ο οποιοσδήποτε και να το ανατρέψει.

Αυτό είναι το πρώτο και κύριο θέμα που πρέπει να απασχολήσει την αρχή, την Εθνική Επιτροπή για τα Δικαιώματα του Ανθρώπου. Κι εγώ θα χαιρόμουν πάρα πολύ αν φέρνατε έναν καινούργιο, ριζοσπαστικό, δυνατό νόμο που να προστατεύει τα συνταγματικά δικαιώματα του «συνέρχεσθαι», του «συνεταιρίζεσθαι», του να κινητοποιείται και να προτείνει, να διεκδικεί, αλλά παράλληλα, με την αντίστοιχη προστασία της ατομικότητας, της ελευθερίας και της ασφάλειας του πολίτη. Θα ήμουν πολύ ευτυχής να το κάνει μία προοδευτική Κυβέρνηση.

Δεν πρόκειται να το κάνετε όχι γιατί εσείς προσωπικά δεν έχετε την πρόθεση, αλλά γιατί δεν το επιτρέπουν η δομή της Κυβέρνησής σας και ο τρόπος που ασκείτε την εξουσία.

Πληκτρολογήστε και πατήστε το enter.

Ο συντονιστής Αποκεντρωμένης Διοίκησης Ηπείρου Δυτικής - Μακεδονίας υπηρετεί το δημόσιο συμφέρον ή «συντονίζει» την εξυπηρέτηση αλλότριων;Αναγκαία η άμεση λήψη μέτρων για την αποτελεσματική προστασία εργαζομένων στα σούπερ-μάρκετ